Je me nomme Ludewic, âgé de 22 ans, je poursuis des études en droit au Cameroun. Je suis passionné de littérature et de poésie. Entre écriture et études académiques, j’essaie de trouver le temps nécessaire pour être utile à ma communauté. Il quelques temps, j’ai eu la chance de fonder avec des amis le collectif de Jeunes Talents « Youths Ahead !» ou « Jeunesse en Mouvement ». C’est un collectif qui réunit en son sein tous les jeunes qui veulent prendre leurs responsabilités en s’engageant pour le progrès social, économique et culturel. J’ai l’habitude de dire que c’est le trait d’union entre ambition et action, en fait c’est plus que ça. C’est une famille dans laquelle on peut retrouver toutes les diversités culturelles, ethnique et sociales, un enrichissement formidable. J’ai vraiment une chance incroyable d’en faire partie.

Mon engagement, mon volontarisme, vient d’une colère terrible, celle qui se fait ressentir dans nos sombres ghettos, et qui s’affiche dans les regards floués et vides des miséreux. Très tôt, j’ai appris à ouvrir les yeux sur les réalités de la société camerounaise rongée par le cancer de l’injustice sociale, du clientélisme, du tribalisme et de tous ces maux qui malheureusement affectent le reste du monde. Pour moi le sens de la vie réside dans ma capacité à être utile, à apporter chaque jour et à tout temps ma contribution à la construction d’une nouvelle société. Je crois que mon rôle dans cette existence si imprévisible et si incertaine, c’est de consacrer toute mon énergie à lutter contre les « non-sens » sociaux et économiques qui font tellement de victimes tous les jours. Pour moi c’est cela vivre le présent, vivre son temps. C’est regarder sans complaisance les challenges de notre actualité et de penser un lendemain moins coupable.

Agir, tel a été mon credo depuis l’age de 11 ans. Apporter aux groupes de jeunes ma participation, peut-être insignifiante mais o combien importante pour moi, et tenter de bâtir en allant vers les autres, une société camerounaise plus juste. J’ai parcouru de nombreuses associations comme on écume des océans, accumulé de l’expérience et établit des relations qui m’ont permis de concrétiser des projets que je pensais impossible à réaliser. Il y a peu de choses qui rivalisent avec le bonheur d’un enfant à qui on redonne le sourire, à un ami ou à un frère à qui on a tendu la main quand il se sentait exclu et marginalisé. Ce sont ces petites victoires qui nourrissent ma motivation et me font croire que le fatalisme social est une excuse pour justifier l’immobilisme et le laxisme. Comme la plupart des volontaires, j’ai envi de changer le monde, de mettre fin à la pauvreté, aux guerres, aux pandémies et à la souffrance due à l’intelligence humaine même au risque de verser dans l’utopie et l’idéalisme. Je veux y croire. J’en ai besoin. D’entretenir l’espoir, de travailler sans relâche pour arriver à cette fin, et de prouver aux incrédules que l’on peut si seulement l’on le veut.

On ne change pas le monde par un coup de baguette magique, il n’y a pas de formules spéciales pour arrêter l’écoulement de litres d’hémoglobine dans ces zones de combat où vivre est une longue et douloureuse agonie. Pour porter la paix, il est nécessaire de vraiment la vouloir et de se donner les moyens de se l’approprier. Détermination et abnégation, humanité et liberté, voilà les piliers d’une société responsable qui n’attend plus être complice de génocides et d’holocaustes. Il n’ y a pas de recettes miracles pour mettre fin au racisme, à la haine ethnique et à la discrimination religieuse. C’est uniquement par l’effort, la volonté de comprendre autrui et de l’accepter dans sa différence que l’on va pouvoir transformer la méfiance en confiance. Faisant rimer acceptation et réconciliation. J’ai toujours souhaité donner à mes frères et sœurs, illustres inconnus et sombres légendes, le sentiment que nous nous pouvons pas continuer à avancer en nous ignorant ou en se touchant avec des gants en cuir. Il faut briser les barrières linguistiques, culturelles et sociales, en finir avec les préjugés et s’ouvrir. Car s’ouvrir c’est construire. L’homme du XXIe siècle sera celui de la pluralité, mieux de la pluridimensionnalité ou simplement de la diversité. J’ai commencé à m’avancer vers un but presque inaccessible, une marche de tous les jours où chaque pas est une vie. Une course contre-la-montre qui fait de chaque seconde gagnée une victoire sur l’inacceptable.

En créant le collectif « Youths Ahead ! », nous avons voulu tracer une nouvelle voie qui allie l’ambition à l’action. Inculquer aux jeunes le sens des responsabilités, une nouvelle vision du monde enracinée dans la réflexion et non exclusivement dans la passion. Je suis fier d’appartenir à la communauté taking it global et au global youth action network, je me sens moins seul et mieux compris par ces personnes qui comme moi recherchent ce qu’il y a de meilleur pour ce monde. J’irai aussi loin qu’il le faut pour mettre en place une société plus égalitaire. Je fais définitivement parti de la « Jeunesse en Mouvement ».

Time is Life..

Ludewic Mac Kwin..

Lo que creo.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Me nombro a Ludewic? ¿por 22 años, prosigo? en derecho al Camerún. ¿Soy pasión? ¿e litt? ¿ture y de Po? e. ¿Entra? ¿iture y? ¿acad? ¿ques, j ’ intenta encontrar el tiempo n? ¿ssaire para? ¿e útil? ¿a communaut? Él algún tiempo, j ’ tuvieron la oportunidad de fundar con amigos al colectivo de Jóvenes Talentos “Youths Ahead!” o “Juventud en Movimiento”. ¿C ’ es un colectivo quien r? ¿IT en el mismo todos los jóvenes que quieren tomar suyo responsabilit? ¿s ’ comprometiendo para el progr? ¿social? nomique y cultural. ¿J ’ tienen l ’ práctica de decir que c ’ es la característica d ’ unión entre ambición y acción, en realidad c ’ son más que? ¿C ’ es una familia en quien se pueden encontrar los todos diversit? culturales, étnico y sociales, un enriquecimiento formidable. J ’ tienen de verdad una oportunidad increíble d ’ formar parte.

¿Mi compromiso, mi voluntarismo, viene d ’ un cuello? ¿terrible, la que se hace experimentar en nuestros oscuros guetos, y que s ’ indica en las miradas borroso? ¿y vacíos de los puestos? ux. ¿Tr? ¿t? ¿j ’ aprendieron? ¿uvrir los ojos sobre los r? ¿IT? ¿del soci? ¿camerunés rong? ¿por el cáncer de l ’ injusticia social, del cliente? SME, del tribalisme y de todos estos males que al resto desgraciadamente afectan del mundo. ¿Para mi el sentido de la vida r? ¿de en mi capacit? ¿? ¿e útil? ¿llevar cada día y? ¿out tiempo mi contribución? a construcción d ’ una noticia soci?. ¿Creo que mi r? ¿en esta existencia si impr? ¿sible y tan dudosa, c ’ es consagrar toda mi? ¿rgie? ¿utter contra los “absurdos” sociales y? nomiques que hacen tanto de víctimas todos los días. ¿Para mi c ’ es eso vivir el Pr? nt, comida su tiempo. ¿C ’ es observar sin complacencia de los desafíos nuestro de actualit? t de pensar un día siguiente menos culpable.

¿Actuar, tal tiene? mi credo desde l ’ edad de 11 años. ¿Aportar a los grupos de jóvenes mi participación, puede? ¿e poco importante pero o cuánto importante para mi, e intentar de b? ¿r yendo hacia otros, un soci? camerunesa más exactamente. ¿J ’ recorrieron a numerosas asociaciones como él? ¿me oc? ¿s, accumul? ¿e l ’ exp? ¿en este y? ¿blit de las relaciones que m ’ permitieron de concr? ¿ser de los proyectos que pensaba imposible?? iser. ¿Hay pocas cosas que compiten con la felicidad d ’ un niño? ¿ui se vuelve a dar la sonrisa? ¿n amigo o? ¿n fr? ¿? ¿ui se tendió la mano cuándo él se se sentía excluido y marginalis? Son estas pequeñas victorias que alimentan mi motivación y me hacen creer que el fatalismo social es una excusa para justificar l ’ inmovilismo y el laxismo. ¿Como la mayoría de los voluntarios, j ’ tienen porfía de cambiar el mundo, poner fin? ¿a pauvret? ¿a las guerras, a los pand? ¿es y? ¿a sufrimiento debido? ¿’ inteligencia humana m? ¿a riesgo de pagar en l ’ utopía y l ’ ídem? isme. Hay. J ’ tienen necesidad. ¿D ’ mantener l ’ esperanza, de trabajar sin rel? ¿e para llegar? ¿ette fino, y de probar a los incr? el que l ’ se puede si solamente l ’ se lo quiere.

¿No se cambia el mundo por un golpe de varita mágica, él n no hay fórmulas sp? ¿cervezas para arr? ¿r l ’? ¿ulement de litros d ’ h? ¿globine en estas zonas de combate o? vre es la larga y dolorosa agonía. ¿Para llevar la paz, ha n? ssaire de verdad de quererlo y darse los medios l ’ de apropiarse. ¿D? ¿rmination et abn? ¿tion, humanit? ¿t libert? ¿voil? ¿son pilares d ’ un soci? ¿responsable quien n ’ espera más? ¿e cómplice de g? cides y d ’ holocaustos. ¿Él n no hay ingresos milagros para poner fin al racismo? ¿a odio étnico y? a discriminación religiosa. ¿C ’ está solamente por l ’ esfuerzo, el volont? ¿e incluir otros y de l ’ aceptar en su diff? ¿nce que l ’ se va a poder transformar el m? ance en confianza. ¿Haciendo rimar aceptación y r? nciliation. ¿J ’ tienen siempre deseo? ¿onner? ¿es fr? ¿s y s œ la URSS, famosos desconocidos y oscuros l? ¿ndes, el sentimiento que no nos podemos seguir? vancer ignorándonos o afectándose con guantes de cuero. ¿Es necesario romper los barri? ¿s lingüísticos, culturales y sociales, terminar con el Pr? ¿g? y s ’ abrirse. Ya que s ’ abrir c ’ es construir. ¿L ’ hombre del XXIe si? ¿e será el del pluralit? ¿mejor el pluridimensionnalit? ¿u simplemente del diversit? ¿J ’ tienen commenc? ¿m ’ avanzar hacia un objetivo casi inaccesible, una marcha diaria o? aque no es una vida. ¿Un curso contre-la-montre que hace de cada segundo gagn? una victoria sobre l ’ inaceptable.

¿En Cr? ¡t el colectivo “Youths Ahead! ¿”, quisimos trazar una nueva vía que combina l ’ ambición? ’ acción. ¿Inculcar a los jóvenes el sentido de los responsabilit? ¿una nueva visión del mundo enracin? ¿en el r? exion y no exclusivamente en la pasión. ¿Soy orgulloso d ’ pertenecer? ¿a communaut? aking IT global y al global youth acción network, me siento menos solo y mejor incluida por estas personas quienes como buscan este qu ’ hay de mejor para este mundo. ¿J ’ irán también lejos qu ’ él lo son necesario para establecer un soci? ¿más? litaire. ¿Hago d? nitivement ido de “Juventud en Movimiento”.

Time is LIFE.

Ludewic Mac Kwin.

Ciò che credo.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Nomino Ludewic? di 22 anni, proseguo? in diritto in Camerun. Sono passione? e litt? ture e di po? e. Entra? iture e? acad? ques j ’ prova a trovare il tempo n? ssaire per? e utile? a communaut? Egli alcuni tempi, j ’ hanno avuto la possibilità di fondare con amici il collettivo di giovani Talents “Youths Ahead!„ o “gioventù in movimento„. C ’ è un collettivo che r? IT nel suo ambito tutti i giovani che vogliono prendere i loro responsabilit? in s ’ che impegna per lo progr? sociale? nomique e culturale. J ’ hanno l ’ pratica di dire che c ’ è la caratteristica d ’ unione tra ambizione ed azione, ne fa c ’ è più soltanto? C ’ è una famiglia nella quale si possono trovare tutte le diversit? culturali, etnico e sociali, un arricchimento arduo. J ’ hanno realmente una possibilità incredibile d ’ fare parte.

Il mio impegno, il mio volontarismo, viene d ’ un collare? terribile, quella che si fa considerare nei nostri ghetti scuri, e che s ’ pubblica negli sguardi sfocato? e vuoti dei messi? ux. Tr? t? j ’ hanno appreso? uvrir gli occhi sui r? IT? della soci? rong camerunese? con il cancro di l ’ ingiustizia sociale, del cliente? SME, dello tribalisme ed di tutti questi mali che purtroppo influiscono sul resto del mondo. Per me il senso della vita r? di il mio in capacit? ? e utile? portare ogni giorno e? out tempo il mio contributo? a costruzione d ’ notizie soci?. Credo soltanto il mio r? in quest'esistenza se impr? sible e così dubbia, c ’ è di dedicare tutta il mio? rgie? utter contro “i non-sens„ sociali e? nomiques che fanno così tanto di vittime tutti i giorni. Per me c ’ è ciò vivere il pr? nt prodotti alimentari il suo tempo. C ’ è osservare senza comodo i challenges il nostro di actualit? t di pensare un giorno dopo meno colpevole.

Agire, tale ha? il mio credo da l ’ età di 11 anni. Portare ai gruppi di giovani la mia partecipazione, può? e poco importante ma o quanto importante per me, e tentare di b? r andando verso gli altri, una soci? camerunese più appena. J ’ hanno percorso numerose associazioni come si? me oc? s, accumul? e l ’ exp? in questo e? blit delle relazioni che m ’ hanno permesso di concr? ser dei progetti che pensavo impossibile?? iser. Ci sono poche cose che fanno concorrenza con la felicità d ’ un bambino? ui si ridà il sorriso? n amico o? n Fr? ? ui si è tesa la mano quando egli si sentiva escluso e marginalis? Sono queste piccole vittorie che nutriscono la mia motivazione e mi fanno credere che il fatalismo sociale sia scuse per giustificare l ’ immobilisme ed il laxisme. Come la maggior parte dei volontari, j ’ hanno gara di cambiare il mondo, porre fine? a pauvret? alle guerre, ai pand? sei e? a sofferenza dovuta? ’ intelligenza umana m? il rischio di versare in l ’ utopia e l ’ idem? isme. Voglio credervi. J ’ ne hanno bisogno. D ’ avere un colloquio l ’ speranza, di lavorare senza rel? e per arrivare? ette fine, e di provare agli incr? che l ’ si può se soltanto l ’ lo vuole.

Non si cambia il mondo con un colpo di bacchetta magica, egli n ’ non vi ha formule sp? birre inglesi per arr? r l ’? ulement di litri d ’ h? globine in queste zone di combattimento o? vre è una lunga e penosa agonia. Per portare la pace, è n? ssaire realmente di volerla e darsi i mezzi l ’ per adattarsi. D? rmination ed abn? tion, humanit? t libert? voil? sono pilastri d ’ una soci? responsabile che n ’ aspetta più? e complice di g? cides e d ’ olocausti. Egli n ’ non vi ha entrate miracoli per porre fine al razzismo? a odio etnico e? a discriminazione religiosa. C ’ è soltanto per l ’ sforzo, la volont? e comprendere altro e di l ’ accettare il suo in diff? nce che l ’ si potrà trasformare m? ance in fiducia. Facendo fare rima con accettazione e r? nciliation. J ’ hanno sempre desiderio? onner? è Fr? s e s œ URSS, sconosciuti famosi e l scuri? ndes la sensazione che non ci possiamo continuare? vancer ignorandoli o toccandosi con guanti di cuoio. Occorre rompere i barri? s linguistici, culturali e sociali, finirne con il pr? g? e s ’ aprire. Poiché s ’ aprire c ’ è costruire. L ’ uomo del XXIe se? e sarà quello della pluralit? meglio una pluridimensionnalit? u semplicemente della diversit? J ’ hanno commenc? m ’ avanzare verso uno scopo quasi inaccessibile, una marcia di tutti i giorni o? aque non è una vita. Una corsa contre-la-montre che fa di ogni seconda gagn? una vittoria su l ’ inaccettabile.

In cr? t il collettivo “Youths Ahead! „, abbiamo voluto tracciare una nuova via che combina l ’ ambizione? ’ azione. Inculcare ai giovani il senso dei responsabilit? una nuova visione del mondo enracin? nel r? exion e non esclusivamente nella passione. Sono fiero d ’ appartenere? a communaut? aking IT globale ed al youth globale azione network, mi sento meno solo e meglio compresi da queste persone che poiché io ricerco questo qu ’ c'è di migliore per questo mondo. J ’ andranno così lontano qu ’ egli lo occorre per realizzare una soci? più? litaire. Faccio d? nitivement partito “dalla gioventù in movimento„.

Time is Life.

Ludewic Mac Kwin.

Das, was ich glaube.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ich nenne mich Ludewic? von 22 Jahren verfolge ich? in einem Recht in Kamerun. Ich bin Leidenschaft? e litt? ture und von po? e. Geht hinein? iture und? acad? ques versucht j ’, die Zeit n zu finden? ssaire für? nützliches e? a communaut? Er einige Zeiten haben j ’ das Glück gehabt, mit Freunden das Kollektivum junger Talents zu gründen „Youths Ahead!“ oder „Jugend in Bewegung“. C ’ ist ein Kollektivum, das r? IT in seinem Zentrum alle Jugendlichen, die ihres nehmen wollen responsabilit? indem man s ’ für das progr verpflichtet? sozial? nomique und kulturell. J ’ haben l ’ Gewohnheit zu sagen, daß c ’ der Zug d sei ’ Vereinigung zwischen Ehrgeiz und Aktion, in der Tat c ’ ist nur? C ’ ist eine Familie, in der man alle diversit wiederfinden kann? kulturell ethnisch und sozial eine wunderbare Anreicherung. J ’ haben wirklich ein unglaubliches Glück d ’, dazu zu gehören.

Meine Verpflichtung, mein Voluntarismus kommt d ’ ein Hals? schrecklich, jene die sich in unseren dunklen Ghettos bemerkbar macht, und die s ’ in den Blicken anschlägt unscharf? und Leere gestellt? ux. Tr? t? j ’ lernten? uvrir die Augen auf den r? IT? vom soci? kamerunisches rong? durch Krebs von l ’ soziale Ungerechtigkeit, des Kunden? EWS vom tribalisme und von all diesen übeln, die leider den Rest der Welt betreffen. Für mich der Sinn des Lebens r? von in mein capacit? ? nützliches e? jeden Tag zu tragen und? out Zeit mein Beitrag? an Konstruktion d ’ eine Nachricht soci?. Ich glaube nur mein r? in dieser Existenz, wenn impr? sible und so unsicher, c ’ besteht darin zu widmen alles mein? rgie? utter gegen den „sozialen Unsinn“ und? nomiques, die so sehr von Opfern alle Tage machen. Für mich ist c ’ das pr zu leben? nt Lebensmittel seine Zeit. C ’ ist, ohne Gefälligkeit die challenges von unser actualit anzuschauen? t ein weniger schuldiges am nächsten Tag zu denken.

Handeln hat dies? mein Kredo seit l ’ Alter von 11 Jahren. Den Jugendlichgruppen bringen kann meine Teilnahme? e unbedeutend, aber o, wieviel wichtig für mich und von b zu versuchen? r indem man in Richtung der anderen geht ein soci? kamerunisch soeben. J haben ’ zahlreiche Assoziationen durchquert wie man? mich oc? s, accumul? e l ’ exp? in dieses und? blit von den Beziehungen, die m ’ von concr erlaubt haben? ser von den Projekten, die ich dachte unmöglich?? iser. Es gibt wenig Sachen, die mit dem Glück d rivalisieren ’ ein Kind? ui gibt man das Lächeln noch einmal? n Freund oder? n Fr? ? ui hat man sich die Hand wann gespannt er fühlte ausgeschlossen und marginalis? Es sind diese kleinen Siege, die meine Motivierung nähren und mir glauben lassen, daß der soziale Fatalismus eine Entschuldigung sei, um l zu rechtfertigen ’ Unbeweglichkeit und der Laxismus. Wie die Mehrzahl der Freiwilligen haben j ’ Wette, die Welt zu wechseln, zu beenden? a pauvret? an den Kriegen, an den pand? sind und? an geschuldetem Leiden? ’ menschliche Intelligenz m? am Risiko, in l ’ Utopie und l ’ idem zu schütten? isme. Ich will daran glauben. J ’ davon haben Bedürfnis. D ’ l zu unterhalten ’ Hoffnung, ohne rel zu arbeiten? e, um anzukommen? feines ette und den incr zu beweisen? , daß l ’ man kann, wenn nur l ’ man es will.

Man wechselt die Welt durch einen magischen Stabhieb nicht, er hat n ’ dort Formeln sp? Biere für arr? r l ’? ulement von Litern d ’ h? globine in diesen Kampfzonen o? vre ist eine lange und schmerzhafte Agonie. Um den Frieden zu tragen ist er n? ssaire es wirklich zu wollen und sich die Mittel l zu geben, ’ sich anzupassen. D? rmination et abn? tion, humanit? t libert? voil? sind Pfeiler d ’ ein soci? Verantwortlicher, der n ’ mehr wartet? an g mitschuldiges e? cides und d ’ Massenvernichtungen. Er hat n ’ dort Wundereinnahmen, um den Rassismus zu beenden? an ethnischem Haß und? an religiöser Diskriminierung. C ’ ist nur durch l ’ Anstrengung, das volont? e andere und l zu begreifen ’ in sein diff zu akzeptieren? nce, daß l ’ man können wird das m umwandeln? ance in Vertrauen. Läßt sich Annahme und r reimen? nciliation. J ’ haben immer Wunsch? onner? sind Fr? s und s œ die UdSSR bekannt unbekannte und dunkle l? ndes das Gefühl, das wir uns fortsetzen können? vancer indem man uns ignoriert, oder indem man sich mit Handschuhen aus Leder berührt. Man muß die barri brechen? s linguistisch, kulturell und sozial davon mit pr zu beenden? g? und s ’ zu öffnen. Denn s ’ c ist zu öffnen ’ zu bauen. L ’ Mann XXIe, wenn? e wird jenes des pluralit sein? besser pluridimensionnalit? u einfach des diversit? J ’ haben commenc? m ’ in Richtung eines fast unzugänglichen Zieles, eines täglichen Ablaufs o vorzurücken? aque nicht ist ein Leben. Ein Wettrennen contre-la-montre, das von jeder Sekunde macht gagn? ein Sieg über l unannehmbares ’.

In Cr? t das Kollektivum „Youths Ahead! “ wollten wir einen neuen Weg ziehen, der l verbindet ’ Ehrgeiz? ’ Aktion. Den Jugendlichen den Sinn der responsabilit einschärfen? eine neue Vorstellung der Welt enracin? im r? exion und nicht ausschließlich in der Leidenschaft. Ich bin d ’ stolz zu gehören? a communaut? aking IT global und am globalen Aktionsyouth network fühle ich mich weniger einzig, und besser begriffen von diesen Personen, die, wie mich dieses qu suche ’, er dort von besserem für diese Welt hat. J werden ’ auch weit gehen qu ’ er es notwendig ist, um ein soci zu schaffen? mehr? litaire. Ich mache d? nitivement, das von „der Jugend in Bewegung“ ausgegangen ist.

Time is Life.

Ludewic Mac Kwin.

Que creio.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Nomeio-me Ludewic? de 22 anos, prossigo? em direito no Camarões. Sou paixão? e litt? ture e de Po? e. Entra? iture e? acad? ques, j ’ tenta encontrar o tempo n? ssaire para? e útil? a communaut? Ele alguns tempos, j ’ tiveram a possibilidade de fundar com amigos o colectivo de Jovens Talentos “Youths Ahead!” ou “Juventude em Movimento”. C ’ é um colectivo que r? no seu seio todos os jovens que querem tomar sua responsabilit? em s ’ que compromete para o progr? social? nomique e cultural. J ’ tem l ’ hábito de dizer que c ’ é o traço d ’ união entre ambição e acção, com efeito c ’ é mais único? C ’ é uma família em que pode-se reencontrar todos os diversit? culturais, étnico e sociais, um enriquecimento formidável. J ’ tem realmente uma possibilidade incroyable d ’ fazer parte.

O meu compromisso, o meu voluntarismo, vem d ’ um colo? terrível, à que se faz sentir nos nossos sombrios guetos, e que s ’ afixa nos olhares leve? e vazios dos postos? ux. Tr? t? j ’ aprenderam? uvrir os olhos sobre os r? ? do soci? camaronês rong? pelo cancro de l ’ injustiça social, do cliente? SME, do tribalisme e todos os mais que o resto infelizmente afectam do mundo. Para mim o sentido da vida r? meu capacit? ? e útil? levar cada dia e? out tempos a minha contribuição? a construção d ’ uma notícia soci?. Creio único o meu r? nesta existência se impr? sible e tão incerta, c ’ é consagrar qualquer meu? rgie? utter contra “non-sens” sociais e? nomiques que fazem tanto de vítimas todos os dias. Para mim c ’ é aquilo viver o fotorreceptor? nt, alimento o seu tempo. C ’ é olhar sem complacência os challenges nosso actualit? t de pensar um dia seguinte menos culpado.

Agir, tal tem? meu credo desde l ’ idade de 11 anos. Trazer aos grupos de jovens a minha participação, pode? e insignificante mas o quanto importante para mim, e tentar de b? r indo para os outros, um soci? camaronês mais exactamente. J ’ percorreram numerosas associações como ele? mim oc? s, accumul? e l ’ exp? este e? blit das relações que m ’ permitiram de concr? ser dos projectos que pensava impossível?? iser. Há poucas coisas que rivalizam com a felicidade d ’ uma criança? ui volta a dar-se o sorriso? n amigo ou? n R.F.? ? ui tem esticado-se a mão quando ele sentia-se-se excluído e marginalis? São estas pequenas vitórias que alimentam a minha motivação e fazem-me crer que o fatalismo social é uma desculpa para justificar l ’ imobilismo e o laxismo. Como a maior parte dos voluntários, j ’ tem envi de alterar o mundo, pôr termo? a pauvret? às guerras, os pand? é e? a sofrimento devido? ’ inteligência humana m? ao risco verter em l ’ utopie e l ’ idem? isme. Haver. J ’ tem necessidade. D ’ manter l ’ esperança, de trabalhar sem rel? e para chegar? ette fino, e de provar aos incr? que l ’ pode-se se apenas l ’ quê-lo-se.

Não se altera o mundo por um golpe de vara mágico, ele n não há fórmulas sp? ALE para arr? r l ’? ulement de litros d ’ h? globine nestas zonas de combate o? vre é longa e dolorosa a agonia. Para levar a paz, é n? ssaire realmente querer-o e dar-se os meios l ’ para apropriar-se. D? rmination et abn? tion, humanit? t libert? voil? é pilares d ’ um soci? responsável que n ’ espera mais? e cúmplice de g? cides e d ’ holocaustos. Ele n não há receitas milagres para pôr termo ao racismo? a ódio étnico e? a discriminação religiosa. C ’ está unicamente por l ’ esforço, o volont? e compreender outro e de l ’ aceitar seu diff? nce que l ’ vai-se poder transformar o m? ance em confiança. Fazendo rimar aceitação e r? nciliation. J ’ tem sempre desejo? onner? é R.F.? s e s œ URSS, famosos desconhecidos e sombrios l? ndes, o sentimento que não nos podemos continuar? vancer ignorando-nos ou tocando-se com luvas em couro. É necessário quebrar os barri? s linguístico, cultural e social, terminar com o fotorreceptor? g? e s ’ abrir. Porque s ’ abrir c ’ é construir. L ’ homem do XXIe se? e será o do pluralit? melhor o pluridimensionnalit? u simplesmente do diversit? J ’ tem commenc? m ’ avançar para um objectivo quase inacessível, um degrau diário o? aque não é uma vida. Uma corrida contre-la-montre que faz de cada segundo gagn? uma vitória sobre l ’ inaceitável.

Em Cr? t o colectivo “Youths Ahead! ”, quisemos traçar uma nova via que combina l ’ ambição? ’ acção. Inculcar aos jovens o sentido dos responsabilit? uma nova visão do mundo enracin? no r? exion e não exclusivamente na paixão. Sou orgulhoso d ’ pertencer? a communaut? aking o global e global ao youth acção network, sinto-me mais único e melhor compreendidos por estas pessoas que como procura este qu ’ há de melhor para este mundo. J ’ irá tão adiante qu ’ ele é-o necessário para instaurar um soci? mais? litaire. Faço d? nitivement partido “da Juventude em Movimento”.

Time is Vida.

Ludewic Mac Kwin.

What I believe.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
I name myself Ludewic? from do 22 years, I continue? in right to Cameroun. I am passion? E litt? ture and of Po? E. Enters? iture and? acad? ques, J ’ tries to find time N? ssaire for? E useful? communaut has? It a few times, J ’ was likely to found with friends the collective of Young talents “Youths Ahead!” or “Youth moving”. Is C ’ a collective which R? it in its centre all the young people who want to take their responsabilit? in S ’ engaging for the progr? social? nomic and cultural. Do J ’ have L ’ practice to say that C ’ is the feature D ’ union between ambition and action, in fact C ’ is more than? Is C ’ a family in whom one can find all the diversit? cultural, ethnic and social, a formidable enrichment. J ’ have really an incredible chance D ’ to form part of it.

Does my engagement, my voluntarism, come D ’ a collar? terrible, that which is made feel in our dark ghettos, and which S ’ posts in the glances blur? and vacuums of put? ux. Tr? T? did J ’ learn? to uvrir the eyes on the R? it? soci? Cameronian rong? by the cancer of L ’ social injustice, the customer? EMS, of the tribalism and all these evils which unfortunately affect the rest of the world. For me the direction of the life R? of in my capacit? ? E useful? to carry each day and? out time my contribution? construction D ’ a news soci has?. I believe that my R? in this existence if impr? sible and so dubious, C ’ is to devote all my? rgie? utter against the social “nonsenses” and? nomic which makes victims so much the every day. For me is C ’ that to live Pr? NT, food its time. Is C ’ to look without kindness the challenges of our actualit? T to think one less guilty following day.

To act, such A? my creed since L ’ age 11 years. To bring to can the groups of young my participation? E unimportant but O how much important for me, and to try B? R while going towards the others, a soci? Cameronian just. Did J ’ traverse many associations like one? me of the oc? S, accumul? E L ’ exp? in this and? blit of the relations which m ’ allowed concr? ser of the projects which I thought impossible?? iser. There are few things which compete with happiness D ’ a child? ui one gives again the smile? N friendly or? N Fr? ? ui one tightened the hand when it felt excluded and marginalis? These are the small victories which nourish my motivation and make me believe that social fatalism is an excuse to justify L ’ opposition to progress and laxism. Like do the majority of the volunteers, J ’ have envi to change the world, to put an end? pauvret has? with the wars, the pand? be and? suffering due has? ’ human intelligence m? with the risk to pour in L ’ Utopia and L ’ id? ism. I want to believe in it. J ’ need some. D ’ to maintain L ’ hope, to work without rel? E to arrive? ette fine, and to prove with the incr? that L ’ one can so only L ’ it is wanted.

One does not change the world by the waving of a magic wand, it N ’ does not have there formulas sp? ales for arr? R L ’? ulement of liters D ’ H? globine in these zones of combat O? vre is long and painful anguish. To carry peace, it is N? its really to want it and to give the means L ’ of adapting itself. D? rmination and abn? tion, humanit? T libert? voil? be pillars D ’ a soci? person in charge who N ’ waits more? E accessory to G? cides and D ’ holocausts. There N ’ are no miraculous formulae to put an end to racism? has ethnic hatred and? has religious discrimination. Is C ’ only by L ’ effort, the volont? E to include/understand others and of L ’ to accept in its diff? will NCE what L ’ one be able to transform the m? ance in confidence. Making rimer acceptance and R? nciliation. Do J ’ always have wish? onner? be Fr? S and S œ the USSR, famous unknown and dark L? ndes, the feeling that we cannot continue ourselves? vancer by ignoring us or while touching themselves with leather gloves. The barri should be broken? S linguistics, cultural and social, to finish some with Pr? G? and S ’ to open. Because S ’ to open C ’ is to build. L ’ man of XXIe if? will E be that of the pluralit? better of the pluridimensionnalit? U simply of the diversit? Do J ’ have commenc? m ’ to advance towards an almost inaccessible goal, a walk of the every day O? aque step is a life. Does a race against-the-show which makes each second gagn? a victory over L ’ unacceptable.

Out of Cr? T the collective “Youths Ahead! ”, we wanted to trace a new way which combines L ’ ambition? ’ action. To inculcate to the young people the direction responsabilit? a new vision of the world enracin? in the R? exion and not exclusively in passion. I am proud D ’ to belong? communaut has? aking it total and with total the youth action network, I smell myself less only and included/understood better by these people who as me seek this qu ’ there is the best for this world. Will J ’ also go far qu ’ one needs it to set up a soci? more? litaire. I make D? nitivement party of “Youth moving”.

Time is Life.

Ludewic Mac Kwin.

Vad jag tror.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Jag namnger jag själv Ludewic? från fortsätter 22 år, mig? i rakt till Cameroun. Passion för förmiddag I? E-litt? ture och av Po? E. Skriver in? iture och? acad? ques j-’försök att finna tid N? dess för? Användbart E? communaut har? Den några tider, j-’ var rimlig att grunda med vänner kollektiv av unga talangar ”ungdommar framåt!”, eller ”ungdomflyttning”. Är c-’ ett kollektiv som R? den i dess centrerar alla ungdomar som önskar att ta deras responsabilit? i s-’ som kopplar in för progren? samkväm? nomic och kulturellt. Har j-’ L ’ att öva till något att säga, att c-’ är ’unionen för särdrag D mellan ambition och handlingen, i ’ för faktum C är mer än? Är c-’ en familj som en kan finna i alla diversit? kulturellt, person som tillhör en etnisk minoritet och samkväm, en formidabel anrikning. J-’ har egentligen ett oerhört att riskera D-’ för att bilda del av den.

min koppling, min voluntarism, kommer D-’ förser med krage? ruskigt det som göras känselförnimmelsen i våra mörkergetton, och som s-’ postar i ögonkastbluren? och dammsuger av satt? ux. Tr? T? läde j-’? till uvrir synar på ret? det? soci? Cameronian rong? vid cancern av L social orättvisa för ’, kunden? EMS av tribalismen och alla dessa ondska som påverkar tyvärr vila av världen. För mig riktningen av livet R? av i mitt capacit? ? Användbart E? att bära varje dag och? tajma ut mitt bidrag? ’ för konstruktion D som en nyheternasoci har?. Jag tror att mitt R? i denna existens om impr? sible och så tvivelaktigt, är c-’ att ägna allt mitt? rgie? yttra mot de sociala ”nonsensesna” och? nomic som gör offer så mycket det dagligt. För mig är c-’ som att bo Pr? NT mat dess tid. Är c-’ som ser utan vänlighet utmaningarna av vår actualit? T till funderare en mindre skyldig efter dag.

Att agera sådan A? min bekännelse sedan L ’ålder 11 år. Att komma med till canen grupperna av barn mitt deltagande? Unimportant E men nolla hur mycket som är viktig för mig och till försök B? R fördriver att gå in mot andra, en soci? Cameronian precis. Korsade j-’ något liknande en för många anslutningar? mig av ocen? S accumul? E L ’exp? i detta och? blit av förbindelsen som tillåten concr för M-’? ser av projekterar som jag tänkte omöjligt?? iser. Det finns få saker som konkurrerar med ’ för lycka D ett barn? ui en ger igen leendet? N-vänskapsmatch eller? N Fr? ? ui en drog åt räcka, då den klädde med filt uteslutet och marginalis? Dessa är de små segrarna som uppföder min motivation och gör mig tror att den sociala fatalismen är en ursäkt som försvarar L ’opposition för att fortskrida och laxism. Något liknande gör majoriteten av volontärerna, j-’ har envien som ändrar världen, för att sätta en avsluta? pauvret har? med kriger, panden? var och? att lida rakt har? ’människaintelligens M? med riskera som in häller L ’ Utopia och L ’ID? ism. Jag önskar att tro i det. J-’behov några. D-’ som underhåller L ’hopp, att fungera utan rel? E som ankommer? etteboten, och att bevisa med ökar? att L can så endast L ’ för ’ en det önskas.

En ändrar inte världen vid vinka av en magisk wand, som det, n-’ har inte det formelsp? öl för arr? R L ’? ulement av ’H för liter D? globinen i dessa zonplanerar av stridnolla? vre är det långa och smärtsamma kval. För att bära fred är det N? ssaire egentligen som önskar det och som ger hjälpmedlet L ’ av att anpassa sig. D? rmination och abn? tion humanit? T-libert? voil? var ’ för pelare D per soci? person i laddning vem n-’väntningar mer? E som är åtfölja till G? cides och D-’förintelser. Där är n-’ inga mirakulösa formler som sätter en avsluta till rasism? har etniskt hat och? har religiös diskriminering. Är c-’ endast vid L ’försök, volonten? E som ska inkluderas/, förstår andra och av L ’ för att acceptera i dess diff? ska NCE vilket L ’ en omformar Met? ance i förtroende. Dananderimergodtagande och R? nciliation. Har j-’ alltid wish? onner? var Fr? S- och s-œ USSREN, den berömda okändan och mörkret L? ndes känslan som vi kan inte fortsätta oss själva? vancer, genom att ignorera rörs oss eller stunder sig själv med läderhandskar. Barrien bör vara bruten? S-språkvetenskap, kulturellt och socialt, att avsluta något med Pr? G? och s-’ som ska öppnas. Därför att s-’ som öppnar c-’, är att bygga. L ’man av XXIe om? ska E är det av pluraliten? förbättra av pluridimensionnaliten? U enkelt av diversiten? Har j-’ commenc? M-’ till för- in mot ett nästan oåtkomligt mål, en gå av den dagliga nollan? aque kliver är ett liv. en race mot--visar vilka makes varje understöder gagn? en seger över L oacceptabel ’.

Ut ur CR? T de kollektiva ”ungdommarna framåt! ” önskade vi att spåra ett nytt långt som sammanslutningar L ’ambition? ’handling. Att inculcate till ungdomaren riktningsresponsabiliten? en ny vision av världsenracinen? i ret? exion och inte exklusivt i passion. ’ för förmiddag I stolt D som hör hemma? communaut har? aking den som är sammanlagd och med slutsumma knyter kontakt ungdomhandlingen, luktar jag jag själv mindre endast och inklusive/förstått bättre av dessa folk som som mig sökanden denna qu-’ där är det bäst för denna värld. Ska j-’ går också avlägsen qu-’ en behöver den till uppsättningen upp en soci? mer? litaire. Jag gör D? nitivementparti av ”ungdomflyttningen”.

Time är liv.

Ludewic Mac Kwin.

Я верю.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Я называю Ludewic? от 22 лет, я продолжаются? в праве к Камеруну. Я буду страстью? Litt e? ture и Po? E. Входит в? iture и? acad? ques, ’ j пытаются найти время n? сво для? E полезный? communaut имеет? Немного времен, ’ j было правоподобно к после того как оно найдено с друзьями собирательное молодых талантливостей «молодостей вперед!» или «молодость двигая». ’ c собирательным r? оно в своем центре все молодые люди хотят принять их responsabilit? в ’ s включая для progr? социально? nomic и культурно. ’ j имеет l практику ’ сказать что ’ c будет соединение ’ характеристики d между гонором и действием, в действительности ’ c больше чем? Будет ’ c семья в можно найти полностью diversit? культурно, этническо и социально, formidable обогащение. ’ j имеет реально неимоверное ’ шанса d для того чтобы сформировать часть его.

Делает мой захват, мое voluntarism, приходит ’ d ворот? ужасно, то которое сделаны чывством в наших темных геттах, и которое ’ s вывешивает в нерезкость блестнянов? и вакуумы положено? ux. Tr? T? ’ j выучило? к uvrir глаза на r? оно? soci? Rong Cameronian? раком l несправедливости ’ социальной, клиент? EMS, tribalism и все эти зла который несчастливо влияют на rest of the world. Для меня направление жизни r? в мое capacit? ? E полезный? снести каждый день и? вне приурочьте мой вклад? ’ конструкции d soci новостей, котор имеет?. Я верю что мой r? в этом существовании если impr? sible и настолько dubious, ’ c должно посвятить все мое? rgie? пророните против социальных «nonsenses» и? nomic делает жертвами so much ежедневное. Для меня ’ c жить Pr? NT, еда свое время. Будет ’ c, котор нужно посмотреть без мягкосердечия возможности нашего actualit? T для того чтобы думать одно более менее виновное после дня.

Подействовать, такой a? мой creed с l времени ’ 11 лет. Принести к чонсервной банке группы в составе детеныши мое участие? E неважный но o how much важной для меня, и попытаться b? R пока идущ к другим, soci? Cameronian как раз. ’ j траверсировало много ассоциаций как одно? я oc? S, accumul? E l exp ’? в этом и? blit отношений ’ m позволило concr? ser проектов я думал невозможная?? iser. Немногие вещи состязается с ’ счастья d ребенок? ui одно дает снова усмешку? N содружественный или? N франк? ? ui одно затянуло руку когда оно исключенный войлок и marginalis? Эти будут малые победы кормят мою мотивировку и делают меня верить что социальное fatalism будет отговоркой для того чтобы оправдать l противовключение ’ для того чтобы развить и laxism. Как большинство волонтеров, ’ j имеет envi для того чтобы изменить мир, для того чтобы положить конец? pauvret имеет? с войнами, pand? и? терпя должный имеет? сведения m ’ людская? с риском для того чтобы полить внутри l ’ Utopia и l идентификацию ’? ism. Я хочу верить в ем. Потребность ’ j некоторые. ’ d для поддержания l упования ’, работать без rel? E, котор нужно приехать? штраф ette, и доказать с увеличивает? что хочется l чонсервная банка настолько только l ’ ’ одного оно.

Одно не изменяет мир развевать волшебного wand, его ’ n не имеет sp формул? эли для arr? R L ’? ulement ’ h литров d? globine в этих зонах боя o? vre будет длинняя и тягостная мука. Для того чтобы снести мир, будет n? сво реально хотеть его и давать середины l ’ приспосабливать. D? rmination и abn? tion, humanit? Libert t? voil? будьте ’ штендеров d soci? персона in charge ’ n ждет больше? Вспомогательное оборудование e к g? cides и ’ d holocausts. Там ’ n будет никакие нерукотворные формулы для того чтобы положить конец к расизму? имеет этническое ненависть и? имеет вероисповедное различение. ’ c только l усилием ’, volont? E, котор нужно включить/понимает другой и из l ’ для принятия в своем diff? будьте NCE что l ’ одному преобразуйте m? ance в доверии. Делать принятие rimer и r? nciliation. ’ j всегда имеет желание? onner? будьте франком? œ s и s СССР, известный неизвестный и темный l? ndes, ощупывание что мы не можем продолжать? vancer путем игнорировать нас или пока касатьющся с leather перчатками. Barri должно быть сломано? Лингвистика s, культурно и социально, закончить некоторое с Pr? G? и ’ s, котор нужно раскрыть. Потому что ’ s для того чтобы раскрыть ’ c должно построить. L человек ’ XXIe если? e будет тем из pluralit? улучшайте pluridimensionnalit? U просто diversit? ’ j имеет commenc? ’ m, котор нужно выдвинуться к почти труднопоступной цели, прогулке ежедневного o? шагом aque будет жизнь. Делает гонка против--покажите модели каждое второе gagn? победа излишек l ’ неприемлемое.

Из Cr? T собирательные «молодости вперед! », мы хотели трассировать новую дорогу которая совмещает l гонор ’? действие ’. Внедрить к молодым людям responsabilit направления? новое зрение enracin мира? в r? exion и исключительн в страсти. Я буду самолюбивым ’ d, котор нужно принадлежать? communaut имеет? aking оно полное и с итогом сеть действия молодости, я пахну только и после того как я включен/после того как я понят более лучше этими людьми которые как я seek это ’ qu там самые лучшие для этого мира. ’ j также пойдет далекое ’ одно qu нужно оно установить вверх soci? больше? litaire. Я делаю d? партия nitivement «молодости двигая».

Временем будет жизнь.

Макинтош Kwin Ludewic.

Wat ik. geloof.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ik benoem me Ludewic? van 22 jaar zet ik het voort? het in recht op Kameroen. Ik ben hartstocht? e litt? ture en van Po? e. Gaat in? iture en? een acad? ques, probeert j ’ de tijd n te vinden? ssaire voor? nuttig e? a communaut? Hij enkele tijd, heb j ’ het geluk gehad om met vrienden het collectief van Jonge Talenten „te baseren Youths Ahead!“ of „Jeugd in Beweging“. C ’ is een collectief dat r? IT in zijn midden alle jongeren die van hen willen nemen responsabilit? in s dat ’ voor progr verplicht? sociaal? nomique en cultureel. J ’ heb l ’ gewoonte om te zeggen dat c ’ de trek d ’ unie tussen ambitie en actie is, in feite c ’ is meer slechts? C ’ is een familie waarin men alle diversit kan terugvinden? cultureel, etnisch en sociaal, een geweldige verrijking. J ’ heb echt een ongelofelijk geluk d ’ deel ervan uitmaken.

Mijn verplichting, mijn voluntarisme, komen d ’ een kraag? verschrikkelijk, die die zich in onze sombere getto's laat voelen, en die s ’ in de blikken vaag aangeeft? en leegtes van gezet? ux. Tr? t? j heb ’ geleerd? uvrir de ogen op r? IT? van soci? Kameroense rong? door kanker van l ’ sociale onrechtvaardigheid, van de klant? EMS, van tribalisme en al dit kwade dat de rest van de wereld helaas bestemt. Voor mij de richting van het leven r? van in mijn capacit? ? nuttig e? elke dag dragen en? out tijd mijn bijdrage? aan bouw d ’ een nieuws soci?. Ik geloof slechts mijn r? in dit bestaan als impr? sible en zo onzeker, c ’ zijn te wijden alle mijn? rgie? utter tegen „de sociale onzin“ en? nomiques die zo van slachtoffers alle dagen doen. Voor mij is c ’ dat pr leven? nt, levensmiddelen zijn tijd. C ’ is zonder accomodatie challenges van ons actualit kijken? t om minder een schuldige volgende dag te denken.

Handelen, dergelijk heeft? mijn credo sinds l ’ leeftijd van 11 jaar. Aan de groepen jongeren aanbrengen kan mijn deelname? e onbelangrijk maar o hoeveel belangrijk voor mij, en van b proberen? r door naar de anderen te gaan, een soci? Kameroens meer net. J heb ’ talrijke verenigingen als men doorlopen? me een oc? s, accumul? e l ’ exp? in dit en? blit van de betrekkingen die m ’ van concr hebben toegelaten? ser van de projecten die ik onmogelijk? geloofde? iser. Er zijn weinig dingen die met het geluk d ’ een kind wedijveren? ui geeft men de glimlach opnieuw? n vriend of? n Fr? ? ui heeft men de hand wanneer hij voelde zich uitgesloten en marginalis geneigd? Het zijn deze kleine overwinningen die mijn motivatie stimuleren en me laten geloven dat het sociale fatalisme een verontschuldiging is om l te rechtvaardigen ’ onbeweeglijkheid en de laksheid. Zoals het merendeel van de vrijwilligers, heb j ’ envi om de wereld te veranderen, om eind te zetten? a pauvret? aan de oorlogen, aan pand? bent en? aan verschuldigd lijden? ’ menselijke intelligentie m? aan het risico om in l ’ utopie en l idem te betalen ’? isme. Ik wil in geloven. J ’ eraan heb behoefte. D ’ l onderhouden ’ hoop, om zonder rel te werken? e om aan te komen? fijne ette, en om aan incr te bewijzen? dat l ’ men kan als alleen maar l ’ men het wil.

Men verandert de wereld door een slag van toverstokje niet, hij heeft er n ’ niet formules sp? ale voor arr? r l ’? ulement van liters d ’ h? globine in deze zones van gevecht o? vre is een lange en pijnlijke doodsstrijd. Om de vrede te dragen, is hij n? ssaire om het echt te willen en om zich de middelen om zich l te verschaffen ’ aan te passen. D? rmination en abn? tion, humanit? t libert? voil? is de pijlers d ’ een soci? verantwoordelijke die n ’ meer wacht? medeplichtig e van g? cides en d ’ holocausten. Hij heeft er n ’ niet inkomsten wonderen om aan het racisme een eind te maken? aan etnische haat en? aan religieuze discriminatie. C ’ is alleen per l ’ inspanning, volont? e anderen en van l begrijpen ’ in zijn diff aanvaarden? nce dat l ’ men m zal kunnen veranderen? ance in vertrouwen. Latend inwilliging en r rijmen? nciliation. J ’ heb altijd wens? onner? is Fr? s en s œ U.S.S.R, beroemde onbekenden en sombere l? ndes, het gevoel dat wij ons niet kunnen voortzetten? vancer door ons niet te weten of door zich met leren handschoenen te treffen. Men moet barri breken? s taalkundig, cultureel en sociaal, te beeindigen pr? g? en s ’ openen. Want s ’ c is openen ’ bouwen. L ’ man van XXIe als? e zal die van pluralit zijn? beter pluridimensionnalit? u eenvoudigweg van diversit? J ’ heb commenc? m ’ naar een bijna onbereikbaar doel, een dagelijks verloop o vooruitgaan? aque niet is een leven. Een wedloop contre-la-montre die van elke tweede gagn doet? een overwinning over l onaannemelijke ’.

In cr? t het collectief „Youths Ahead! “, hebben wij een nieuwe weg willen schetsen die l ’ ambitie verbindt? ’ actie. Aan de jongeren de richting van responsabilit bijbrengen? een nieuwe visie van de wereld enracin? in r? exion en niet uitsluitend in de hartstocht. Ik ben trots d ’ behoren? a communaut? aking IT globaal en aan globale youth actie network, voel ik me minder alleen en beter begrepen door deze personen die zoals ik naar dit qu ’ zoeken hij er van beter voor deze wereld heeft. MEN zullen ’ even ver als ’ hij het moet gaan om een soci op te stellen? meer? litaire. Ik doe d? nitivement die van „de Jeugd in Beweging“ is uitgegaan.

Time is LIFE.

Ludewic Mac Kwin.

ماذا أنا أصدق.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أنا أعيّنبنفسي [لودويك]? من 22 سنون, أنا يستمرّون? في حق إلى كامرون. أنا عاطفة? [إ] [ليتّ]? [تثر] ومن [بو]? [إ.]. يدخل? [إيتثر] و? [أكد]? يحاول [قوس], [ج] ’ أن يجد وقت ن? ه ل? [إ] مفيدة? [كمّونوت] يتلقّى? كان هو [ا فو] أوقات, [ج] ’ مرجّحة إلى يؤسّس مع صديقات الجماعيّة من مواهب شابّة "شباب إلى الأمام!" أو "شباب يتحرّك". يكون [ك] ’ جماعيّة أيّ [ر]? هو في مركزه [ألّ ث] الناس شابّة الذي يريد أن يأخذ [رسبونسبيليت] هم? في [س] ’ يشبك ل ال [بروغر]? اجتماعيّة? [نوميك] وثقافيّة. [ج] ’ يتلقّى [ل] ’ ممارسة أن يقول أنّ [ك] ’ السمة [د] ’ إتحاد بين طموح وعمل, [إين فكت] [ك] ’ يكون أكثر من? يكون [ك] ’ أسرة في الّذي واحدة يستطيع وجدت [ألّ ث] [ديفرست]? ثقافيّة, عرقيّة واجتماعيّة, عمليّة إغناء هائلة. [ج] يتلقّى ’ حقّا غيرمعقول فرصة [د] ’ أن يشكّل جزء من هو.

يتمّ إلتزامي, إراديّتي, يأتي [د] ’ طوق? رهيبة, أنّ أيّ يكون جعلت إحساس في معازلنا مظلمة, وأيّ [س] ’ يعيّن في اللمح لطخة? وفراغات من يضع? [أوإكس]. [تر]? [ت]? [ج] ’ علم? إلى [أوفرير] الأعين على ال [ر]? هو? [سس]? [كمرونين] [رونغ]? بالسرطان ال [ل] ’ ظلم اجتماعيّة, الزبونة? [إمس], من العشائرية وكلّ هذا شرور أيّ لسوء الحظّ يأثر ال [رست وف ث وورلد]. ل ي الاتّجاه من الحياة [ر]? من في ي [كبست]? ? [إ] مفيدة? أن يحمل كلّ يوم و? خارجا وقّتت مساهمتي? بناء [د] ’ أخبار [سس] يتلقّى?. أنا أصدق أنّ [ر] ي? في هذا وجود إن [إيمبر]? [سبل] وهكذا ملتبسة, [ك] ’ أن يكرّس كلّي? [رج]? روّجت ضدّ الاجتماعيّة "[نونسنسس]" و? [نوميك] أيّ يجعل ضحايا كثيرا اليوميّة. ل ي يكون [ك] ’ أنّ أن يعيش [بر]? [نت], طعام وقته. يكون [ك] ’ أن ينظر دون لطف التحديات من [أكتثليت] نا? [ت] أن يفكّر واحدة أقلّ مذنبة بعد يوم.

أن يتصرّف, هذا [ا]? عقيدتي منذ [ل] ’ عمر 11 سنون. أن يحضر إلى علبة المجموعة الشباب مشاركتي? [إ] غيرهامّ غير أنّ [و] [هوو موش] مهمّة ل ي, وأن يحاول [ب]? [ر] بينما يذهب نحو الأخرى, [سس]? [كمرونين] فقط. [ج] ’ اجتاز كثير جمعيات مثل واحدة? ي من ال [أك]? [س], [أكّومول]? [إ] [ل] ’ [إإكسب]? في هذا و? [بليت] من العلاقات أيّ [م] ’ سمح [كنكر]? [سر] من المشاريع أيّ أنا فكّرت مستحيلة?? [إيسر]. هناك قليل من أشياء أيّ ينافس مع سعادة [د] ’ طفلة? يعطي [أوي] واحدة ثانية الابتسام? ن ودّيّة أو? ن [فر]? ? توتّر [أوي] واحدة اليد عندما هو لباد يستنى و [مرجنليس]? هذا النصرة صغيرة أيّ يغذّي تحريضي ويجعلني صدقت أنّ جبريّة اجتماعيّة عذر أن يبرّر [ل] ’ معارضة أن يتقدّم و [لإكسيسم]. مثل الأغلبية من المتطوعات, [ج] ’ يتلقّى [إنفي] أن يغيّر العالم, أن يضع نهاية? [بوفرت] يتلقّى? مع الحروب, ال [بند]? و? يتلقّى يعاني حق? ’ ذكاء إنسانيّة [م]? مع الخطر أن يصبّ داخل [ل] ’ [أوتوبيا] و [ل] ’ [إيد]? [إيسم]. أنا أريد أن يصدق في هو. [ج] ’ حاجة بعض. [د] ’ أن يبقي [ل] ’ أمل, أن يعمل دون [رل]? [إ] أن يصل? [إتّ] [إينكر] غرامة, وأن يبرهن مع ال? أنّ أردت [ل] ’ واحدة علبة هكذا فقط [ل] ’ هو.

لا يغيّر واحدة العالم ب ال يلوّن من عصا سحريّة, هو ن ’ لا يتلقّى هناك صيغ [سب]? مزرات ل [أرّ]? [ر] [ل] ’? [أولمنت] من [ليتر] [د] ’ [ه]? [غلوبين] في هذا مناطق القتال [و]? [فر] طويلة وكرب مؤلمة. أن يحمل سلام, هو ن? ه حقّا أن يريد هو وأن يعطي ال [منس] [ل] ’ من يكيّفبنفسي. [د]? [رمينأيشن] و [أبن]? [أيشن], [هومنيت]? [ت] [ليبرت]? [فويل]? أعمدة [د] ’ [ا] [سس]? شخص مسؤولة الذي ن ’ ينتظر أكثر? [إ] شريكة إلى [غ]? [سدس] و [د] ’ المحارق. هناك ن ’ ما من صيغ خارقة أن يضع نهاية إلى عنصرية? يتلقّى كراهية عرقيّة و? يتلقّى تمييز دينيّة. يكون [ك] ’ فقط ب [ل] ’ جهد, ال [فولونت]? يفهم [إ] أن يتضمّن/أخرى ومن [ل] ’ أن يقبل في [ديفّ] ه? أردت [نس] ما [ل] ’ واحدة يكون يمكن أن يغيّر ال [م]? [أنس] في ثقة. يجعل [ريمر] قبول و [ر]? [نسليأيشن]. [ج] ’ دائما يتلقّى أمنية? [أنّر]? [فر]? [س] و [س] œ الولايات المتّحدة الأمريكيّة, مشهورة مجهولة و [ل] مظلمة? [ندس], الإحساس أنّ نحن يستطيع لا يستمرّبنفسي? [فنسر] ب يتجاهل نا أو بينما يلمس بنفسي مع قفازات جلديّة. ال [برّي] سوفت كنت كسرت? [س] لسانيّات, ثقافيّة واجتماعيّة, أن ينهي بعض مع [بر]? [غ]? و [س] ’ أن يفتح. لأنّ [س] ’ أن يفتح [ك] ’ يكون أن يبني. [ل] ’ رجل من [إكسإكسي] إن? [إ] سيكون أنّ من ال [بلورليت]? حسنت من ال [بلوريديمنسونّليت]? [أو] ببساطة من ال [ديفرست]? [ج] ’ يتلقّى [كمّنك]? [م] ’ أن يتقدّم نحو هدف منيعة تقريبا, مشية من ال [و] يوميّة? [أقو] خطوة حياة. يتمّ جنس [أغينست-ث-شوو] أيّ صنع كلّ ثاني [غن]? نصرة على [ل] ’ غير مقبول.

من [كر]? [ت] الجماعيّة "شباب إلى الأمام! ", أراد نحن أن يتتبّع طريق جديدة أيّ يضمّ [ل] ’ طموح? ’ عمل. أن يلقّن إلى الالناس شابّة الاتّجاه [رسبونسبيليت]? رؤية جديدة من العالم [إنرسن]? في ال [ر]? [إإكسيون] ولا حصريّا في عاطفة. أنا فخورة [د] ’ أن ينتسب? [كمّونوت] يتلقّى? [أكينغ] هو إجماليّة ومع مجموعة الشباب عمل شبكة, يشمّبنفسي أنا بعض فقط ويتضمّن/يفهم على نحو أفضل ب هذا الناس الذي بما أنّ ي [سك] هذا [قو] ’ هناك يكون الجيّدة ل هذا عالم. [ج] ’ أيضا سيذهب بعيد [قو] ’ واحدة يحتاج هو أن يثبت فوق [سس]? أكثر? [ليتير]. أنا أجعل [د]? [نيتيفمنت] حزب من "شباب يتحرّك".

وقت حياة.

[لودويك] ماك [كوين].

Quand s’éteignent les lumières de la nuit, sous les réverbères mal éclairés dorment les oubliés des soirées folles de Yaoundé. Couverts par de vieux cartons, ils se protègent contre un froid devenu sibérien au cours des années. Que sont-elles, ces choses que l’on évite au détour d’une rue comme si elles portaient les plaies les plus sombres de cette ville ? Que sont-elles, ces épaves qui se sont échouées au coin de l’insouciance de cet univers magnifique où brillent de pleins feux les guirlandes de cette fin d’année ? Ce sont des enfants , de jeunes adolescents qui se sont réfugiés dans la rue à l’abri d’un passé qui n’est jamais très loin . Anciens enfants prodiges, futurs gangsters et déjà délinquants en puissance, nul ne sait exactement ce que leur réserve cette vie étrange dont le sens semble leur échapper. Ils sont désormais livrés aux féroces spectres de la nuit, ils ne manqueront à personne car au fond que sont-ils ? Rien d’intéressant, tout de déplaisant. Les passants qui s’en vont quelque part, à force de les voir tous les jours, se lassent de compatir et finissent par glacer leur sensibilité. A force de voir des corps couverts de papier journal sur les bancs publics, on finit par les effacer de ce champ qu’est le monde. Et à ne penser qu’à la magie de Noël et à se dire, un peu honteux, que la misère du monde on en est vraiment saturée.
Le rond point central, carrefour de toutes les âmes solitaires, oasis nocturne de toutes les escapades amoureuses, étincelle la ville en lui donnant des allures féeriques. Surmontée par une tige l’étoile du berger éclaire le centre-ville comme pour indiquer aux passants qui se hâtent, le chemin du bonheur. C’est noël, l’on respire à chaque pas la vie. Les sourires sont accrochés à des visages joyeux, tandis que les centres commerciaux ne cesse d’accueillir l’enthousiasme monétaire des clients. Tels des spectres, ils hantent les lieux où l’argent coule à flot, ils s’agrippent aux bras des hommes et, avec leur français boiteux, réclament la charité, on leur offre de la pitié .
L’unique vraie réaction des autorités c’est d’envoyer des policiers pour qu’ils nettoient la ville de ces indésirables. Les services sociaux ont depuis renoncé à faire leur travail, faute de moyens. Seules les associations et les ONG locales essaient encore d’y croire . Elles leur viennent en aide par une prise en charge afin de leur assurer une formation professionnelle concrète qui puisse leur permettre de sortir de la rue et de les arracher aux griffes de mafieux. Mais la tache n’est pas aisée, surtout qu’un retour à cet enfer de la rue pour ces enfants, ces jeunes, ces frères n’est pas exclu.
Il fait noir et froid en cette nuit de décembre, Yaoundé est en fête, des milliers de personnes viennent s’amuser et vivre de fabuleux moments. Il y en a qui traverse le Boulevard du 20 mai en trombe partagé entre les délires des festivals organisés ça et là, et les chants des sirènes de la rue de la joie. Arpentant les allées du Boulevard Kennedy, l’on retrouve en petites bandes ces adolescents de la rue, fumant du chanvre et buvant de la bière. A leur vue il faut être courageux pour rester sur le même trottoir, on dirait des pitbulls prêts à mordre. C’est la violence qui est leur langage, la seule politesse qu’ils connaissent, elle est l’expression de leur manière de vivre, d’être présent et accepté par un univers impitoyable. Doit-on pour autant les stigmatiser et les craindre ? Ce serait la pire attitude et de loin la plus irresponsable.
Entre prostitution et esclavagisme moderne, la difficile existence des enfants de la rue dépasse tout entendement, il n’y a qu’à les entendre parler de leur quotidien pour mesurer l’ampleur du drame humain qui se joue dans les rues de cette capitale magnifique. Il ne faut pas être un expert en la matière ou un sociologue averti pour comprendre la souffrance de ces jeunes adolescents qui auraient pu avoir un parcours différent si seulement la vie ne leur avait pas réservé l’une de ses tragédies dont elle a le secret. Quand on regarde dans leurs yeux, on peut y entrevoir une envie de sortir de cette spirale infernale dans laquelle ils sont pris, en tenaillés entre les griffes des hommes décidemment plus prédateurs que loups. Il y a quelques mois, un journal local faisait sa une sur une histoire terrible d’un enfant retrouvé décapité et les organes génitaux volés, le corps fut retrouvé près d’une décharge municipale. Personne ne sait vraiment d’où il venait, on savait juste qu’il dormait dans la rue en compagnie d’autres adolescents de son age. Une nouvelle qui fit un grand émoi, et beaucoup de bruit. Malheureusement la mobilisation qu’avait suscitée cette affaire retomba en même temps que l’émotion qui l’avait porté. Nul ne sait encore combien d’enfants ont été victimes de ces réseaux depuis cette affaire, mais au fond qui se sent concerné ?

Yaoundé ressemble à une princesse endormie aux premières heures de la matinée, quittant le cinéma Théâtre Abbia et en déambulant jusqu’à la Poste, elle offre à l’insomnieux une fraîcheur particulière, comme une sorte de caresse matinale. Mais pour ces enfants perdus qui grelottent sous le froid, les matinées sont rudes et moins imprégnées de romantisme. Une nouvelle journée a deja débuté, il faudra gagner quelques sous en multipliant les petits métiers, faire la manche ou s’adonner au larcin. Comme quoi la vie n’est pas toujours et pour tout le monde plein d’espoir.

Ludewic Mac Kwin De Davy

¿Yaound? allí Night.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo

¿Cuándo s ’? ¿ignent les lumi? ¿s de la noche, bajo los r? ¿Rb? ¿s mal? ¿aire? ¿duermen el olvido? ¿noche? ¿locas de Yaound? ¿Cubiertos por viejos cartones, ellos se prot? ¿nt contra un frío que se han convertido en sib? en durante la ann?. ¿Qué son, estas cosas que l ’ él? ¿ti al d? ¿ur d ’ una calle como si llevaban las heridas más oscuras de esta ciudad? ¿Qué son, estos? ¿ves que se son? ¿o? ¿a la esquina de l ’ indiferencia de este universo espléndido o? ¿illent plenos fuegos las guirnaldas de este final d ’ ann?? ¿Son niños, de jóvenes adolescentes que se son r? ¿gi? ¿en la calle? ¿’ refugio d ’ un paso? ¿ui n ’ es nunca tr? lejos. ¿Antiguos niños prodigios, futuros gángsteres y d? ¿d? ¿nquants en potencia, nadie no sabe exactamente lo que su r? ¿rve esta vida? ¿ángel cuyo sentido parece ellos? apper. ¿Son d? ¿rmais livr? ¿a los f? ¿estos espectros de la noche, no faltarán? ¿ersonne ya que básicamente qué son? ¿Nada d ’ int? ¿ssant, muy de d? aisant. ¿Las guías que s ’ van en alguna parte? ¿Orce de verlos todos los días, se cansan de compadecer y terminan por los congelar los sensibilit? A fuerza de ver cuerpos cubiertos con periódico sobre los bancos públicos, se termina por borrarlos de este campo qu ’ se es el mundo. ¿Y? ¿e pensar qu ’? ¿a magia de N? ¿y? ¿e decir, un poco avergonzado, que el puesta? ¿del mundo es de verdad satur?
¿La rotonda central, cruce de todas el? ¿s solitarios, oasis nocturno de todas las escapadas enamoradas? ¿ncelle la ciudad dándole pasos f? iques. ¿Surmont? ¿por un tronco l ’? ¿isla del pastor? ¿superficie el centro como para indicar a las guías que se h? nt, el camino de la felicidad. ¿C ’ es n? ¿l ’ se respira? haque no hay la vida. ¿Las sonrisas son accroch?? ¿son caras alegres, mientras que los centros comerciales no cesan d ’ acoger l ’ entusiasman mi? ira de los clientes. ¿Como espectros, atormentan los lugares o? ¿dinero pasa? ¿lote, s ’ agarran a los brazos hombres y, con su fran? ¿s cojo, r? ¿ament la charit? ¿se les ofrece el piti?
¿L único ’ verdadero r? ¿tion des autorit? ¿c ’ es d ’ enviar policías para qu ’ ellos limpian la ciudad estos de ind? lomos. ¿Los servicios sociales tienen desde renonc? hacer su trabajo, a falta de medios. Sólo las asociaciones y las ONG locales intentan aún d hay. ¿Ellos ayudan por una asunción con el fin de garantizarles una formación profesional concr? quién pueda permitirles salir de la calle y arrancarlos a las garras de mafioso. ¿Pero la mancha n ’ no es tableros? ¿sobre todo qu ’ una vuelta? ¿e infierno de la calle para estos niños, estos jóvenes, este fr? s no se excluye n ’.
¿Hace negro y frío en esta noche de d? ¿mbre, Yaound? ¿St en f? , millares de personas vienen s ’ divertir y vivir de fabulosos momentos. ¿Allí tiene que cruza el Bulevar del 20 de mayo en tromba partag? ¿ntre los d? ¿resumen de los festivales organis?? ¿y l? ¿y los bordes de sir? s de la calle de la alegría. ¿Examinando el DE? del Bulevar Kennedy, l ’ se encuentran en pequeñas bandas a estos adolescentes de la calle, humeante del cáñamo y bebiendo BI?. ¿A su vista es necesario? ¿e valientes para permanecer sobre el m? ¿acera, se dirían pitbulls Pr? ¿? orden. ¿C ’ es la violencia que es su lengua, la única cortesía qu ’ conocen, es l ’ expresión su de mani? ¿de comida, d ’? ¿e Pr? ¿nt et accept? AR un universo despiadado. ¿Se debe sin embargo tacharlos y temerlos? Sería la peor actitud y con mucho más irresponsable.
¿Entre prostitución y esclavismo moderno, la difícil existencia de los niños de la calle d? ¿se todo entendimiento, él n ’ allí a qu ’? es proponerse hablar de su diario para medir l ’ amplitud del drama humano que se juega en las calles de esta capital espléndida. ¿No es necesario? ¿e un experto en el mati? ¿o un sociólogo informado para incluir el sufrimiento de estos jóvenes adolescentes que habrían podido tener un curso diff? ¿nt si sino la vida no les tuviera r? ¿rv? ¿’ una sus de trag? es que tiene el secreto. ¿Cuándo se observa en sus ojos, se se puede entrever un deseo de salir de este espiral infernal en el cual se toman, en tenaill? ¿entre las garras de los hombres d? ¿lunático más Pr? teurs que lobos. ¿Hace algunos meses, un Diario local hacía su el sobre una historia terrible d ’ a un niño retrouv?? ¿hoyo? ¿t los órganos g? ¿tipo vuelo? ¿el cuerpo fue retrouv? ¿r? ¿d ’ un d? arge municipal. ¿Nadie sabe de verdad d ’ o? venía, se sabía exactamente qu ’ él se dormía en la calle en compañía d ’ otros adolescentes de su edad. ¿Una noticia que hizo un grande? I, y mucho ruido. ¿Desgraciadamente la movilización qu ’ tenía suscit? ¿este asunto volvió a caer en m? ¿de tiempo que l ’? ¿tion que l ’ tenía puerto? ¿Nadie sabe aún cuánto d ’ niños tienen? ¿víctimas de estos r? ¿a desde este asunto, pero básicamente que se siente concern?

¿Yaound? ¿essemble? ¿princesa dormida a los premi? ¿s horas de la mañana? ¿dejando el cin? ¿Th? ¿re Abbia y en d? ¿bulant jusqu ’? ¿a Servicio de Correos, ofrece? ¿’ insomnes un FRA? ¿EUR particuli? , como una clase de caricia matinal. ¿Pero para estos niños perdidos que grelottent bajo el frío, la mañana? ¿son duros menos e impr?? de romanticismo. ¿Una noticia journ? ¿a ya d? ¿t? ¿será necesario ganar algunos bajo multiplicando los pequeños m? yero, hacer la manga o s ’ dedicar al hurto. Como qué la vida n ’ no es todavía y para todo el mundo pleno d ’ esperanza.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Yaound? là Night.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo

Quando s ’? ignent les lumi? s della notte, sotto i r? rb? s male? aria? dorme la dimenticanza? una sera? reti di Yaound? Coperti da vecchi cartoni, prot? nt contro un freddo diventato sib? in nel corso di Ann?. Cosa sono, queste cose che l ’ si? ti al d? ur d ’ una via come se portassero le ferite più scure di questa città? Cosa sono, queste? ves che si sono? o? all'angolo di l ’ incuranza di quest'universo splendido o? illent fuochi pieni il guirlandes di questa fine d ’ Ann?? Sono bambini, di giovani adolescenti che si sono r? gi? nella via? ’ riparo d ’ un passo? ui n ’ è mai tr? lontano. Vecchi bambini prodigi, futuri gangsters e d? d? nquants in potenza, nessuno non sa esattamente ciò soltanto il loro r? rve questa vita? angelo il cui senso sembra loro? apper. Sono d? rmais livr? ai f? questi spettri della notte, non mancheranno? ersonne poiché in sotterraneo cosa sono? Nulla d ’ int? ssant molto di d? aisant. Le guide che s ’ ne va da qualche parte? orce di vederli tutti i giorni, si stancano di compatire e finiscono per gelarli sensibilit? A forza di vedere corpi coperti di carta da giornale sui banchi pubblici, si finisce per cancellarli di questo campo qu ’ è il mondo. E? e pensare qu ’? a magia di n.? e? e dire, un po'imbarazzati, che messi? del mondo si è realmente satur?
La rotonda centrale, centro di tutte? s isolati, oasi notturna di tutte le scappatelle innamorate? ncelle la città dandole passi f? iques. Surmont? con un gambo l ’? isola del pastore? superficie il centre-ville come per indicare alle guide che h? nt il cammino della felicità. C ’ è n.? l ’ si respira? haque non la vita. I sorrisi sono accroch?? sono visi allegri, mentre i centri commerciali non cessano d ’ accogliere l ’ entusiasma il mio? ira dei clienti. Tale spettri, abitano i luoghi o? denaro cola? gruppo, s ’ agrippent alle braccia uomini e, con il loro fran? s boiteux, r? ament la charit? si offre loro piti?
L ’ unica vera r? tion des autorit? c ’ è d ’ inviare poliziotti per qu ’ puliscono la città queste di ind? attizzatoi. I servizi sociali hanno da renonc? fare il loro lavoro, in mancanza di mezzi. Solo le associazioni e le ONGS locali provano ancora d ’ credervi. Loro vengono in aiuto con un'assunzione a carico per garantire loro una formazione professionale concr? chi possa permettere loro di uscire dalla via e strapparli agli artigli d'mafieux. Ma la macchia n ’ non è commissione? soprattutto qu ’ un ritorno? ed inferno della via per questi bambini, questi giovani, questo Fr? s n ’ non è escluso.
Fa nero e freddo in questa notte di d? mbre, Yaound? st in f? , migliaia di persone vengono s ’ a divertire e vivere di momenti favolosi. Ne ce n'è che attraversa il boulevard del 20 maggio in trombe partag? ntre i d? sommario dei festival organis?? e l? ed i bordi del sir? s della via della gioia. Esaminando il all? del boulevard Kennedy, l ’ si trovano in piccole bande quest'adolescenti della via, fumante della canapa e bevendo bi?. Alla loro vista occorre? e coraggiosi per restare su m? marciapiede, si direbbero pitbulls pr? ? ordine. C ’ è la violenza che è la loro lingua, la sola cortesia qu ’ conoscono, è l ’ espressione il loro di mani? di prodotti alimentari, d ’? e pr? nt ed accept? ar un universo spietato. Si deve per altrettanto stigmatizzarli e temerli? Sarebbe l'atteggiamento peggiore e di gran lunga più irresponsabile.
Tra prostituzione ed esclavagisme moderno, la difficile esistenza dei bambini della strada d? qualsiasi intendimento, egli n ’ là a qu ’? sei intendere parlare del loro quotidiano per misurare l ’ ampiezza del dramma umano che si gioca nelle vie di questa capitale splendida. Non occorre? e un esperto nella mati? o un sociologo informato per comprendere la sofferenza di questi giovani adolescenti che avrebbero potuto avere un percorso diff? nt se soltanto la vita non avesse loro r? rv? ’ una il suo di trag? sei di cui ha il segreto. Quando si osserva nei loro occhi, si può prevedere un desiderio di uscire da questa spirale infernale nella quale sono presi, in tenaill? tra gli artigli degli uomini d? demente più pr? teurs soltanto lupi. Alcuni mesi fa, un giornale locale faceva il suo su una storia terribile d ’ un bambino retrouv?? pozzo? t gli organi g? tasso volo? il corpo fu retrouv? r? d ’ un d? arge comunale. Nessuno non sa realmente d ’ o? veniva, si sapeva appena qu ’ egli dormiva nella via in società d ’ altri adolescenti della propria età. Notizie che fecero un grande? i, e molto rumore. Purtroppo la mobilizzazione qu ’ aveva suscit? quest'affare ricadde in m? tempo che l ’? tion che l ’ aveva porto? Nessuno sa ancora quanto d ’ bambini hanno? vittime di questi r? a da quest'affare, ma in sotterraneo che si sente concern?

Yaound? essemble? principessa ammortizzata agli premi? s ore della mattina? lasciando il cin? Th? re Abbia ed in d? bulant jusqu ’? a posto, offre? ’ insonni un fra? EUR particuli? , come un tipo di carezza matinale. Ma per questi bambini persi che grelottent sotto il freddo, la mattina? sono duri e meno impr?? di romanticismo. Notizie journ? a già d? t? occorrerà guadagnare qualche sotto moltiplicando piccoli m? ervo, fare l'impugnatura o s ’ dedicare al larcin. Come ciò che la vita n ’ non è sempre e per tutti d pieno ’ speranza.

Ludewic Mac Kwin de Davy

Yaound? Night dort.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo

Wann s ’? ignent les lumi? s von der Nacht unter den r? Rb? s übel? Luft? schläft das Vergessen? ein Abend? Verrückten von Yaound? Bedeckt durch alte Kartons sie es prot? nt gegen eine gewordene Kälte sib? in im Laufe der Ann?. Was sind sie diese Sachen, die l ’ man? dich am d? ur d ’ eine Straße, als ob sie die dunkelsten Wunden dieser Stadt trügen? Was sind sie dieses? ves, die sich sind? oder? an der Ecke l ’ Sorglosigkeit dieses großartigen Universums o? volle Feuer illent die Girlanden dieses Endes d ’ Ann?? Es sind Kinder von jungen Jugendlichen, die sich r sind? gi? in der Straße? ’ Unterstand d ’ ein Schritt? ui ist n ’ nie tr? weit. Ehemalige Wunderkinder, künftige Gangster und d? d? nquants in Kraft, niemand genau es weiß nur ihr r? rve dieses Leben? Engel, dessen Sinn sie scheint? apper. Sie sind d? rmais livr? an den f? dieses Spektrum der Nacht werden sie nicht fehlen? ersonne, denn im Grunde was sind sie? Nichts d ’ int? weiß ganz von d? aisant. Die Passanten gehen die s ’ davon irgendein Teil? orce sie zu sehen alle Tage ermüden sich teilzunehmen und beenden, durch sie zu erstarren sensibilit? Weil Körper zu sehen, die von Zeitungspapier auf den öffentlichen Bänken bedeckt wurden, beendet man, durch sie von diesem qu-Feld zu löschen ’ ist die Welt. Und? e qu zu denken ’? an Nr.-Magie? und? e zu sagen etwas beschämt, daß gestellt? von der Welt ist man davon wirklich satur?
Der zentrale Platz mit Kreisverkehr, Kreuzung von allen? s Solitäre, Nachtoase aller escapades verliebten? ncelle die Stadt, indem man ihm f-Gänge gibt? iques. Surmont? durch einen Stamm l ’? Insel des Hirten? Fläche die Stadtmitte wie, um an den Passanten die anzugeben es h? nt der Weg des Glücks. C ’ ist Nr.? l ’ atmet man? haque nicht das Leben. Das Lächeln ist accroch?? sind fröhliche Gesichter, während die Einkaufszentren kein d aufhören ’, l zu empfangen ’ begeistern mein? Zorn der Kunden. Dies ein Spektrum verfolgen sie die Orte o? Geld läuft? Los ergreifen sie s ’ an den Armen Männer und mit ihr fran? s lahm r? ament la charit? man bietet ihnen piti an?
L wahres einmaliges ’ r? tion des autorit? c ’ ist d ’, Polizeibeamte für qu zu senden ’ sie reinigen die Stadt von dieses ind? Räumer. Die Sozialdienste haben seit renonc? ihre Arbeit mangels der Mittel zu machen. Einzig versuchen die lokalen Assoziationen und die NRO noch d ’, daran zu glauben. Sie sie kommen durch eine übernahme zu Hilfe, um ihnen eine Berufsbildung zu gewährleisten concr? wer kann ihnen erlauben, aus der Straße herauszukommen und sie an den Klauen von mafieux herauszureißen. Aber der Fleck n ’ ist Holzbrettchen? besonders qu ’ eine Rückkehr? und Hölle der Straße für diese Kinder, diese Jugendlichen, dieses Fr? s n wird ’ ausgeschlossen.
Er macht schwarz und kalt in dieser Nacht d? mbre, Yaound? Ster aus f? kommen Tausende von Personen s ’ zu amüsieren und von fabelhaften Zeitpunkten zu leben. Er davon dort hat, der den Boulevard des 20. Mai in Wasserhose durchquert partag? ntre die d? res der Feste organis?? und l? und die Gesänge des Sir? s von der Straße der Freude. Vermißt DE? vom Boulevard Kennedy l ’ findet man in kleinen Bändern diese Jugendlichen der Straße wieder, rauchend vom Hanf und Bi trinkend?. AN ihrer Ansicht ist es notwendig? mutige e, um auf dem m zu bleiben? Bürgersteig würde man pitbulls pr sagen? ? Befehl. C ’ ist die Gewalt, die ihre Sprache ist, die qu-Höflichkeit allein ’ kennen sie, sie ist l ’ Ausdruck von ihr mani? von Lebensmittel, d ’? e pr? nt et accept? ar ein unerbittliches Universum. Muß man trotzdem sie stigmatisieren und sie befürchten? Es wäre die schlechteste unverantwortlichste Einstellung und mit Abstand.
Zwischen Prostitution und moderner Sklaverei, der schwierigen Existenz der Straßenkinder d? es jedes Verständnisvermögen er n ’ dort an qu ’? sind, zu hören, über ihre Tageszeitung zu sprechen, um l zu messen ’ Ausmaß des menschlichen Dramas, das sich in den Straßen dieser großartigen Hauptstadt spielt. Es ist nicht notwendig? e ein Experte im mati? oder ein Soziologe, der unterrichtet wurde, um das Leiden dieser jungen Jugendlichen zu begreifen, die eine Strecke haben könnten diff? nt, wenn nur das Leben ihnen kein r hätte? rv? ’ eines sein trag? sind, von sie das Geheimnis hat. Wann schaut man in ihren Augen an, man kann dort ein Verlangen vorhersehen, aus dieser höllischen Spirale herauszukommen, in der sie in tenaill genommen werden? zwischen den Klauen der Männer d? geisteskrank mehr pr? teurs nur Wölfe. Vor einigen Monaten machte eine Lokalzeitung ihr auf einer schrecklichen Geschichte d ’ ein Kind retrouv?? pit? t die Organe g? Flugsatz? der Körper war retrouv? r? d ’ ein d? arge städtisch. Niemand weiß wirklich d ’ o? kam, man wußte soeben qu ’ er schlief in der Straße in Gesellschaft d ’ andere Jugendliche ihres Alters. Eine Nachricht, die ein großes machte? i und viel Lärm. Leider hatte die qu-Mobilisierung ’ suscit? diese Angelegenheit fiel in m zurück? Zeit die l ’? tion, das l ’ Hafen hatte? Niemand weiß noch, wieviel d ’ Kinder haben? Opfer dieser r? an seit dieser Angelegenheit, aber im Grunde, die sich fühlt concern?

Yaound? essemble? an den premi eingeschlafene Prinzessin? s Stunden des Morgens? verläßt das cin? Th? Re Abbia und in d? bulant jusqu ’? an Posten bietet sie an? insomnieux ’ fra? EUR particuli? wie eine matinale Art Liebkosung. Aber für diese die unter der Kälte grelottent der Morgen verlorenen, Kinder? sind und weniger hart impr?? von Romantik. Eine Nachricht journ? a schon d? t? man wird müssen gewinnen einig unter, indem man die kleinen m multiplizieren wird? ers den ärmel zu machen oder s ’ am Diebstahl zu widmen. Wie, was das Leben n ’ immer ist und für jeden volles d ’ Hoffnung.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Yaound? lá Night.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo

Quando s ’? ignent les lumi? s da noite, sob os r? rb? s mal? ar? dorme oubli? noite? folles de Yaound? Cobertos por velhos cartões, eles se prot? nt contra um frio tornado sib? durante ann?. Que são, estas coisas que l ’ ele? você ao d? ur d ’ uma rua como se levavam às feridas mais sombrias desta cidade? Que são, estes? ves que se são? ou? ao canto de l ’ indiferença deste universo magnífico o? illent cheios fogos as grinaldas deeste fim d ’ ann?? São crianças, jovens adolescentes que se são r? gi? na rua? ’ abrigo d ’ um passo? ui n ’ é nunca tr? distante. Antigas crianças prodiges, futuros gangsters e d? d? nquants em potência, ninguém exactamente sabe apenas o seu r? rve esta vida? anjo do qual o sentido parece eles? apper. São d? rmais livr? aos f? estes espectros da noite, não faltarão? ersonne porque basicamente que são? Nada d ’ int? sabe, muito de d? aisant. Os transeuntes que s ’ vai em algum lugar? orce ver-o todos os dias, cansam-se compatir e terminam por congelar por eles sensibilit? À força de ver corpos cobertos de jornal sobre os bancos públicos, termina-se por ele por apagar deste campo qu ’ é-se o mundo. E? e pensar qu ’? a magia de No.? e? e dizer, ligeiramente vergonhosos, que postos? do mundo é realmente satur?
O carrossel central, encruzilhada de toda? s solitário, oasis nocturno todos os escapades amoureuses? ncelle a cidade dando-lhe andamentos f? iques. Surmont? por um caule l ’? ilha do pastor? área o centro da cidade como para indicar aos transeuntes que se h? nt, o caminho da felicidade. C ’ é No.? l ’ respira-se? haque não a vida. Os sorrisos são accroch?? é rostos felizes, enquanto os centros comerciais não cessa d ’ acolher l ’ entusiasma meus? irritação dos clientes. Como espectros, assombram os lugares o? dinheiro vaza? lote, eles s ’ agarra aos braços homens e, com seu fran? s boiteux, r? ament la charit? oferece-lhes-se o piti?
L ’ único verdadeiro r? tion des autorit? c ’ é d ’ enviar polícias para qu ’ eles limpa a cidade estes de ind? rables. Os serviços sociais têm desde renonc? fazer o seu trabalho, falta de meios. Só as associações e as ONG locais tentam ainda d haver. Eles vêm em ajuda por uma tomada a fim de assegurar-lhes uma formação profissional concr? quem possa permitir-lhes sair da rua e arrancar-o às garras mafieux. Mas a mancha n ’ não é fasquias? sobretudo qu ’ um regresso? e inferno da rua para estas crianças, estes jovens, esta R.F.? s n ’ não é excluído.
Faz preto e frio nesta noite de d? mbre, Yaound? WS de f? , dos milhares de pessoas vêm s ’ divertir e viver de fabulosos momentos. Lá tem que atravessa a Alameda do 20 de Maio trombe partag? ntre os d? resumo dos festivais organis?? e l? e os cantos de Exmo. Senhor? s da rua da alegria. Examinando o DE? da Alameda Kennedy, l ’ reencontra-se em pequenas bandas estes adolescentes da rua, fumant do cânhamo e bebendo BI?. À sua vista é necessário? e corajosos para permanecer sobre o m? passeio, diria-se pitbulls fotorreceptor? ? ordem. C ’ é a violência que é a sua linguagem, a única cortesia qu ’ conhecem, é l ’ expressão sua mani? de alimento, d ’? e fotorreceptor? nt et accept? AR um universo impiedoso. Deve-se para tanto estigmatizar-o e temer-o? Seria pior atitude e de longe mais irresponsável.
Entre prostituição e esclavagisme moderno, a difícil existência das crianças da rua d? se qualquer entendimento, ele n ’ lá qu ’? é propôr-se falar do seu diário para medir l ’ amplitude do drama humano que se brinca nas ruas desta capital magnífica. Não é necessário? e um perito no mati? ou um sociólogo avisado para compreender o sofrimento destes jovens adolescentes que teriam podido ter um percurso diff? nt se apenas a vida não lhes tivesse r? rv? ’ um seus trag? é cujo tem o segredo. Quando olha-se nos seus olhos, se pode-se prever um desejo de sair desta espiral infernale na qual são tomados, em tenaill? entre as garras dos homens d? demente mais fotorreceptor? teurs único lobos. Há alguns meses, um jornal local fazia do um sobre uma história terrível d ’ uma criança retrouv?? poço? t os órgãos g? taxa voo? o corpo foi retrouv? r? d ’ um d? arge municipal. Ninguém não sabe realmente d ’ o? vinha, exactamente sabia-se qu ’ ele dormia-se na rua em companhia d ’ outros adolescentes da sua idade. Uma notícia que fez um grande? I, e muito barulho. Infelizmente a mobilização qu ’ tinha suscit? este negócio recaiu em m? _ tempo que l ’? tion que l ’ tinha porto? Ninguém sabe ainda quanto d ’ crianças têm? vítimas destes r? desde este negócio, mas basicamente que se sente concern?

Yaound? essemble? princesa adormecida aos premi? s horas da manhã? deixando o cin? Th? re Abbia e em d? bulant jusqu ’? a Correios, oferece? ’ insomnieux fra? EUR particuli? , como uma espécie de carícia matinal. Mas para estas crianças perdidas que grelottent sob o frio, a manhã? são menos duros e impr?? de romantismo. Uma notícia journ? a já d? t? será necessário ganhar cerca de sob multiplicando pequenos os m? ers, fazer a manga ou s ’ devotar ao furto. Como que a vida n ’ não continua e para todos cheio d ’ esperança.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Yaound? y Night.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo

When S ’? the lumi ignent? S of the night, under the R? Rb? S badly? air? sleep the lapse of memory? evening? insane of Yaound? Forks and spoons by old paperboards, they prot? does NT counter a cold become sib? in during year?. What is they, these things that L ’ one? you with D? ur D ’ a street as if they carried the darkest wounds of this city? What is they, these? ves which is? or? with the corner of L ’ unconcern of this splendid universe O? of full fires the garlands of this fine D ’ year illent?? They are children, young teenagers who are R? gi? in the street? ’ shelter D ’ a step? ui N ’ is never tr? far. Former child prodigies, future gangsters and D? D? nquants in power, no one knows exactly only their R? rve this life? angel whose direction seems them? apper. They are D? rmais livr? with F? won't these spectra of the night, they miss? ersonne bus at the bottom that are they? Nothing D ’ int? its, very of D? aisant. The passers by which S ’ go from there some share? orce to see them the every day, is wearied to sympathize and ends up freezing to them sensibilit? By see bodies covered of newspaper on the public benches, one ends up erasing them of this field qu ’ is the world. And? E to think qu ’? magic of No has? and? E statement, a little ashamed, that put? is world one really satur?
The round point central, crossroads of all them? S recluses, night oasis of all the escapades in love? ncelle the city by giving him paces F? ic. Surmont? by a stem L ’? island of the shepherd? surface downtown area like indicating to the passers by which H? NT, the way of happiness. Is C ’ No? does L ’ one breathe? haque step life. Are the smiles accroch?? be merry faces, while the shopping centres does not cease D ’ accomodating L ’ enthusiasm my? anger of the customers. Do such of the spectra, they haunt the places O? does money run? do batch, they S ’ clutch with the arms of the men and, with their fran? S lame, R? ament the charit? piti is offered to them?
L ’ single true R? tion of the autorit? is C ’ D ’ to send police officers for qu ’ they clean the town of these ind? fires-rake. Do the social services have since renonc? to make their work, fault of means. Only associations and ONG local still try D ’ to believe in it. They come to them to assistance by an assumption of responsibility in order to ensure a vocational training to them concr? who can allow them to leave the street and to tear off them with the claws of gangster. But isn't spot N ’ board? especially qu ’ a return? and hell of the street for these children, these young people, these Fr? S N ’ is not excluded.
The weather is black and cold in this night of D? mbre, Yaound? St out of F? , from the thousands of people come S ’ to amuse and live fabulous moments. There is which crosses the Boulevard of May 20 in waterspout partag? ntre D? LMBO of the festivals organis?? and L? and songs of sir? S of the street of the joy. Surveying Al? boulevard Kennedy, L ’ one finds in small bands these teenagers of the street, smoking of hemp and drinking Bi?. For is their sight it necessary? E courageous to remain on the m? would pavement, one say pitbulls Pr? ? order. Is C ’ the violence which is their language, only courtesy qu ’ they know, it is L ’ expression of their mani? of living, D ’? E Pr? NT and accept? rear a pitiless universe. Does one have for stigmatizing them as much and fearing them? It would be the worst attitude and by far most irresponsible.
Between prostitution and modern slave system, the difficult existence of the children of the street D? does any understanding, it N ’ have qu ’ there? be to intend to speak about their daily newspaper to measure L ’ extent of the human drama which is played in the streets of this splendid capital. One should not? E an expert in the mati? or a sociologist informed to include/understand the suffering of these young teenagers who could have had a course diff? didn't NT so only the life have R to them? rv? ’ one of its trag? be it has the secrecy. When one looks in their eyes, one can foresee a desire there for leaving this infernal spiral in which they are taken, in tenaill? between the claws of the men D? demented person plus Pr? teurs that wolves. A few months ago, a local newspaper did its one on a terrible history D ’ a child retrouv?? pit? T the bodies G? rate flight? was the body retrouv? R? D ’ D? arge municipal. Does nobody know really D ’ O? came, one knew right qu ’ it slept in the street in company D ’ other teenagers of his age. A news which made large? I, and much of noise. Unfortunately did mobilization qu ’ have suscit? did this business fall down in m? time what L ’? tion which L ’ had port? Doesn't no one know yet how much D ’ children have? victims of these R? at since this business, but at the bottom which feels concern?

Yaound? essemble? princess deadened with the premi? S hours of the morning? leaving the cin? Th? Re Abbia and in D? bulant jusqu ’? has Poste, it offers? insomniac ’ a FRA? or particuli? , as a kind of morning caress. But for these lost children who grelottent under the cold, the morning? are hard and less impr?? of romanticism. A news journ? already D has? T? it will be necessary to gain some under by multiplying the small m? ers, to make the sleeve or S ’ to devote to the larceny. As what life N ’ is not always and for everyone full D ’ hope.

Ludewic Mac Kwin the Davy one

Yaound? y-natt.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo

When s-’? den ignent lumien? S av natten, under ret? Rb? S dåligt? lufta? sova schackningsperioden av minnet? afton? sinnessjukt av Yaound? Dela sig och skedar vid gammala paperboards, dem prot? kontrar NT en förkylning blir sib? i under år?. Är vad dem, dessa saker det L ’ en? dig med D? ’ för ur D en gata som, om de bar de mörkaste såren av denna stad? Är vad dem, dessa? ves som är? eller? med tränga någon av L ’ som är unconcern av denna storartade universumnolla? av mycket avfyrar girlanderna av detta illent ’år för bot D?? De är barn, unga tonåringar som är R? gi? i gatan? ’ för ’skydd D en kliva? ’ för ui N är aldrig tr? långt. Tidigare underbarn, framtida gangster och D? D? nquants driver in, ingen vet exakt endast deras R? rve detta liv? ängel vars riktning verkar dem? apper. De är D? rmaislivr? med F? ska inte dessa spectra av natten, missa de? ersonne bussar längst ner att är de? Ingenting intern D-’? vet mycket D? aisant. Förbipasserandena som s-’ går förbi därifrån någon aktie? orce som ser dem det dagligt, tröttnat för att sympatisera och avslutar övre fryser till dem sensibilit? Vid se förkroppsligar doldt av tidningen på allmänheten tar av planet, en avslutar upp radering dem av denna sätter in qu-’ är världen. Och? E till funderarequ-’? magi av inget har? och? E-meddelande, ett lite skamset, som satte? är värld en egentligen satur?
Rundan pekar centralen, tvärgator allra dem? S-enstöringar, nattoas allra de förälskade eskapadarna? ncelle staden, genom att ge honom, stegar F? ic. Surmont? vid en stem L ’? ö av herden? ytbehandla citynågot liknande som indikerar till förbipasserandena vid som H? NT långt av lycka. Är C ’nr.en? andas L ’ en? haque kliver liv. Är leendena accroch?? var glad vänder mot, stunder som shoppingen centrerar inte upphör D-’ hysa L min ’entusiasm? ilska av kunderna. Sådan av spectrana, spökar de förlägger nolla? kör pengar? gruppera, som dem, beväpnar s-’kopplingen med av manarna och, med deras fran? Förlamat S, R? hänge chariten? pitien erbjuds till dem?
L ’singel riktigt R? tion av autoriten? är ’ för c-’ D som överför polisar för qu-’ dem rengöringen townen av dessa ind? avfyra-kratta. Har socialtjänstarna efter renonc? kritisera bemedlat för att göra deras arbete. Endast anslutningar och ONG-lokalen stillar ’ för försök D för att tro i den. De kommer till dem till hjälp förbi ett antagande av ansvar för att se till en yrkesmässig utbildning till dem concr? vem kan låta dem lämna gatan och riva av dem med jordluckrarna av gangster. Men inte är ’ för fläck N stiger ombord? speciellt qu-’ en retur? och helvete av gatan för dessa barn, dessa ungdomar, dessa Fr? ’ för S N är inte utesluten.
Väder är svart och förkylning i denna natt av D? mbre Yaound? St ut ur F? , från det tusentals folket kommer s-’ som roar och som bor sagolika ögonblick. Il y en a qui traverse le Boulevard du 20 mai en trombe partag?ntre les d?res des festivals organis??et l?et les chants des sir?s de la rue de la joie. Granskande Al? boulevarden Kennedy, L ’ en finner i lilla musikband dessa tonåringar av gatan, att röka av hemp och att dricka Bi?. För är deras sikt det nödvändig? Modigt E att återstå på Met? skulle trottoar, en något att sägapitbullsPr? ? beställa. Är c-’ våld som är deras språk, only artighetqu-’ dem vet, det är L ’uttryck av deras mani? av uppehället D-’? E-Pr? NT och accepterar? fostra ett obarmhärtigt universum. Har en för stigmatizing dem så mycket och att frukta dem? Det skulle är den värst inställningen och vid långt mest ansvarslös.
Mellan prostitution och det moderna slav- systemet den svåra existensen av barnen av gatan D? har någon överenskommelse, det n-’ qu-’ där? var att ämna tala om deras dagstidningtidning för att mäta L ’grad av människadramat som lekas i gatorna av denna storartade huvudstad. En bör inte? E ett sakkunnigt i matien? eller en sociolog informerade för att inkludera/förstår lida av dessa unga tonåringar som kunde ha haft en jagadiff? inte har NT så endast livet R till dem? rv? ’ en av dess trag? är den har sekretessen. När en i deras synar, ser en kan förutse en lust där för att lämna detta infernaliskt röra sig i spiral i vilka de tas, i tenaill? mellan jordluckrarna av manarna D? dement personplusPr? teurs som wolves. Några månader sedan, gjorde en lokaltidning dess på en ruskig ’ för historia D en barnretrouv?? grop? T förkroppsligar G? klassa flyg? var förkroppsligaretrouven? R? D-’ D? kommunal arge. Vet inget egentligen D-’nolla? kom en visste höger qu-’ som den sovade i gatan i ’ för företag D andra tonåringar av hans ålder. En nyheterna som gjorde stort? I och mycket av stojar. Tyvärr har mobilizationqu-’ suscit? besegrade denna affärsnedgång i M? tid vilket L ’? tion som L ’ hade port? Inte inget vet, yet hur mycket har D-’barn? offer av dessa R? på efter denna affär men längst ner som känselförnimmelser angår?

Yaound? essemble? princess som bedövas med premien? S-timmar av morgonen? lämna cinen? Th? Beträffande Abbia och i D? bulant jusqu’? har Poste, det erbjuder? sömnlös ’ en FRA? eller particuli? , som en sort av morgonsmekningen. Men för dessa borttappada barn vem som är grelottent under förkylningen, morgonen? hård och är mindre impr?? av romanticismen. En nyheternajourn? redan har D? T? det ska är nödvändigt att nå något under, genom att multiplicera det små Met? ers att göra muffen eller s-’ för att ägna till larcenyen. Som vilken ’ för liv N inte är alltid och för alla fullt D-’hopp.

Ludewic Mac Kwin Davyen en

Yaound? ноча y.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo

Когда ’ s? lumi ignent? S ночи, под r? Rb? S плох? воздух? спит lapse памяти? вечер? insane Yaound? Вилки и ложки старыми paperboards, они prot? NT противопоставляет холод будет sib? в во время годе?. Будет ими, этими вещами тот l ’ одно? вы с d? ’ ur d улица если они снесли самые темные раны этого города? Будет ими, этими? ves? или? с углом l ’ unconcern этой великолепной вселенного o? полных пожаров garlands этого точного года ’ d illent?? Они будут дет, молодыми teenagers которые будут r? gi? в улице? ’ укрытия d ’ шаг? ’ n ui не будет никогда tr? далеко. Бывшие prodigies ребенка, будущие гангстеры и d? D? nquants в силе, no one знают точно только их r? rve эта жизнь? ангел направление кажется ими? apper. Ими будет d? livr rmais? с f? эти спектры ночи, они пропустят? шина ersonne на дне будет ими? Ничего ’ d внутренне? сво, очень d? aisant. Passers ’ s идет от там некоторой доли? orce, котор нужно увидеть их ежедневное, после того как я истомлены для того чтобы посочувствовать и концы поднимающе вверх замерзают к им sensibilit? см. тела покрынные газеты на общественных стендах, одного кончает вверх по стирать их этого ’ qu поля будет миром. И? E для того чтобы думать ’ qu? волшебство of no имеет? и? Заявление e, маленькое ashamed, которое положило? будет мир одно реально satur?
Круглая централь пункта, распутье всех они? Recluses s, оазис ночи всех escapades в влюбленности? ncelle город путем давать ему побежки f? ic. Surmont? стержнем l ’? остров чабана? поверхностный района центра города любит показать к passers h? NT, дорога счастья. Будет c нет ’? l ’ одно дышает? жизнь шага haque. Будут усмешками accroch?? будьте веселыми сторонами, пока центра розничной торговли не перестают ’ d приспосабливающ l восторг ’ мой? гнев клиентов. Такой из спектров, они haunt места o? деньг бежит? дозируйте, они муфта ’ s с рукоятками людей и, с их fran? Lame s, r? ament charit? piti предложено к им?
L ’ одиночный поистине r? tion autorit? ’ ’ d c для посылки полицейскими для ’ qu их чисто городок этих ind? пожар-сгребалка. Социальные обеспечения имеют с renonc? сделать их работу, недостаток середин. Только ассоциации и попытка d ONG местное неподвижное ’, котор нужно верить в ем. Они приходят к им к помощи предположением ответственности обеспечить профессиональной подготовке к им concr? может позволить их оставить улица и сорвать они с когтями гангстера. Но не доска ’ n пятна? специально ’ qu возвращение? и ад улицы для этих детей, этих молодых людей, этих франков? ’ s n не исключено.
Погодой будет черна и холода в этой ноче d? mbre, Yaound? St из f? , от тысяч людей приходит ’ s, котор нужно позабавить и прожить фантастичные моменты. Которые кресты Boulevard 20-ое мая в partag waterspout? ntre d? LMBO organis празднеств?? и l? и песни господина? S улицы утехи. Производя съемку Al? boulevard Kennedy, l ’ одно находит в малых полосах эти teenagers улицы, курить пеньки и выпивая Bi?. Для их визирование оно обязательно? E отважный remain on m? выстилка, одно сказала бы Pr pitbulls? ? заказ. Будет ’ c расправой будет их язык, только ’ qu учтивости они знает, оно будет l выражение ’ их mani? жить, ’ d? Pr e? NT и принимает? поднимите pitiless вселенный. Одно имеет для stigmatizing они как много и опасаться они? Оно было бы самой плохой ориентацией и by far само несознательно.
Между проституцией и самомоднейшей невольничей системой, трудное существование детей улицы d? любое вникание, оно ’ n имеет ’ qu там? будьте предназначить поговорить о их ежедневной газете к измерению l размеру ’ людской драмы сыграна в улицах этой великолепной столицы. Одно? E специалист в mati? или sociologist сообщенный для того чтобы включить/понимает страдание этих молодых teenagers смогли иметь diff курса? NT настолько только жизнь не имеет r к им? rv? ’ одно своего trag? be it имеет засекреченность. Когда одно смотрит в их глазах, одном может обеспечить желание там для оставлять эта инфернальная спираль в которую они приняты, в tenaill? между когтями людей d? demented персона плюс Pr? teurs волки. Несколько месяцев тому назад, местная газета сделала свое одно на ужасном ’ истории d retrouv ребенка?? яма? T тела g? полет тарифа? было телом retrouv? R? ’ D D? arge муниципальное. Никто знает реально ’ o d? пришло, одно знало правое ’ qu, котор оно спало в улице в ’ компании d другие teenagers его времени. Новости сделали больш? Iий, и много из шума. Несчастливо ’ qu мобилизации имеет suscit? это дело понизилось вниз в m? время что l ’? tion l ’ имел порт? No one не знает пока дети ’ d имеют? жертвы этих r? на с этом деле, но на дне которое чувствует заботу?

Yaound? essemble? princess омертвлянный с premi? Часы s утра? оставлять cin? Th? Re Abbia и в d? bulant ’ jusqu? имеет Poste, его предлагает? insomniac ’ FRA? или particuli? , как вроде ласка утра. Но для этих lost детей grelottent под холодом, утром? трудно и меньше impr?? romanticism. Journ новостей? уже d имеет? T? будет обязательно приобрести некоторое вниз путем умножать малый m? ers, сделать втулку или ’ s для того чтобы посвятить к larceny. По мере того как что ’ n жизни не всегда и для каждого полное упование ’ d.

Макинтош Kwin Ludewic Davy одно

Yaound? er Night.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo

Wanneer s ’? ignent lumi? s van de nacht, onder r? rb? s slecht? lucht? slaapt de vergetelheid? een avond? folles van Yaound? Bedekt door een oud karton, zij prot? nt tegen een geworden kou sib? in tijdens Ann?. Wat zijn zij, deze dingen die l ’ men? je aan d? ur d ’ een straat alsof zij de meest sombere wonden van deze stad droegen? Wat zijn zij, deze? ves die zich zijn? of? aan de hoek van l ’ zorgeloosheid van dit prachtige heelal o? volle vuren illent de slingers van dit eind d ’ Ann?? Het zijn kinderen, jonge adolescenten die zich r zijn? gi? in de straat? ’ schuilplaats d ’ een stap? ui is n ’ nooit tr? ver. Vroegere kinderen wonderen, toekomst gangsters en d? d? nquants in macht, niemand weet niet precies wat hun r? rve dit leven? engel waarvan de richting hun lijkt? apper. Zij zijn d? rmais livr? aan f? deze spectrums van de nacht, zullen zij niet gebrek hebben aan? ersonne want het in wezen wat zijn zij? Niets d ’ int? ssant, erg van d? aisant. De voorbijgangers die s ’ enkele aandeel gaan ervan? orce om ze te zien vervelen alle dagen zich, om mee te voelen en beginnen hun doen bevriezen sensibilit? Door aanhoudend lichamen te zien die van krantenpapier op de openbare banken worden bedekt, begint men ze uitwissen van dit veld qu ’ is de wereld. En? e qu denken ’? aan magie van No? en? e zeggen, een beetje schandelijk, dat gezet? van de wereld is men echt satur?
De centrale rotonde, kruising van iedereen? s eenzaam, nachtoase van alle amoureuses escapades? ncelle de stad door hem gangen f te geven? iques. Surmont? door een stengel l ’? eiland van de herder? plaats het centrum als om de voorbijgangers aan te geven die h? nt, de weg van het geluk. C ’ is no? l ’ ademt men? haque niet het leven. De glimlachen zijn accroch?? is de vrolijke gezichten, terwijl de winkelcentra d niet ’ l ontvangen ’ enthousiast maken mijn ophouden? ire van de klanten. Dergelijk spectrums, achtervolgen zij de plaatsen o? het geld giet? partij, zij grijpen s ’ aan de armen mannen en, met hun fran? mank s, r? ament charit? men biedt hun piti aan?
L ware enige ’ r? tion van autorit? c ’ is d ’ politieagenten voor qu verzenden ’ zij schoonmaken de stad deze ind? rakelijzers. De sociale diensten hebben sinds renonc? hun werk doen, bij gebrek aan middelen. Enkel de plaatselijke verenigingen en NGOs proberen nog d ’ in geloven. Zij hun komen door een overname te hulp teneinde hun een beroepsopleiding te waarborgen concr? wie kan hun toelaten om van de straat ze aan de klauwen van mafioso's te trekken weg te gaan en. Maar de vlek n ’ is niet ais? vooral qu ’ een terugkeer? en enfer van de straat voor deze kinderen, deze jongeren, dit Fr? s n wordt ’ niet uitgesloten.
Hij doet zwart en koud in deze nacht van d? mbre, Yaound? St in f? , zullen duizenden personen s ’ am