Ils sont des milliers chaque année à s’échouer sur les plages blanches de l’autre coté de la mer rouge, à défier les murs de fer barbelé couvrant les frontières occidentales. Ils sont des centaines chaque jour à tenter l’aventure de leur vie en quittant leur misère pour aller se faire esclave d’une réalité plus cruelle, violemment impitoyable. Ils sont jeunes et désespérés, venant de tous les coins du continent noir, qui n’a jamais aussi bien porté son nom. De Soweto à Lagos passant par Bamako, ils ont décidé d’aller à la poursuite du bonheur. Qui sont-ils donc ces nomades de la souffrance humaine ? Des jeunes gens, plein de vie et le regard endurci, souvent ravagés par la violence, la destruction, et le désespoir. Ils traversent comme des caravanes fantômes les déserts les plus rudes, jouant au jeu du cache-cache avec les gardes frontalières de nos pays. En 2006, l’organisation internationale pour la migration (OIM) a dénombré plus de 27 000 migrants irréguliers quittant les côtes de l’Afrique de l’Ouest pour l’occident et ses illusions. Un chiffre en augmentation en 2007 qui reflète l’ampleur du phénomène, et dont le constat interpelle les gouvernements africains, incapables jusqu’ici d’y apporter des solutions concrètes.

L’Afrique se vide de ses enfants, de sa force et son avenir semble lui échapper comme si elle n’a toujours été qu’une mère indigne, cocufiée et abusée par ses nombreux amants. Les jeunes africains ont des désirs de partir, à tout prix, qu’importent les risques. Quels risques ? Les 500 morts repêchés par les autorités espagnoles en 2006 au large des Canaries, ces candidats à l’immigration dérivant sur des navires de fortune, tués par le froid, la déshydratation, l’appât du gain des passeurs ou par les requins. Des risques négligeables pour ces amis qui prennent tous les jours la route du non-retour, car comme ils le disent si bien « le pire, c’est rester ici ». Une expression en wolof illustre froidement cet état d’esprit « Barça mba Barzakh » ou « Barcelone ou mourir ». C’est dire leur détermination à fuir l’enfer dans lequel ils ont essayé, en vain, de survivre. Quand on habite le même ghetto depuis sa naissance, que l’on n’a pas les moyens de poursuivre une scolarité de base normale, qu’il faut marcher des kilomètres pour trouver un peu d’eau potable, et que le moindre bourdonnement démocratique appelle une répression sanglante, les existences que l’on promet à chaque conférence internationale et à chaque plan national, sont trop étroites pour les rêves de réussite sociale.

Tout le monde le sait, mais on s’efforce de l’ignorer, l’ascenseur social en Afrique est resté bloqué, pour la plupart des cas, dans les hautes sphères. Et pour la jeunesse minée par le sous-emploi et ses vices, les guerres, le salut vient d’ailleurs. Comment ne pas comprendre ceux qui s’en vont chercher une meilleure vie dans ces contrées où tout peut être possible à force de travail et d’acharnement ? Peut-on leur reprocher de vouloir connaître le rêve yankee, de goûter à la liberté française, de jouir de la méritocratie anglaise et d’incarner le dynamisme allemand ? Tandis qu’à Ndjamena résonnent les coups de fusil, qu’à Mogadiscio les bidasses font régner la terreur et qu’à Abidjan tout est dévasté. La jeunesse africaine est en quête de repères. Elle s’identifie aux modèles importés de réussite et exige de pouvoir en faire de même. Obnubilés pour certains par le clinquant cliché de l’occident-or, conscients des réalités pour d’autres, les jeunes africains migrants, clandestinement, sont porteurs des espoirs et des espérances de leurs familles. Ce sont les kamikazes sociaux de ce siècle qui vont au prix de leur propre vie accroché une promesse d’avenir. Au Sénégal d’après des analyses du Fond Monétaire International, les transferts de fonds réalisés par les émigrés clandestins au bénéfice de leurs familles, restées surplace, représentent près de 15 pour cent du PIB - produit intérieur brut - du pays. C’est fort de ce constat que Laurent de Boeck, représentant régional de l’OIM a déclaré que : « très peu de mesures sont prises pour arrêter l’immigration irrégulière parce qu’elle génère bien plus de fonds que l’aide au développement ». En outre, à l’instar de Yaoundé, l’influence culturelle et artistique de cette « diaspora » est considérable au point de faire oublier et taire les critiques les plus acerbes des ONGs locales de lutte contre l’immigration clandestine. C’est ainsi qu’immigré clandestin hier, un frère ou une sœur s’érige aujourd’hui en idole des jeunes. Toutes les voies menant finalement à Rome.
La gestion calamiteuse de la crise économique de 1973 par la majorité des pays africains, a eu un impact désastreux sur l’ensemble du tissu économique, social et politique du continent. Déchirée par des conflits armés fratricides et obligée de se plier aux plans d’austérité des institutions de Bretton Woods, l’Afrique a plongé dans la misère et la pauvreté faisant ressurgir des maux jusque là sous contrôle tels que la corruption, le clientélisme, le conservatisme politique et le réflexe ethnique. Du même coup, le niveau de vie est devenu moins important, les zones urbains se sont ghettoïser littéralement, le chômage a dépassé tout entendement, et l’insécurité sociale s’est imposée comme étant la préoccupation majeure des jeunes africains. Plus qu’une hantise, cette insécurité s’est heurtée au sentiment d’inertie et de marginalisation de la part des gouvernants et de la société civile. D’où la forte tendance à l’expatriation par de voies tortueuses et illégales.
Mais le plus inquiétant dans ce phénomène, c’est sans nul doute le cas des filles qui évitant les déserts du Sahara, tombent dans les réseaux de prostitution et de l’esclavagisme sexuel. Elles font le plein des « cybercentres », connus sous le vocable de « cybercafés », à la recherche du providentiel « blanc » qui viendrait les tirer de leur misère. Et malgré le durcissement des législations occidentales en matière de lutte contre l’immigration clandestine, le nombre de mariages « blancs » en Afrique subsaharienne n’a de cesse d’augmenter. On garde encore à l’esprit les images épouvantables de ces jeunes filles africaines forcées de copuler avec des animaux pour essayer d’envoyer quelques centaines de milliers de francs à leurs familles endettées. Un sacrifice acceptable.
Récemment, environ 220 immigrants illégaux ont été intercepté au large de l’île italienne de Lampedusa, un chiffre qui autorise et legitimise les politiques xénophobes, mais qui masque en fait la réalité d’un flux migratoire toute aussi préjudiciable pour l’Afrique, celle de la fuite des cerveaux. Ces centaines de jeunes africains allant chaque année enrichir les pôles académiques et économiques des capitales occidentales au détriment de leur continent en manque de cadres qualifiés et payant au prix fort les coopérants étrangers. Des jeunes qui reviennent difficilement s’installer sur le continent, préférant à tort ou à raison les trompettes de la considération et de la reconnaissance de leur pays d’accueil. Un mouvement d’autant plus pervers qu’il semble encouragé par les nouvelles politiques de l’immigration que les occidentaux veulent « choisie ». Entre le pillage intellectuel et la possibilité d’aider l’Afrique à s’en sortir en formant ces jeunes diplômés, le débat qui secoue le microcosme politique détourne l’attention mais ne fait pas oublier que la grande majorité des initiatives nationales pour empêcher la migration des jeunes africains comme le plan REVA – Retour vers l’Agriculture – au Sénégal, est un échec. Un de plus qui jette sur les chemins de l’espoir, des milliers de kamikazes sociaux, cette jeunesse africaine, que rien ni personne n’arrêtera.

Ludewic Mac Kwin De Davy

¿Los camicazes sociales del 21e siglo y los caminos de l? esperanza.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Son millares cada año a s? ¿fallar sobre las gamas blancas de l? otro numerado del Mar Rojo, a desafiar las paredes de hierro de púas cubriendo las fronteras occidentales. ¿Son centenares cada el próximo día l? ¿aventura de su vida dejando su miseria para ir a hacerse a esclavo d? una realidad más cruel, violentamente despiadada. ¿Son jóvenes y desesperados, viniendo de todas las esquinas del continente negro, que n? a nunca tan llevada su nombre. ¿De Soweto en Lagos que pasaba por Bamako, decidieron d? ir a la continuación de la felicidad. ¿Quiénes son pues estos nómadas del sufrimiento humano? Joven gente, lleno de vida y la mirada endurecida, a menudo devastada por la violencia, la destrucción, y la desesperación. Cruzan como caravanas fantasmas los desiertos más duros, jugando al juego del cache-cache con los guardias fronterizos de nuestros países. ¿En 2006, l? ¿organización internacional para la migración (OIM) contó a más de a 27.000 emigrantes irregulares que dejaban las costas de l? ¿El África de l? ¿Oeste para l? occidente y sus ilusiones. ¿Una cifra en aumento en 2007 que refleja l? ¿amplitud del fenómeno, y cuya acta desafía a los Gobiernos africanos, incapaces jusqu? ¿aquí d? allí aportar soluciones concretas.

¿L? ¿África se vacia de sus niños, de su fuerza y su futuro parece escapársele como si ella n? ¿a todavía se es qu? una madre indigna, cocufiée y abusada por sus numerosos amantes. ¿Los jóvenes africanos tienen deseos de ir, a toda costa, qu? importan los riesgos. ¿Qué riesgos? ¿Las 500 muertes recuperados por las autoridades españolas en 2006 frente a la costa de Canarias, estos candidatos a l? ¿inmigración que deriva sobre buques de fortuna, matados por el frío, la deshidratación, l? incentivo de la ganancia de los pasadores de fronteras o por los tiburones. ¿Riesgos desdeñables para estos amigos que toman todos los días la carretera del no retorno, ya que como lo dicen bien así “los peores, c? es permanecer aquí”. ¿Una expresión en wolof ilustra fríamente este estado d? espíritu “Barça mba Barzakh” o “Barcelona o morir”. ¿C? ¿es decir su determinación de huir de l? infierno en el cual intentaron, en vano, sobrevivir. ¿Cuándo se vive el mismo gueto desde su nacimiento, que l? ¿él n? ¿a no hay los medios de proseguir una escolaridad de base normal, qu? ¿es necesario ir de los kilómetros para encontrar un poco d? ¿agua potable, y que el menor zumbido democrático requiere una represión sangrienta, las existencias que l? se promete a cada conferencia internacional y a cada plan nacional, son demasiado estrechas para los sueños de éxito social.

¿Todo el mundo lo sabe, pero él s? ¿se esfuerza de l? ¿ignorar, l? ascensor social en África permaneció bloqueado, en su mayor parte de los casos, en las altas esferas. ¿Y para la juventud minada por el subempleo y sus defectos, las guerras, hola lo viene d? a otra parte. ¿Cómo no incluir aquéllos que s? ¿van a buscar una mejor vida en estas regiones donde todo puede ser posible a través de trabajo y d? ¿impaciencia? ¿Se puede acusarles querer conocer el sueño yanqui, de probar a la libertad francesa, gozar del méritocratie inglés y d? ¿personificar el dinamismo alemán? ¿Tandis qu? ¿a Ndjamena resuenan los golpes de fusil, qu? ¿a Mogadiscio los bidasses hacen reinar el terror y qu? en Abiyán se devasta todo. Juventud africana está en búsqueda de señales. ¿Ella s? defina a los modelos importados de éxito y exige de poder hacer así mismo. ¿Obnubilados para algunos por el oropel estereotipado de l? ¿occidente-oro, conscientes de las realidades para d? otros, los jóvenes africanos emigrantes, clandestinamente, son portadores de las esperanzas y esperanzas de sus familias. ¿Son los camicazes sociales de este siglo que van al precio de su propia vida colgado una promesa d? futuro. ¿En Senegal d? después de análisis del Fondo Monetario Internacional, las transferencias de fondo realizadas por los emigrantes clandestinos en el beneficio de sus familias, seguidas siendo balanza, representan cerca de 15 para - cientos del PIB - producto interior bruto - del país. ¿C? ¿es fuerte de esta acta que Laurent de Boeck, representante regional de l? OIM declaró que: ¿“muy se adoptan las pocas medidas para detener l? ¿inmigración irregular parce qu? ¿genera bien más fondos que l? ayuda al desarrollo”. ¿Además a l? ¿semejanza de Yaundé, l? ¿influencia cultural y artística de esta “diáspora” es considerable en el punto hacer olvidar y callar las críticas más amargas de las ONG locales de lucha contra l? inmigración clandestina. ¿C? ¿es así qu? ¿inmigrante clandestino ayer, un hermano o una s? ¿ur s? ¿crea aujourd? hoy en ídolo de los jóvenes. Todas las vías que conducen finalmente en Roma.
¿La gestión calamitosa de la crisis económica de 1973 por la mayoría de los países africanos, tuvo un impacto desastroso en l? conjunto del tejido económico, social y político del continente. ¿Rasgada por conflictos armados fratricidas y obligada doblarse a los planes d? ¿austeridad de las instituciones de Bretton Woods, l? África hundió en la miseria y la pobreza que hacía resurgir de los males hasta allí bajo control como la corrupción, el clientélisme, el conservadurismo político y el reflejo étnico. ¿Al mismo tiempo, el nivel de vida se volvió menos importante, las zonas urbanos se son ghettoïser literalmente, el desempleo superó todo entendimiento, y l? ¿inseguridad social s? se impone como la preocupación principal de los jóvenes africanos. ¿Más qu? ¿una obsesión, esta inseguridad s? ¿se choca con el sentimiento d? inercia y de marginalización por parte de los gobernadores y la sociedad civil. ¿D? ¿dónde la fuerte tendencia a l? expatriación por vías tortuosas e ilegales.
¿Pero lo más inquietante en este fenómeno, c? ¿está sin ninguna duda el caso de las muchachas que evitando los desiertos del Sahara, caen en las redes de prostitución y l? esclavismo sexual. Hacen el lleno “cybercentres”, conocidos bajo la palabra de los “cybercafés”, en busca de providencial de “blanco” que vendría a tomarlas de su miseria. ¿Y a pesar del endurecimiento de las legislaciones occidentales en materia de lucha contra l? ¿inmigración clandestina, el número de matrimonios “blancos” en África subsahariano n? ¿a de interrupción d? aumentar. ¿Se guarda aún a l? ¿espíritu las imágenes horribles de estas jóvenes muchachas africanas forzadas de copuler con animales para intentar d? enviar algunos centenares de millares de francos a sus familias endeudadas. Un sacrificio aceptable.
¿Reciente, alrededor se interceptó a 220 inmigrantes ilegales frente a la costa de l? ¿isla italiana de Lampedusa, una cifra que autoriza y legitimise las políticas xenófobas, pero que encubre en realidad la realidad d? ¿un flujo migratorio igualmente perjudicial para l? África, la de la fuga de cerebros. Estos centenares de jóvenes africanos que van cada año a enriquecer los polos académicos y económicos de las capitales occidentales en detrimento de su continente en falta de cuadros cualificados y abonada al fuerte precio los cooperadores extranjeros. ¿Jóvenes que vuelven de nuevo difícilmente s? ¿instalar sobre el continente, prefiriendo erróneamente o en razón las trompetas de la consideración y el reconocimiento de su país d? recepción. ¿Un movimiento d? ¿tanto más perverso qu? ¿parece fomentado por las nuevas políticas de l? inmigración que los occidentales quieren “elegida”. ¿Entre el saqueo intelectual y la posibilidad d? ¿ayudar a l? ¿África a s? ¿salir al formar a estos jóvenes licenciados, el debate que sacud el microcosmos político desvía l? ¿atención sino no hace olvidar que la gran mayoría de las iniciativas nacionales para impedir la migración del jóvenes los africanos como el plan SOÑÓ? ¿Vuelta hacia l? ¿Agricultura? en Senegal, es un fracaso. ¿Uno de más que lanza los caminos de l? ¿esperanza, millares de camicazes sociales, esta juventud africana, que nada ni persona n? detendrá.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Le kamikaze sociali del 21e secolo ed i cammini di l? speranza.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Sono migliaia ogni anno a s? fallire sulle spiagge bianche di l? altro quotato del mare rosso, a sfidare le pareti di ferro spinato che coprono le frontiere occidentali. Sono centinaia ogni giorno da tentare l? avventura della loro vita lasciando la loro miseria per andare farsi schiavo d? una realtà più crudele, violentemente spietata. Sono giovani e disperati, venendo da tutti gli angoli del continente nero, che n? a mai tanto portato il suo nome. Di Soweto a Lagos che passa per Bamako, hanno deciso d? andare alla prosecuzione della felicità. Chi sono dunque questi nomadi della sofferenza umana? Giovane gente, pieno di vita e lo sguardo indurito, spesso devastata dalla violenza, la distruzione, ed il disperazione. Attraversano come caravan fantasma i deserti più duri, che giocano al gioco del cache-cache con le guardie frontaliere dei nostri paesi. Nel 2006, l? organizzazione internazionale per l'emigrazione (OIM) ha contato più di 27.000 migranti irregolari che lasciano le coste di l? Africa di l? Ovest per l? occidente e le sue illusioni. Una cifra in aumento nel 2007 che riflette l? ampiezza del fenomeno, e la cui constatazione sfida i governi africani, jusqu incapaci? qui d? dare soluzioni concrete.

L? Africa si svuota dei suoi bambini, della sua forza ed il suo futuro sembra sfuggirle come se essa n? a sempre stato qu? una madre indegna, ed approfittata da suoi numerosi amants. I giovani Africani hanno desideri di partire, a tutti i costi, qu? importano i rischi. Quali rischi? Le 500 morti repêchés dalle autorità spagnole nel 2006 all'ampio delle Canarie, questi candidati a l? immigrazione che deriva su navi di fortuna, uccisi dal freddo, la disidratazione, l? esca del guadagno dei passatori o con gli squali. Rischi trascurabili per quest'amici che prendono tutti i giorni la strada dello non-retour, poiché come lo dicono così bene “il peggiore, c? è restare qui„. Un'espressione in wolof illustra freddamente questo stato d? spirito “Barça mba Barzakh„ o “Barcellona o morire„. C? è dire la loro determinazione a fuggire l? inferno nel quale hanno provato, invano, a sopravvivere. Quando si abita lo stesso ghetto dalla propria nascita, di l? si n? a non i mezzi per proseguire una scolarità di base normale, qu? occorre andare dei chilometri per trovare un po'd? acqua potabile, e che il ronzio inferiore democratico chiama una repressione sanguinante, le esistenze che l? si promette ad ogni conferenza internazionale ed ad ogni piano nazionale, sono troppo stretti per i sogni di successo sociale.

Tutti lo sanno, ma si s? si sforza di l? ignorare, l? ascensore sociale in Africa è restato bloccato, per la maggior parte dei casi, nelle alte sfere. E per la gioventù estratta dal sottoimpiego ed i suoi difetti, le guerre, ciao lo viene d? altrove. Come non comprendere coloro che s? cercheranno una migliore vita in queste regioni in cui tutto può essere possibile attraverso lavoro e d? desiderio? Si può rimproverare loro di volere conoscere il sogno yankee, di gustare alla libertà francese, usufruire della méritocratie inglese e d? comprendere il dinamismo tedesco? Tandis qu? a Ndjamena risuonano i colpi di cannone, qu? a Mogadiscio i bidasses fanno regnare il terrore e qu? a Abidjan tutto è devastato. La gioventù africana è in ricerca di riferimenti. Essa s? identifica ai modelli importati da successo ed esige di potere farne la stessa cosa. Obnubilés per alcuni dalla carta stagnola stereotipata di l? occidente-oro, coscienti delle realtà per d? altri, i giovani migranti africani, clandestinement, sono portatori delle speranze e delle speranze delle loro famiglie. Sono le kamikaze sociali di questo secolo che vanno al prezzo della loro vita appeso una promessa d? futuro. In Senegal d? dopo analisi del fondo monetario internazionale, i trasferimenti di fondo realizzato dagli emigrati clandestini a vantaggio delle loro famiglie, rimaste equilibrio, rappresentano quasi 15 per - cento del PIL - prodotto interno lordo - del paese. C? è forte di questa constatazione che Laurent de Boeck, rappresentante regionale di l? OIM ha dichiarato che: “molto poche misure sono adottate per fermare l? immigrazione irregolare parce qu? genera molto più fondi di l? aiuto allo sviluppo„. Inoltre, a l? modo di Yaoundé, l? influenza culturale ed artistica di questa “diaspora„ è considerevole a punto da fare dimenticare e tacere le critiche più aspre delle ONGS locali di lotta contro l? immigrazione clandestina. C? è così qu? immigrato clandestino ieri, un fratello o una s? ur s? stabilisce aujourd? oggi in idolo dei giovani. Tutte le vie che conducono finalmente a Roma.
La gestione disastrosa della crisi economica del 1973 con la maggioranza dei paesi africani, ha avuto un impatto disastroso su l? insieme del tessuto economico, sociale e politico del continente. Strappata da conflitti armati fratricidi ed obbligata a piegarsi ai piani d? austerità delle istituzioni di Bretton Woods, l? Africa ha immerso nella miseria e la povertà che fa ricomparire dei mali a là sotto controllo come la corruzione, lo clientélisme, il conservatisme politico ed il riflesso etnico. Allo stesso tempo, il tenore di vita è diventato meno importante, le zone urbani si sono ghettoïser letteralmente, la disoccupazione ha superato ogni intendimento, e l? insicurezza sociale s? è imposto come la preoccupazione principale dei giovani Africani. Più qu? un hantise, quest'insicurezza s? è urtato alla sensazione d? inerzia e di marginalizzazione da parte dei governatori e della società civile. D? dove la forte tendenza a l? espatrio con vie tortueuses ed illegali.
Ma il più inquietante in questo fenomeno, c? è senza dubbio il caso delle ragazze che evitando i deserti del Sahara, cadono nelle reti di prostituzione e di l? esclavagisme sessuale. Fanno il pieno “cybercentres„, conosciuti sotto la parola “dei„, alla ricerca di providentiel “del vuoto„ che verrebbe a trarrli dalla loro miseria. E nonostante l'indurimento delle legislazioni occidentali in materia di lotta contro l? immigrazione clandestina, il numero di matrimoni “bianchi„ in Africa subsahariana n? a di tregua d? aumentare. Si conserva ancora a l? spirito le immagini spaventose di queste giovani donne africane forzate di copuler con animali per provare d? inviare alcune centinaia di migliaia di franchi alle loro famiglie indebitate. Un sacrificio accettabile.
Recentemente, circa 220 immigranti illegali sono stati intercettati all'ampio di l? isola italiana di Lampedusa, una cifra che autorizza e legitimise le politiche xenofobe, ma che maschera in realtà la realtà d? un flusso migratorio molto così pregiudizievole per l? Africa, quella della fuga dei cervelli. Queste centinaia di giovani africani che vanno ogni anno arricchire i poli accademici ed economici delle capitali occidentali a scapito del loro continente in mancanza di quadri qualificati e pagante al prezzo forte i cooperatori stranieri. Giovani che ritornano difficilmente s? installare sul continente, che preferisce a torto o a ragione le trombe della considerazione e del riconoscimento del loro paese d? accoglienza. Un movimento d? tanto più perversi qu? sembra incoraggiato dalle nuove politiche di l? immigrazione che gli occidentali vogliono “scelta„. Tra il pillage intellettuale e la possibilità d? aiutare l? Africa a s? uscirne formando questi giovani laureati, il dibattito che scuote il microcosme politico devia l? attenzione ma non fa dimenticare che la grande maggioranza delle iniziative nazionali per impedire l'emigrazione dei giovani i africani poiché il piano SOGNÒ? Ritorno verso l? Agricoltura? in Senegal, è un fallimento. Uno di più che getta sui cammini di l? speranza, migliaia di kamikaze sociali, questa gioventù africana, soltanto nulla né persona n? fermerà.

Ludewic Mac Kwin de Davy

Die sozialen Kamikazeflieger des 21e Jahrhundert und die Wege l? Hoffnung.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sie sind Tausend jedes Jahr an s? auf den weißen Stränden l zu scheitern? andere notiert von rotem Meer die Mauern von Stacheleisen herauszufordern, die die westlichen Grenzen bedecken. Sie sind etwa hundert jeder Tag, l zu versuchen? Abenteuer ihres Lebens, indem man ihr Elend verläßt, um sich Sklaven d machen zu gehen? eine grausamere, gewaltsam unerbittliche Wirklichkeit. Sie sind Jugendlich und désespérés kommend von allen Ecken des schwarzen Kontinents, die n? nie ebenso getragenes a sein Name. Von Soweto in Lagos, das durch Bamako übergeht, haben sie d beschlossen? zur Fortsetzung des Glücks zu gehen. Wer sind sie also diese Nomaden des menschlichen Leidens? Junge durch die Gewalt oft verwüstete Leute voll von Leben und der verhärtete Blick die Zerstörung und die Verzweiflung. Sie durchqueren als Gespensterwohnwagen die härtesten Wüsten, die am Spiel des cache-cache mit der Grenzbewachung unserer Länder spielen. Im Jahre 2006 l? internationale Organisation für die Migration (OIM), hat mehr als 27.000 unregelmäßige Wanderarbeitnehmer gezählt, die die Küsten l verlassen? Afrika von l? Westen für l? Okzident und seine Illusionen. Eine Zahl in Erhöhung im Jahre 2007, der l widerspiegelt? Ausmaß des Phänomens, und dessen Protokoll die afrikanischen Regierungen interpelliert, unfähige jusqu? hier d? dort konkrete Lösungen vorzuschlagen.

L? Afrika leert sich von seinen Kindern, mit seiner Kraft, und seine Zukunft scheint, ihm zu entkommen, als ob sie n? a immer, das qu gewesen wird? eine von ihren zahlreichen Liebhabern die unwürdige, cocufiée und Mutter, mißbraucht wurde. Die jungen Afrikaner haben ein Verlangen wegzugehen um jeden Preis qu? importieren die Risiken. Welche Risiken? Die 500 Toten repêchés durch die spanischen Behörden im Jahre 2006 vor der Küste der Kanarischen Inseln diese Kandidaten l? Einwanderung, die auf Vermögensschiffen ableitet, getötet durch die Kälte, die Dehydratation, l? Köder des Gewinns der Grenzüberschreiter oder durch die Haifische. Unbedeutende Risiken für diese Freunde, die alle Tage die Straße non-retour nehmen, denn wie sie es so gut sagen „das schlechteste, c? ist, hier zu bleiben“. Ein Ausdruck in wolof illustriert kalt diesen Stand d? Geist „Barça mba Barzakh“ oder „Barcelona oder zu sterben“. C? ihre Bestimmung ist, zu sagen, l zu fliehen? Hölle, in der sie versucht haben vergeblich, zu überleben. Wann wohnt man dasselbe Ghetto seit seiner Geburt, wie l? man n? a nicht die Mittel, eine normale Basis-, Schulzeit qu zu verfolgen? man muß von den Kilometern gehen, um d ein wenig zu finden? Trinkwasser und daß das geringste demokratische Summen eine blutige Unterdrückung nennt, die Existenzen wie l? man verspricht jeder internationalen Konferenz, und an jedem nationalen Plan sind für die Träume sozialen Erfolges zu eng.

Jeder weiß es, aber man s? bemüht sich von l? zu ignorieren l? sozialer Aufzug in Afrika ist für die Mehrzahl der Fälle in den hohen Räumen blockiert geblieben. Und für die Jugend, die durch die Unterbeschäftigung und ihre Fehler vermint wurde, die Kriege, kommt der Gruß d? anderswo. Wie nicht jene zu begreifen die s? davon gehen ein besseres Leben in diesen Gegenden suchen, wo alles mit viel Arbeit und d möglich sein kann? Hingabe? Kann man ihnen vorwerfen, den Traum zu kennen Yankee, an der französischen Freiheit zu schmecken, das englische méritocratie und d zu genießen? den deutschen Dynamismus zu verkörpern? Tandis qu? an Ndjamena hallen die Feuerstahlhiebe wider, qu? an Mogadiscio die bidasses lassen den Terror und qu herrschen? in Abidjan alles wird verwüstet. Die afrikanische Jugend ist in Suche nach Bezugspunkten. Sie s? identifiziert an den importierten Erfolgsmodellen und fordert, davon machen zu können ebenso. Verdunkelt für einige durch das klischierte Flittergold l? Okzident-Gold bewußt von der Wirklichkeit für d? andere sind die jungen afrikanischen Wanderarbeitnehmer heimlich Träger- von den Hoffnungen und von den Hoffnungen ihrer Familien. Es sind die sozialen Kamikazeflieger dieses Jahrhunderts, die zum gehangenen Preis ihres eigenen Lebens gehen ein Versprechen d? Zukunft. In Senegal d? nach Analysen des internationalen Währungsgrundes stellen die übertragungen von Fonds, die von den heimlichen Ausgewanderten zugunsten ihrer Familien verwirklicht wurden, die Stehversuch geblieben sind, etwa 15 für - hundert vom BIP - Bruttoinlandsprodukt - des Landes dar. C? ist von diesem Protokoll stark, das Laurent de Boeck regionaler Vertreter l? OIM hat erklärt, daß: „sehr wenig Maßnahmen werden ergriffen, um sich l anzuhalten? illegale Einwanderung parce qu? sie erzeugt sehr mehr Fonds als l? Entwicklungshilfe“. Außerdem an l? instar von Yaoundé, l? kultureller und künstlerischer Einfluß dieser „Diaspora“ ist abgeschlossen beträchtlich, die herbesten Kritiken der lokalen NRO des Kampfes gegen l vergessen und verschweigen zu lassen? heimliche Einwanderung. C? so ist qu? heimlicher Immigrant gestern, ein Bruder oder einer s? ur s? richtet auf aujourd? heute in Idol der Jugendlichen. Alle Wege, die schließlich in Rom führen.
Die unglückliche Verwaltung der wirtschaftlichen Krise von 1973 durch die Mehrheit der afrikanischen Länder hat eine verheerende Auswirkung auf l gehabt? Gesamtheit des wirtschaftlichen, sozialen und politischen Stoffes des Kontinents. Zerrissen durch brudermörderische bewaffnete Konflikte und gezwungen, sich an den Plänen d zu falten? Strenge der Institutionen von Bretton Woods l? Afrika hat ins Elend und Armut getaucht, die aus den übeln bis dort unter Kontrolle wie die Bestechung, das clientélisme, der politische Konservatismus und der ethnische Reflex wieder auftauchen lassen. Vom selben Hieb ist der Lebensstandard weniger wichtig geworden, die Zonen städtisch sind sich ghettoïser wortwörtlich, die Arbeitslosigkeit hat jedes Verständnisvermögen und l überschritten? soziale Unsicherheit s? als Hauptanliegen der jungen Afrikaner aufgedrängt wird. Mehr qu? ein Entsetzen, diese Unsicherheit s? auf das Gefühl d gestoßen wird? Trägheit und der Marginalisierung seitens der regierenden und der Zivilgesellschaft. D? wo die starke Tendenz zu l? Ausweisung auf gewundenen und illegalen Wegen.
Aber das beunruhigendste in diesem Phänomen, c? ohne jeglichen Zweifel ist der Fall der Mädchen, die die Wüsten der Sahara vermeiden in die Prostitutions- und Netze l fallen? Geschlechtssklaverei. Sie machen das volle von „cybercentres“, bekannt unter der Vokabel von „cybercafés“, auf der Suche nach glücklichem „der Leertaste“, die würde sie aus ihrem Elend ziehen werden. Und trotz der Verhärtung der westlichen Gesetzgebungen hinsichtlich des Kampfes gegen l? heimliche Einwanderung, die Anzahl „der weißen“ Ehen in subsahraischem Afrika n? Aufhöra d? zu steigen. Man behält noch an l? Geist die schrecklichen Bilder dieser jungen afrikanischen copulermädchen forciert mit Tieren, um d zu versuchen? einige Hunderttausende Francs an ihre verschuldeten Familien zu senden. Ein annehmbares Opfer.
Kürzlich, sind ungefähr 220 illegale Einwanderer am breiten von l aufgefangen worden? italienische Insel von Lampedusa eine Zahl, die und legitimise den fremdenfeindlichen Politiken erlaubt, aber die in der Tat die Wirklichkeit d maskiert? ein ebenso nachteiliger Wanderungsfluß für l? Afrika, jenes des Abwanderns der Wissenschaftler. Diese hundert Jugendliche afrikanische, die jedes Jahr gehen, die akademischen und wirtschaftlichen Pole der westlichen Hauptstädte auf Kosten ihres Kontinents in zahlendem Mangel an qualifizierten Rahmen und zum hohen Preis erweitern die ausländischen Mitarbeiter. Jugendliche, die schwer zurückkommen s? auf dem Kontinent der zu Unrecht oder an Grund zu installieren, die Trompeteen der Erwägung und der Anerkennung ihres Landes d vorzieht? Empfang. Eine Bewegung d? so entarteter qu? er scheint durch die neuen Politiken l ermutigt? Einwanderung, die die westlichen wollen „gewählt“. Zwischen der intellektuellen Plünderung und der Möglichkeit d? l zu helfen? Afrika an s? daraus hervorzugehen die Debatte, die den politischen Mikrokosmos rüttelt bildet diese jungen und Diplomierten aus, leitet l um? Beachtung, aber läßt nicht vergessen, daß die große Mehrheit der nationalen Initiativen, um die Migration der Jugendlichen zu verhindern die afrikanischen, wie der Plan TRÄUMTE? Rückkehr in Richtung des l? Landwirtschaft? in Senegal ist ein Mißerfolg. Einer mehr, der auf den Wegen l wirft? Hoffnung, Tausende von soziale Kamikazeflieger, diese afrikanische Jugend, nur nichts noch Person n? anhalten wird.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Kamikazes sociais do 21e século e os caminhos de l? esperança.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
São milhares cada ano à s? encalhar sobre as praias brancas de l? outro cotado do mar vermelho, desafiar os muros de ferro farpado que cobrem as fronteiras ocidentais. São centena cada dia tentar l? aventura da sua vida deixando a sua miséria para ir fazer-se escravo d? uma realidade mais cruel, violentamente impiedosa. São jovens e desesperados, vindo dos cantos do continente preto, que n? a nunca igualmente levado o seu nome. De Soweto em Lagos que passa por Bamako, decidiram d? ir à continuação da felicidade. Quem são por conseguinte estes nómadas do sofrimento humano? Jovens pessoas, cheio de vida e o olhar endurecido, frequentemente devastados pela violência, a destruição, e o desespero. Atravessam como caravana fantasmas aos desertos mais duros, brincando ao jogo do cache-cache com as guardas transfronteiriças dos nossos países. Em 2006, l? organização internacional para a migração (OIM) recenseou mais de 27.000 migrantes irregulares que deixam as costas de l? África de l? Oeste para l? ocidente e as suas ilusões. Um número em aumento em 2007 que reflecte l? amplitude do fenómeno, e cuja constatação interpela os governos africanos, incapazes jusqu? aqui d? lá trazer soluções concretas.

L? A África esvazia-se das suas crianças, a sua força e o seu futuro parece escapar-lhe como se ela n? a continuado qu? uma mãe indigna, cocufiée e abusada pelos seus numerosos amantes. Os jovens africanos têm desejo de partir, custe o que custar, qu? importam os riscos. Quais riscos? As 500 mortes repêchés pelas autoridades espanholas em 2006 fora as Canárias, estes candidatos à l? imigração derivando sobre navios de fortuna, mortos pelo frio, pela desidratação, l? incentivo do lucro dos passadores ou pelos tubarões. Riscos negligenciáveis para estes amigos que tomam todos os dias a estrada non-retour, porque como dizem-no assim efectivamente “pior, c? é permanecer aqui”. Uma expressão em wolof ilustra friamente este estado d? espírito “Barça mba Barzakh” ou “Barcelona ou morrer”. C? é dizer a sua determinação a fujir l? inferno no qual tentaram, impotentemente, sobreviver. Quando habita-se o mesmo gueto desde o seu nascimento, que l? ele n? a não os meios para prosseguir uma escolaridade de base normal, qu? é necessário andar dos quilómetros para encontrar ligeiramente d? água potável, e que o mais mínimo zumbido democrático chama uma repressão sangrenta, as existências que l? promete-se à cada conferência internacional e ao cada plano nacional, são demasiado estreitos para os sonhos de sucesso social.

Todos sabem-no, mas ele s? esforça-se de l? ignorar, l? ascensor social na África continuou a ser bloqueado, para a maior parte dos casos, elevadas nas esferas. E para a juventude minada pelos o subemprego e seus defeitos, as guerras, salvação vem-no d? noutro lugar. Como não compreender aqueles que s? vão procurar uma melhor vida nestas regiões onde todo pode ser possível à força de trabalho e d? obstinação? Pode-se acusar-lhes que queira conhecer o sonho yankee, de provar à liberdade francesa, gozar do méritocratie inglês e d? encarnar o dinamismo alemão? Tandis qu? à Ndjamena résonnent os golpes de fuzil, qu? à Mogadiscio os bidasses fazem reinar terreur e qu? à Abidjan todo é devastado. A juventude africana está procura de marcadores. Ela s? identifique aos modelos importados de sucesso e exige de poder fazer do mesmo modo. Obnubilés para alguns pelo ouropel estereotipado de l? ocidente-ouro, conscientes das realidades para d? outro, os jovens africanos migrantes, clandestinamente, são portadores das esperanças e as esperanças das suas famílias. São kamikazes sociais deste século que vão ao preço da sua própria vida pendurado uma promessa d? futuro. Ao Senegal d? após análises do Fundo Monetário Internacional, as transferências de fundos realizadas pelos emigrados clandestinos com benefício das suas famílias, restantes balanço, representam quase 15 para - cem do PIB - produto interno bruto - do país. C? é forte deesta constatação que Laurent de Boeck, representante regional de l? OIM declarou que: “muito poucas medidas são tomadas para parar l? imigração irregular parce qu? gera bem mais fundos que l? ajuda ao desenvolvimento”. Além disso, à l? fase Yaoundé, l? influência cultural e artística este “diaspora” é considerável à ponto de fazer esquecer e calar às críticas mais acerbas das ONG locais de luta contra l? imigração clandestina. C? é assim qu? imigrante clandestino ontem, um irmão ou um s? ur s? erige aujourd? hoje em ídolo dos jovens. Todas as vias que efectuam finalmente em Roma.
A gestão desastrosa da crise económica de 1973 pela maioria dos países africanos, teve um impacto desastroso em l? conjunto do tecido económico, social e político do continente. Rasgado por conflitos armados fratricidas e obrigado dobrar-se aos planos d? austeridade das instituições de Bretton Woods, l? A África mergulhou na miséria e a pobreza que faz reaparecer dos mais até lá sob controlo como a corrupção, o clientélisme, o conservantismo político e o reflexo étnico. Ao mesmo tempo, o nível de vida tornou-se mais importante, as zonas urbanos são-se ghettoïser literalmente, o desemprego excedeu qualquer entendimento, e l? insegurança social s? é imposto como a preocupação essencial dos jovens africanos. Mais qu? uma obsessão, esta insegurança s? é chocado ao sentimento d? inércia e de marginalização por parte dos governantes e a sociedade civil. D? onde a forte tendência à l? expatriação por vias tortuosas e ilegais.
Mas mais inquietante neste fenómeno, c? é indubitavelmente o caso das raparigas que evitando os desertos do Sara, caem nas redes de prostituição e de l? esclavagisme sexual. Fazem o cheio “cybercentres”, conhecidos sob o vocábulo “dos cybercafés”, à procura providentiel “de branco” que viria tirar-o da sua miséria. E apesar do endurecimento das legislações ocidentais em matéria de luta contra l? imigração clandestina, o número de casamentos “brancos” na África subsariana n? a de cessação d? aumentar. Guarda-se ainda à l? espírito as imagens tremendas destas jovens raparigas africanas forçadas de copuler com animais para tentar d? enviar cerca de centena de milhares de francos às suas famílias endividadas. Um sacrifício aceitável.
Récemment, environ 220 immigrants illégaux ont été intercepté au large de l?île italienne de Lampedusa, un chiffre qui autorise et legitimise les politiques xénophobes, mais qui masque en fait la réalité d?un flux migratoire toute aussi préjudiciable pour l?Afrique, celle de la fuite des cerveaux. Estas centena jovens africanas que vão cada ano enriquecer os pólos académicos e económicos das capitais ocidentais em detrimento do seu continente em falta de quadros qualificados e onerosa ao preço forte coopérants estrangeiros. Jovens que retornam dificilmente s? instalar sobre o continente, preferindo sem razão ou à razão as trombetas da consideração e o reconhecimento do seu país d? acolhimento. Um movimento d? tanto mais perversos qu? parece incentivado pelas novas políticas de l? imigração que os ocidentais querem “escolhidos”. Entre a pilhagem intelectual e a possibilidade d? ajudar l? África à s? sair formando estes jovens diplomados, o debate que agita o microcosmo político desvia l? atenção mas não faz esquecer que a grande maioria das iniciativas nacionais para impedir a migração do jovens os africanos como o plano SONHOU? Regresso para l? Agricultura? ao Senegal, é um malogro. Um mais que lança sobre os caminhos de l? esperança, dos milhares kamikazes sociais, esta juventude africana, único nada nem pessoa n? parará.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Social kamikazes of the 21e century and ways of L? hope.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
They are thousands each year with S? to fail on the white beaches of L? other with dimensions of the Red Sea, to defy the barbed iron walls covering the Western borders. They are hundreds each day to try L? ventures of their life by leaving their misery to go to be made slave D? a reality crueler, violently pitiless. They are young people and desperate, coming from all the corners of the black continent, which N? forever as well borne its name. De did Soweto in Lagos passing by Bamako, they decide D? to go to the continuation of happiness. Who are they thus these nomads of the human suffering? Young people, full with life and the hardened glance, often devastated by violence, the destruction, and despair. They cross like phantom caravans the hardest deserts, playing play of the hide-and-seek with the frontier guards of our countries. In 2006, L? did international organization for migration (OIM) count more than 27.000 irregular migrants leaving the coasts of L? Africa of L? West for L? occident and its illusions. A figure in increase in 2007 which reflects L? extent of the phenomenon, and whose report challenges the African governments, unable jusqu? here D? y to bring concrete solutions.

L? Does Africa empty his/her children, of his force and its future seems to escape to him like if it N? was always qu? an unworthy mother, cocufiée and deceived by his/her many lovers. Young African has desires to leave, at all costs, qu? the risks import. Which risks? The 500 dead ones fished out by the Spanish authorities in 2006 off the Canaries, these candidates for L? immigration deriving on ships of fortune, killed by the cold, dehydration, L? lure of gain of the frontier runners or by the sharks. Negligible risks for these friends who take the every day the road of the no return, because as they say it so well “the worst, C? is to remain here”. Does an expression in wolof illustrate this state D coldly? spirit “Barça mba Barzakh” or “Barcelona or to die”. C? is to say their determination to flee L? hell in which they tested, in vain, to survive. When one lives the same ghetto since his birth, as L? one N? does not have the means of continuing a normal basic schooling, qu? it is necessary to go the kilometers to find D a little? drinking water, and that the least democratic buzz does call a bloody repression, existences that L? one promises with each international conference and in each national plan, are too narrow for the dreams of social success.

Does everyone know it, but one S? L endeavours? to be unaware of, L? social elevator in Africa remained blocked, for the majority of the cases, in the higher realms. And for does the youth undermined by the under-employment and its defects, the wars, safety come D? elsewhere. How not to include/understand those which S? in will seek a better life in these regions where all can be possible through work and D? eagerness? Can one reproach them for wanting to know the dream Yankee, to taste with French freedom, to enjoy the English méritocratie and D? to incarnate the German dynamism? Tandis qu? in do Ndjamena resound the blows of rifle, qu? in do Mogadiscio the bidasses make reign terror and qu? in Abidjan all is devastated. African youth is in search of reference mark. It S? identify with the imported models of success and requires to be able to make some in the same way. Obnubilated for some by stereotyped foil of L? occident-but, conscious of realities for D? others, young migrant African, clandestinely, are carrying the hopes and the hopes of their families. They are the social kamikazes of this century who go at the price of their own life hung a promise D? future. In Senegal D? after analyses of the International Monetary International Monetary Fund, the transfers of funds carried out by the clandestine emigrants for the benefit of their families, remained balance, represent nearly 15 percent of the GDP - interior product gross - country. C? is strong of this report that Laurent de Boeck, regional representative of L? OIM declared that: “very are few measurements taken to stop L? irregular immigration parce qu? it generates much more funds than L? development aid”. Moreover, with L? instar of Yaounde, L? is cultural and artistic influence of this “diaspora” considerable at the point to make forget and conceal the sourest criticisms of ONGs local of fight against L? clandestine immigration. C? is thus qu? clandestine immigrant yesterday, a brother or an S? ur S? sets up aujourd? today in idol of the young people. All ways leading finally to Rome.
Did the calamitous management of the economic crisis of 1973 by the majority of the African countries, have a disastrous impact on L? together economic, social fabric and policy of the continent. Torn by wars fratricidal and obliged to yield in the plans D? austerity of the institutions of Bretton Woods, L? Africa plunged in misery and poverty making re-appear evils until there under control such as the corruption, the clientelism, political conservatism and the ethnic reflex. At the same time, the standard of living became less important, the zones urban are ghettoïser literally, unemployment exceeded any understanding, and L? social insecurity S? is imposed as being the major concern of young African. More qu? an obsession, this insecurity S? is run up against the feeling D? inertia and of marginalisation on behalf of controlling and the civil company. D? where the strong tendency to L? expatriation by tortuous and illegal ways.
But most worrying in this phenomenon, C? is without any doubt the case of the girls who avoiding the deserts of the Sahara, fall into the networks from prostitution and L? sexual slave system. They fill the tank with the “cybercentres”, known under the term of “cybercafés”, with the research of providential “the white” which would come to draw them from their misery. And in spite of the hardening of the Western legislations as regards fight against L? clandestine immigration, the number of “white” marriages in sub-Saharan Africa N? has of cease D? to increase. One still keeps with L? spirit terrible images of these African girls forced to copulate with animals to test D? to send a few hundreds of thousands of frank to their involved in debt families. An acceptable sacrifice.
Recently, approximately 220 illegal immigrants were intercepted with broad of L? Italian island of Lampedusa, a figure which authorizes and legitimise the xenophobe policies, but which masks in fact reality D? a migratory flow quite as prejudicial for L? Africa, that of the brain drain. These hundreds of young African going each year to enrich the academic and economic poles by the Western capitals to the detriment of their continent in lack of qualified frameworks and paying at the full price the foreign co-operators. Young people who return with difficulty S? to install on the continent, preferring wrongly or rightly trumpets of the consideration and the recognition of their country D? reception. A movement D? as much more perverse qu? it seems encouraged by the new policies of L? immigration which the Westerners want “selected”. Between intellectual plundering and the possibility D? to help L? Africa with S? in leaving while training these young graduates, the debate which shakes political microcosm diverts L? doesn't attention but make forget that the large majority of the national initiatives to prevent the migration of young African like the plan DREAMED? Return towards L? Agriculture? in Senegal, is a failure. One moreover which throws on the ways of L? hope, of the thousands of social kamikazes, this African youth, that nothing nor nobody N? will stop.

Ludewic Mac Kwin the Davy one

Sociala kamikazes av århundradet 21e och vägen av L? hopp.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
De är tusentals varje år med S? att missa på vitstränderna av L? annat med dimensionerar av det röda havet, för att trotsa förse med en hulling stryker väggar som täcker det västra, gränsar. De är hundreds varje dag till försök L? företag av deras liv, genom att lämna deras misär för att gå att göras slav- D? en mer grym verklighet, violently obarmhärtigt. De är ungdomar, och desperat, kommande från alla tränga någon av den svart kontinenten, som N? för evigt som väl uthärdat dess känt. De Soweto i Lagos som passerar vid Bamako, dem avgör D? att gå till fortsättningen av lyckan. Är vem dem thus dessa nomads av lida för människa? Ungdomar som är full med liv och det härdade ögonkastet som skövlas ofta av våld, förstörelsen och förtvivlan. De korsar lika inbillade husvagnar de mest hårda öknarna som leker lek av kurragömman med gränsvakterna av våra länder. I 2006 L? räknade landskamporganisationen för flyttning (OIM) mer, än 27.000 ojämna migranter som lämnar, seglar utmed kusten av L? Afrika av L? Västra för L? occident och dess illusioner. En figurera i förhöjning i 2007 som reflekterar L? grad av fenomen, och vars rapport utmanar de afrikanska regeringarna, den oförmögna jusquen? här D? y som ska kommas med, hårdnar lösningar.

L? Tömmer Afrika his/hennes barn, av hans styrka, och verkar dess framtid till flykten till honom som är lik om det N? alltid var qu? ett unworthy fostrar, cocufiée och bedraget av his/hennes många vänner. Den unga afrikanen har lust att lämna, kostar alls, qu? riskerar importen. Riskerar vilket? 500na döda fiskade ut vid de spanska myndigheterna i 2006 av kanariefåglarna, dessa kandidater för L? invandring som härleder på ships av förmögenhet som dödas av förkylningen, uttorkning, L? drag av affärsvinst av gränslöparna eller vid hajarna. Försumbart riskerar för dessa vänner som tar det dagligt vägen av nr.returen, därför att som dem något att säga det väller fram så ”det värst, C? är att återstå här”. Illustrerar ett uttryck i wolof detta statliga D kallt? ande ”Barça mba Barzakh” eller ”Barcelona eller att dö”. C? till något att säga är deras beslutsamhet som flyr L? helvete som de testade, förgäves, för att fortleva i. När bor man den samma gettot efter hans födelse, som L? ett N? har inte hjälpmedlet av att fortsätta en grundläggande skolgång för det normala, qu? det är nödvändigt att gå kilometerna som lite finner D a? dricksvatten och det det minst demokratiska ryktet gör appell en blodig repression, existenser som L? man lovar med varje landskampkonferens, och i varje medborgare planera, var för smal för drömmarna av social framgång.

Vet alla det, men ett S? L strävan? att vara omedvetet av, L? den sociala hissen i Afrika återstod blockerad, för majoriteten av fallen, i de högre sfärerna. Och för ungdommen som undermineras av underen-employment, och dess hoppar av, kriger, säkerhet kommer D? någon annanstans. Hur man inkluderar/förstå de som S? i ska sökanden per bättre liv i dessa regioner var all kan vara möjligheten till och med arbete och D? iver? Kan man förebrå dem för att att önska ska veta den dröm- Yankeen, att smaka med fransk frihet, att tycka om den engelska méritocratien och Det? att incarnate den tyska dynamismen? Tandis qu? i skallar Ndjamena slagen av geväret, qu? i gör Mogadiscio bidassesna regeringstidskräck och qu? i Abidjan skövlas allt. Den afrikanska ungdommen är i sökande av hänvisar till markerar. Det S? identifiera med importerad modellerar av framgång och kräver gör något på samma sätt. Obnubilated för något vid stereotyp omkullkastar av L? occident-men medvetet av verklighetar för D? andra ung flytta afrikan, bär clandestinely hoppen och hoppen av deras familjer. De är de sociala kamikazesna av detta århundrade som går på prissätta av deras egna liv hängde ett löfte D? framtid. I Senegal D? föreställ nästan 15 procent av GDPEN - inreproduktbrutto - efter analyser av fonden för den monetära landskampen för landskampen den monetära, överföringarna av fonder som ut bärs av de hemliga utvandrarna för gynna av deras familjer, återstående har balanserat, landet. C? stark av denna rapport att är Laurent de Boeck, regionalt representativt av L? OIM förklarade det: ”mycket tas få mätningar till stopp L? ojämn invandringparce qu? den frambringar mycket mer fonder än L? utvecklingsbidrag”. Dessutom med L? instar av Yaounde, L? ska kulturell och konstnärlig påverkan av denna ”diaspora” som är betydlig på peka göra för att glömma och dölja de mest sura kritik av den ONGs lokalen av slagsmål mot L? hemlig invandring. C? thus är qu? hemligt invandra gårdag, en broder eller ett S? ur S? uppsättningar up aujourd? i dag i förebilden av ungdomaren. All väg som slutligen leder till Rome.
Har den calamitous ledningen av den ekonomiska krisen av 1973 av majoriteten av de afrikanska länderna, ett katastrofalt att få effekt på L? tillsammans ekonomiskt socialt tyg och politik av kontinenten. Sönderrivet kriger by brodermords-, och skyldigt till avkastning i planerar D? austerity av institutionerna av Bretton trän, L? Afrika som kasta sig i misär- och armoddanande, visar igen ondska, tills där under kontrollera liksom korruptionen, clientelismen, politisk konservatism och den etniska reflexen. Samtidigt blev det standart av uppehället mindre viktigt, zonplanerar stads- är ghettoïser formligen, överskred arbetslöshet någon överenskommelse och L? social osäkerhet S? läggs på som vara ha som huvudämnebekymmer av den unga afrikanen. Mer qu? en tvångstanke, denna osäkerhet S? är körningen övre mot känslan D? tröghet och av marginalisationen på vägnar av att kontrollera och det borgerliga företaget. D? var den starka tendensen till L? expatriation vid slingrig och olaglig väg.
Men mest oroande i detta fenomen, C? utan något tvivel är fallet av flickorna som undvika öknarna av Sahara, nedgången in i knyter kontakt från prostitution och L? sexuellt slav- system. De fyller behållaren med ”cybercentresna” som är bekant under benämna av ”cybercafés”, med forskningen av providential ”viten” som skulle kommet att dra dem från deras misär. Och trots slåss hårdna av de västra lagstiftningarna som hänseenden mot L? hemlig invandring, numrera av ”vit” förbindelser i sub-Saharan Afrika N? har av upphörning D? till förhöjning. Uppehällen för en stillbild med L? den ruskiga anden avbildar av dessa afrikanska flickor som tvingas för att kopulera med djur för att testa D? att överföra några hundratusentals öppenhjärtig till deras involverade skuldsatta familjer. Ett godtagbart offer.
För en tid sedan fångades upp ungefärligt 220 illegal invandrare med brett av L? Den italienska ön av Lampedusa, en figurera, som bemyndigar och legitimerar den xenophobe politiken, men som maskerar i faktumverklighet D? ett migratory flöde ganska som skadligt för L? Afrika det av forskarflykten. Dessa prissätter den hundratals unga afrikanen som går varje år som berikar de akademiska och ekonomiska polerna vid de västra huvudstäderna till förfånget av deras kontinent i brist av kvalificerade ramar och betalar på det fullt, de utländska co-operatörerna. Ungdomar vem retur med svårighet S? att installera på kontinenten och att föredra fel eller höger trumpeter av övervägandet och erkännanden av deras land D? mottagande. En rörelse D? så mycket mer motsträvig qu? den verkar uppmuntrad av den nya politiken av L? invandring som Westernersen önskar ”utvalt”. Mellan att plundra och möjligheten D för intellektuell? att hjälpa L? Afrika med S? i att lämna, fördriva utbilda dessa unga kandidater, debatten som politisk microcosm för skakor avleder L? inte uppmärksamhet men att göra för att glömma att den stora majoriteten av medborgareinsatserna att förhindra flyttningen av den unga afrikannågot liknande som planera DREAMED? Gå tillbaka in mot L? Jordbruk? i Senegal är ett fel. En dessutom som kastar på vägen av L? hopp av de tusentals sociala kamikazesna, denna afrikanska ungdom, som ingenting nor inget N? ska stopp.

Ludewic Mac Kwin Davyen en

Социальные kamikazes столетия 21e и дорог l? упование.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Ими будут тысячи each year с s? потерпеть неудачу на белых пляжах l? другое с размерами красного моря, defy barbed утюг огораживает покрывать западные границы. Ими будут сотниы каждый день для того чтобы попытаться l? рискованые начинания их жизни путем оставлять их нищета для того чтобы пойти быть сделанным невольничьим d? реальность более жестокосердная, яростно pitiless. Они молодыми людьми и отчаянны, приходящ от всех углов черного материка, который n? forever также принесено своему имени. De сделал Soweto в Lagos проходя Bamako, они для того чтобы решить d? пойти к продолжению счастья. Будут ими таким образом эти номады людского страдания? Молодые люди, полные при жизнь и затвердетый блестнян, часто опустошаемый расправой, разрушением, и despair. Они пересекают как фантомные караваны самые трудные пустыни, играя игру прятки с предохранителями frontier наших стран. В 2006, l? международная организация для переселения (OIM) подсчитала больше чем 27.000 скачками переселенцев оставляя свободные полеты l? Африка l? Запад для l? occident и сво иллюзионы. Рисунок в увеличении в 2007 отражает l? размер явления, и рапорт которого бросает вызов африканские правительства, неспособное jusqu? здесь d? y для того чтобы принести конкретные разрешения.

L? Африка опорожняет его/ее детей, его усилия и кажется, что избегает свое будущее к ему как если оно n? был всегда qu? недостойная мать, cocufiée и обмануто его/ее много любовников. Молодой африканец имеет желания оставить, любой ценой, qu? ввоз рисков. Которые риски? 500 мертвых одних удили вне испанскими авторитетами в 2006 с канерейок, этих выбранных для l? иммиграция выводя на кораблях удачи, убитых холодом, обезвоживанием, l? прикорм увеличения бегунков frontier или акулами. Незначительные риски для этих друзей принимают ежедневному дорогу возвращения нет, потому что по мере того как они говорит его настолько хорошее «самое плохое, c? остать здесь». Выражение в wolof иллюстрирует это положение d холодно? дух «Barça mba Barzakh» или «Barcelona или умереть». C? будет мнением их определение для того чтобы исчезнуть l? ад в они испытали, в тщетном, для того чтобы выдержать. Когда одно живет такое же гетто с его рождениа, как l? один n? не имеет середины продолжать нормальный основной обучать, qu? обязательно пойти километры для того чтобы найти d маленькое? питьевая вода, и то наименьшее демократическое жужжание вызывают кровопролитную репрессию, существования которые l? одно обещает с каждым международной конференцией и в каждом национальном плане, слишком узко для сновидений социального успеха.

Каждое знает его, но один s? L работа? быть незнающ, l? социальный лифт в Африке остал преграженным, для большинства случаев, в более высоких realms. И для делает молодость заминированная under-employment и свои дефекты, войны, безопасность приходят d? в другом месте. Как не включить/поймите те s? в изыщет более лучшую жизнь в этих зонах где совсем смогите быть по возможности через работу и d? eagerness? Может одно упрекнуть их для хотеть знать мечт Yankee, пробовать с французской свободой, насладиться английские méritocratie и d? incarnate немецкий динамизм? Tandis qu? в делает resound Ndjamena дуновения винтовки, qu? в Mogadiscio bidasses делает террор царствования и qu? в Abidjan все опустошено. Африканская молодость in search of метка справки. Оно s? определите с импортированными моделями успеха и потребуйте сделайте некоторое in the same way. Obnubilated для некоторого шаблонизированной фольгой l? occident-но, сознательно реальностей для d? другие, молодой migrant африканец, clandestinely, носят упования и упования их семей. Ими будут социальные kamikazes это столетия идут на цену их собственной жизни повиснули посыл d? будущее. В Сенегале d? после анализов международного монетного международного валютного фонда, переходы фондов унесенные clandestine эмигрантами for the benefit of их семьи, котор остали баланс, представляют почти 15 процентов GDP - нутряной продукт большой - страна. C? сильно этого рапорта что Laurent de Boeck, регионарный представитель l? OIM объявил то: «очень немногие измеренияя сделаны к стопу l? скачками parce qu иммиграции? он производит очень больше фондов чем l? помощь в целях развития». Сверх того, с l? instar Yaounde, l? культурное и художническое влияние этого «diaspora» значительного на этап, котор нужно сделать для того чтобы забыть и скрыть самые кислые критицизмы ONGs местное драки против l? clandestine иммиграция. C? таким образом qu? clandestine иммигрант вчера, брат или s? ur s? устанавливает вверх aujourd? сегодня в idol молодых людей. Все дороги водя окончательно к Rome.
Calamitous управление економичюеского кризиса 1973 большинством африканских стран, имеет губительный удар на l? совместно хозяйственная, социальная ткань и политика материка. Сорвано войнами братоубийственными и обязано произвести в планах d? аскетизм заведений древесин Bretton, l? Африка ввергла в нищете и делать скудости re-appear зла до там вниз контролирует such as развращение, clientelism, политический консерватизм и этническое отражение. В то же самое время, стандарт прожитие стал более менее важным, зонами урбанскими будут ghettoïser буквальн, незанятость превысила вникание, и l? социальная необеспеченность s? наводит как был главной заботой молодого африканца. Больше qu? одержимость, эта необеспеченность s? бег поднимающ вверх против ощупывания d? инерция и marginalisation именем контролировать и гражданская компании. D? где сильная тенденция к l? экспатриация tortuous и противозаконными дорогами.
Но тревожить в этом явлении, c? без любого сомнения случай девушки избегающ пустынь Сахары, падения в сети от проституции и l? сексуальная невольничья система. Они заполняют бак с «cybercentres», известный под терминой «cybercafés», с исследованием providential «белизна» которая пришла бы нарисовать их от их нищеты. И in spite of твердеть западных законодательств что касается драки против l? clandestine иммиграция, число «белых» замужеств в sub-Saharan Африке n? имеет перестаньте d? увеличить. Содержания одной тишины с l? изображения духа ужасные этих африканских девушок принудили к copulate с животными для того чтобы испытать d? послать немного сотни тысяч франка к их involved в семьях задолженности. Приемлемо поддача.
Недавн, приблизительно 220 противозаконных иммигрантов были перехващены с обширным l? Итальянский остров Lampedusa, рисунок который утверждают и legitimise xenophobe политики, но который маскирует в действительности реальность d? прилетная подача довольно как преюдициально для l? Африка, то из утечки умов. Эти сотниы молодого африканца идя each year обогатить академичные и хозяйственные полюсы западными столицами к detriment их материка в отсутсвии квалифицированных рамок и оплачивая на полном цене чужих co-операторов. Молодые люди возвращение с затруднением s? установить на материк, предпочитающ неправильно или право trumpets рассмотрения и опознавания их страны d? прием. Движение d? как очень больше perverse qu? он кажется ободренным новыми курсами l? иммиграция Westerners хочет «выбрала». Между грабить интеллигентки и возможностью d? помочь l? Африка с s? в выходить пока тренирующ этих молодых студент-выпускников, debate который трястиет политическое microcosm отвлекает l? не делает внимание только сделать для того чтобы забыть что значительное большинство национальных инициатив для того чтобы предотвратить переселение молодого африканца как план МЕЧТАЛО? Возвратите к l? Земледелие? в Сенегале, находится отказ. Одно сверх того бросает на дороги l? упование, тысяч социальных kamikazes, эта африканская молодость, которая ничего ни никто n? остановит.

Макинтош Kwin Ludewic Davy одно

De sociale kamikazes van 21e eeuw en de wegen van l? hoop.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Zij zijn duizendtallen elk jaar aan s? op de witte stranden van l niet slagen? ander genoteerd van het Rode Meer, om de muren van barbelé ijzer uit te dagen die de westerse grenzen bedekken. Zij zijn honderdtallen elke dag om l te proberen? avontuur van hun leven door hun ellende te verlaten om zich slaaf d te gaan doen? een wredere, heftig meedogenlooze werkelijkheid. Zij zijn jong en wanhopig, komend van alle hoeken van het zwarte werelddeel, die n? nooit net zo goed gedragen a zijn naam. Van Soweto in Lagos die via Bamako gaat, hebben zij d besloten? aan de voortzetting van het geluk gaan. Wie zijn zij dus deze nomades van het lijden van de mensen? Jonge mensen, vol van leven en de harder geworden blik, die vaak door het geweld worden verwoest, de vernieling, en désespoir. Zij steken als schijnwoonwagens de ruwste woestijnen over, die aan het spel van cache-cache met de grenswachter van onze landen spelen. In 2006 l? de internationale organisatie voor de migratie (OIM) heeft meer dan 27.000 onregelmatige migranten geteld die de kusten van l verlaten? Afrika van l? Westen voor l? Westen en zijn illusies. Een cijfer in stijging in 2007 die l weergeeft? omvang van het verschijnsel, en waarvan de constatering de Afrikaanse regeringen, onbekwaame jusqu interpelleert? hier d? er concrete oplossingen brengen.

L? Afrika leegt zich van zijn kinderen, van zijn kracht en zijn toekomst schijnt hem te ontsnappen alsof zij n? a altijd qu? een moeder onwaardig, cocufiée en misbruik gemaakt door zijn talrijke amants. De jonge Afrikanen hebben verlangens om te vertrekken, absoluut, qu? voeren de risico's in. Welke risico's? De 500 doden opgevist door de Spaanse overheid in 2006 voor kust van de Kanarische Eilanden, deze kandidaten voor l? immigratie die op schepen van vermogen afleidt, gedood door de kou, de dehydratie, l? aas van de winst van de smokkelaars of door de haaien. Onbelangrijke risico's voor deze vrienden die alle dagen de weg van non-retour nemen, want zoals zij het zo goed „het meest ergste zeggen, c? is hier“ blijven. Een uitdrukking in wolof verduidelijkt koel deze stand d? geest „Barça mba Barzakh“ of „Barcelona of sterven“. C? hun vastbeslotenheid is zeggen om l te vluchten? enfer waarin zij, tevergeefs, hebben geprobeerd te overleven. Wanneer woont men hetzelfde getto sinds zijn geboorte, dan l? men n? a niet de middelen om een normale basisschooltijd, qu voort te zetten? men moet van de kilometers lopen om d een beetje te vinden? drinkwater, en dat het mindere democratische gegons een bloedige repressie vereist, het bestaan dan l? men belooft op elke internationale bespreking en aan elk nationaal plan, zijn te nauw voor de dromen van sociaal succes.

Iedereen weet het, maar men s? spant van l in? onkundig zijn van, l? de sociale lift in Afrika is geblokkeerd, voor het merendeel van de gevallen, in de hoge sferen gebleven. En voor de jeugd die door de onvolledige werkgelegenheid en zijn fouten, oorlogen wordt ondermijnd, het salut komt d? elders. Hoe niet degenen begrijpen die s? zullen ervan een beter leven in deze streken zoeken waar alles kan mogelijk zijn dank zij heel veel werk en d? hardnekkigheid? Kan men hun verwijten om de droom yankee, om aan de Franse vrijheid, om van Engelse méritocratie en d te profiteren te proeven kennen te willen? de Duitse dynamiek voorstellen? Tandis qu? aan Ndjamena klinken de slagen van geweer weer, qu? aan Mogadiscio laten bidasses de ontzetting en qu bestaan? in Abidjan wordt alles verwoest. De Afrikaanse jeugd is in inzameling van merken. Zij s? identificeert aan de ingevoerde modellen van succes en eist om te kunnen erover doen hetzelfde. Geobsedeerd voor sommige door geclicheerde clinquant van l? Westen-goud, bewust van de werkelijkheid voor d? anderen, zijn de jonge Afrikaanse migranten, klandestien, dragend van de hoop en de verwachtingen van hun families. Het zijn de sociale kamikazes van deze eeuw die ten gebleven steken koste van hun eigen leven een belofte d gaan? toekomst. In Senegal d? na analyses van de Internationale Monetaire Bodem, vertegenwoordigen de transfers van fondsen die door de klandestiene vluchtelingen ten gunste van hun families, gebleven surplace worden verwezenlijkt, bijna 15 voor - honderd van het BBP - bruto nationaal product - van het land. C? is sterk van deze constatering die Laurent van Boeck, regionale vertegenwoordiger van l? OIM heeft verklaard dat: „zeer weinig maatregelen zijn getroffen om l tegen te houden? onregelmatige immigratie parce qu? zij creëert veel meer middelen dan l? ontwikkelingshulp“. Bovendien aan l? voorbeeld van Yaoundé, l? de culturele en artistieke invloed van deze „diaspora“ is aanzienlijk aan het punt om de wrangste kritiek van plaatselijke NGOs van bestrijding van l te laten vergeten en verzwijgen? klandestiene immigratie. C? is aldus qu? klandestiene immigrant gisteren, een broer of een s? ur s? richt aujourd op? vandaag in idole van de jongeren. Alle wegen die tenslotte in Rome leiden.
Het rampzalige beheer van de economische crisis van 1973 door de meerderheid van de Afrikaanse landen, heeft een rampzalig effect gehad op l? geheel van de economische, sociale en politieke structuur van het werelddeel. Verscheurd door gewapende broederconflicten en verplicht om zich op de niveau's d te vouwen? strengheid van de instellingen van Bretton Woods, l? Afrika heeft in de ellende en de armoede gedoken die laten ressurgir van het kwade tot daar onder controle zoals de corruptie, clientélisme, het politieke conservatisme en het etnische reflex. Tegelijkertijd is de levensstandaard minder belangrijk geworden, de zones stads zijn ghettoïser zich letterlijk, de werkloosheid heeft elke entendement, en l overschreden? sociale onzekerheid s? als wordt opgelegd als zijnde de belangrijkste bezorgdheid van de jonge Afrikanen. Meer qu? een obsessie, deze onzekerheid s? aan het gevoel d wordt gestoten? traagheid en van marginalisation vanwege de bestuurders en van de burgerlijke vennootschap. D? waar de sterke tendens tot l? verbanning langs kronkelende en illegale wegen.
Maar het meest verontrustend in dit verschijnsel, c? zonder nul twijfel is het geval van de meisjes die vermijdend de woestijnen van de Sahara, in de netwerken van prostitutie en l vallen? seksuele slavernij. Zij doen vol van „cybercentres“, gekend onder het woord van „cybercafés“, aan het onderzoek van providentieel „het wit“ dat ze zou komen trekken uit hun ellende. En ondanks de verharding van de westerse wetgevingen inzake bestrijding van l? klandestiene immigratie, het aantal „witte“ huwelijken in Afrika bezuiden de Sahara n? a van ophouden d? stijgen. Men houdt nog aan l? geest de verschrikkelijke beelden van deze jonge Afrikaanse meisjes geforceerd van copuler met dieren om d te proberen? enkele honderdduizenden frank verzenden naar hun verschuldigde families. Een aanvaardbaar offer.
Onlangs werden ongeveer 220 illegale immigranten voor kust van l onderschept? Italiaans eiland van Lampedusa, een cijfer dat en legitimise de xenofobe beleidsmaatregelen toestaat, maar dat in feite de werkelijkheid d verbergt? een net zo nadelige migratiestroom voor l? Afrika, die van de vlucht van de hersenen. Deze jonge honderdtallen die Afrikaans elk jaar de academische en economische polen van de westerse hoofdsteden gaan verrijken ten koste van hun werelddeel in betalend gebrek aan gekwalificeerde kaders en aan de sterke prijs de buitenlandse ontwikkelingswerkers. Jongeren die moeilijk s terugkomen? op het werelddeel, dat verkeerdelijk of aan reden installeren de trompetten van de beschouwing en de erkenning van hun land d verkiest? ontvangst. Een beweging d? net zoveel meer pervers qu? het lijkt aangemoedigd door het nieuwe beleid inzake l? immigratie die westers „gekozen“ wil. Tussen de intellectuele plundering en de mogelijkheid d? l helpen? Afrika aan s? erover weggaan door deze jonge gediplomeerden op te leiden, het debat dat politieke microcosme schudt legt l om? de aandacht maar laat niet vergeten dat de grote meerderheid van de nationale initiatieven om de migratie van jong te verhinderen Afrikaans zoals het plan DROOMDE? Terugkeer naar l? Landbouw? in Senegal, is een mislukking. Een van meer die op de wegen van l werpt? hoop, duizenden sociale kamikazes, deze Afrikaanse jeugd, slechts niets noch persoon n? zal tegenhouden.

Ludewic Mac Kwin Van Davy

[كميكز] اجتماعيّة من ال [21] قرن وطرق ال [ل]? أمل.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
هم آلاف [إش ر] مع [س]? أن يفشل على الشواطئ بيضاء [ل]? يحوّط أخرى مع أبعاد من ال [رد سا], أن يتحدّى الحديد مزود بأشواك يغطّي الحافات غربيّة. هم مئات كلّ يوم أن يحاول [ل]? مجازفة من حياتهم ب يترك شقاءهم أن يذهب أن يكون جعلت [د] مستعبد? حقيقة قاسية, بعنف عديم رحمة. هم [يوونغ بيوبل] ويائسة, يأتي من [ألّ ث] أركان من القارّ سوداء, أيّ ن? دائما أيضا يحمل اسمه. [د] أتمّ [سوتو] في لاغوس يمرّ بباماكو, هم قرّرت [د]? أن يذهب إلى المتابعة السعادة. الذي يكون هم لذلك هذا بدويّة من الألم إنسانيّة? الناس شابّة, يشبع مع حياة وال يقسى لمح, غالبا يخرب بعنف, التدمير, وقنوط. هم يعبرون مثل عربة سكنيّة وهميّة ال يستعصي صحاري, يلعب لعبة من ال [هيد-ند-سك] مع الحد حارسات من بلادنا. في 2006, [ل]? تنظيم دوليّة لهجرة ([أيم]) عدّ أكثر من 27.000 مهاجرات شاذّة يترك السواحل ال [ل]? إفريقيا من [ل]? الغرب ل [ل]? [أكّيدنت] وأوهامه. رقم في زيادة في 2007 أيّ يعكس [ل]? مدى من الظاهر, والذي تقرير يتحدّى الحكومات [أفريكن], يعجز [جوسقو]? هنا [د]? [ي] أن يحضر حلول مادّيّة.

[ل]? إفريقيا يفرّغ [هيس/هر] أطفال, من قوته ومستقبله يبدو أن يهرب إلى ه مثل إن هو ن? كان دائما [قو]? أم تافهة, [ككفي] ويخدع ب [هيس/هر] كثير عاشقات. يتلقّى إفريقية شابّة رغبات أن يترك, [أت لّ كستس], [قو]? الأخطار إستيراد. الذي أخطار? ال 500 ميّتة اصطاد أحد خارجا بالسلطات إسبانيّة في 2006 من كناري, هذا مرشحات ل [ل]? هجرة يستنتج على سفن الحظ, يقتل بالبرد, إزالة ماء, [ل]? طعم الربح من الحدّ عداءات أو بالسمك قرش. أخطار تافهة ل هذا صديقات الذي يأخذ اليوميّة الطريق من الرفض عودة, لأنّ بما أنّ هم يقولون هو هكذا جيّدة "المريضة, [ك]? أن يبقى هنا". تعبير في [وولوف] يوضّح هذا دولة [د] ببرود? كحول "[برا] [مبا] [برزكه]" أو "برشلونة أو أن يموت". [ك]? يكون أن رأي تعيينهم أن يهرب [ل]? جحيم في أيّ هم اختبروا, في تافهة, أن يبقى. متى واحدة يعيش ال نفسه معزل منذ ولادته, ك [ل]? واحدة ن? لا يتلقّى ال [منس] من يستمرّ عاديّة أساسيّة يعلم, [قو]? هو ضروريّة أن يذهب الكيلومترات أن يجد [د] صغيرة? يدعو [درينك وتر], وأنّ ال الأقلّ عمليّة طنين ديموقراطيّة قمع دام, وجود أنّ [ل]? واحدة يعد مع كلّ [إينترنأيشنل كنفرنس] وفي كلّ خطة وطنيّة, أيضا ضيّقة للحلم من نجاح اجتماعيّة.

كلّ شخص يعرف هو, غير أنّ واحدة [س]? [ل] جهود? أن يكون غير واع من, [ل]? بقي مصعد اجتماعيّة في إفريقيا يسدّ, للأغلبية من الحالات, في المجال مملكة [هيغر]. ول يتمّ الشباب يضعف ب ال [أوندر-مبلومنت] ويأتي خلاله, الحروب, أمان [د]? في مكان آخر. فهمت كيف لا أن يتضمّن/أنّ أيّ [س]? في سيبحث حياة جيّدة في هذا مناطق حيث جميعا يستطيع كنت يمكن من خلال عمل و [د]? شوق? يستطيع واحدة وبّختهم ل يريد أن يعرف [ينك] [درم], أن يذوق مع حرية فرنسيّة, أن يستمتع الإنجليزيّة [مريتوكرتي] و [د]? أن يجسّد الحركية ألمانيّة? [تنديس] [قو]? في يتمّ ندجامينا [رسوند] الضرب البندقيّة, [قو]? في [موغديسكيو] ال [بيدسّس] يجعل عهد ذعر و [قو]? في أبيدجان خربت كلّ. شباب [أفريكن] [إين سرش وف] [رفرنس مرك]. هو [س]? عيّنت مع ال يستورد نماذج النجاح ويتطلّب أن يكون يمكن أن يجعل بعض [إين ث سم وي]. [أبنوبيلتد] ل بعض ب يقولب رقيقة معدنيّة ال [ل]? [أكّيدنت-بوت], واعية من حقائق ل [د]? يحمل أخرى, إفريقية شابّة مهاجرة, خفية, الأمل والأمل من أسراتهم. هم ال [كميكز] اجتماعيّة [ثيس سنتثري] الذي يذهب في السعر من هم خاصّة حياة علق وعد [د]? مستقبل. في سنغال [د]? بعد تحاليل من المال دوليّة نقديّة دوليّة نقديّة, يمثّل الإنتقال الأموال يوفى ب ال [إميغرنت] سرّيّة [فور ث بنفيت وف] أسراتهم, يبقى ميزان, تقريبا 15 نسبة مئويّة من ال [غدب] - منتوج داخليّة إجماليّة - بلد. [ك]? يكون قوّيّة من هذا تقرير أنّ [لورنت] [د] [بوك], ممثلة إقليميّة [ل]? [أيم] أفاد أنّ: "جدّا يكون قليل من قياسات أخذت إلى موقف [ل]? شاذّة هجرة [برس] [قو]? هو يلد كثير كثير أموال من [ل]? [دفلوبمنت يد]". فضلا عن ذلك, مع [ل]? [إينستر] من ياونده, [ل]? يكون ثقافيّة وتأثير فنّيّة من هذا "شتات" هامّة في النقطة أن يجعل نسيت وأخفيت النقود حامضة [أنغس] فرع محلّيّ المعركة ضدّ [ل]? هجرة سرّيّة. [ك]? يكون لذلك [قو]? مهاجرة سرّيّة بالأمس, أخ أو [س]? [أور] [س]? يثبت فوق [أوجوورد]? اليوم في معبودة من الالناس شابّة. كلّ طرق يقود أخيرا إلى روما.
الإدارة مفجعة من ال [إكنوميك كريسس] من 1973 بالأغلبية من ال [أفريكن كونتري], تلقّى تأثير صدمة مشؤومة على [ل]? معا اقتصاديّة, بناء اجتماعيّة وسياسة من القارّ. يمزّق بحروب [فرتريسدل] ويجبر أن ينتج في الخطط [د]? حالة تقشّف من المؤسسات من [برتّون] أخشاب, [ل]? [ر-بّر] إفريقيا ينغمر في شقاء وفقر يجعل شرور حتّى هناك دون يضبط مثل الفساد, ال [كلينتليسم], محافظة سياسيّة والردّة فعل عرقيّة. [أت ث سم تيم], أصبح المعيار المعيشة أقلّ مهمّة, المناطق مدنيّة يكونون [غتّوسر] حرفيّا, بطالة تجاوز أيّ تفهم, و [ل]? إختلال أمن اجتماعيّة [س]? فرضت بما أنّ يكون الاهتمام كبريات من إفريقية شابّة. كثير [قو]? استحواذ, هذا إختلال أمن [س]? يكون شوط مرتفعة ضدّ الإحساس [د]? عطالة ومن [مرجنليسأيشن] [أن بهلف وف] يضبط والشركة مدنيّة. [د]? أين النزعة قوّيّة إلى [ل]? اغتراب بمتعرّجة وطرق غير شرعيّ.
غير أنّ أكثر يقلق في هذا ظاهر, [ك]? يكون دون أيّ شك الحالة من البنات الذي يتفادى الصحاري من صحراء, سقوط داخل الشبك من بغاء و [ل]? [سلف سستم] جنسيّة. هم يملأون الدبابة مع ال "[سبرسنترس]", يعرف تحت العبارة من "[سبركفس]", مع البحث من مناسبة "الأبيض" أيّ أتى أن يسحبهم من شقاءهم. و [إين سبيت وف] ال يقسي من التشريعات غربيّة [أس رغردس] معركة ضدّ [ل]? هجرة سرّيّة, الرقم من "بيضاء" زواجات في [سوب-سهرن فريك] ن? يتلقّى من يوقف [د]? أن يزيد. واحدة سكون كتيف دعم مع [ل]? كحول أجبر صور رهيبة من هذا بنات [أفريكن] إلى [كبولت] مع حيوانات أن يختبر [د]? أن يرسل [ا فو] مئات الآلاف الفرنكة إلى هم متورّطة في دين أسرات. تضحية مقبولة.
مؤخّرا, تقريبا 220 اعترضت مهاجرات غير شرعيّ كان مع واسعة من [ل]? جزيرة إيطاليّة [لمبدوسا], رقم أيّ يفوّض و [لجتيميس] السياسات [إكسنوفوب], غير أنّ أيّ يقنع [إين فكت] حقيقة [د]? دفق ترحّليّة الى حدّ بعيد بما أنّ ضارّة ل [ل]? إفريقيا, أنّ من الدماغ تصريف. هذا مئات من إفريقية شابّة يذهب [إش ر] أن يغني الأكاديميّة وأعمدة اقتصاديّة بالرأس مال غربيّة إلى الضرر من قارّهم في افتقار من ينعت هياكل ويدفع في ال [فولّ بريس] ال [ك-وبرتورس] أجنبيّة. الناس شابّة الذي عودة مع صعوبة [س]? أن يركّب على القارّ, يفضّل خطأ أو بحقّ بوص من الإعتبار والتمييز من بلدهم [د]? استقبال. حركة [د]? مثل كثير كثير [برفرس] [قو]? هو يبدو يشجّع بالسياسات جديدة [ل]? انتقى هجرة أيّ [وسترنرس] يريد "". بين مثقفة يسلب والإمكانية [د]? أن يساعد [ل]? إفريقيا مع [س]? في يترك بينما يدرّب هذا متخرجات شابّة, المناقشة أيّ يهزّ عالم صغير سياسيّة يحوّل [ل]? يتمّ لا إنتباه غير أنّ جعلت نسيت أنّ [درمد] الأغلبيّة ساحقة من المبادرات وطنيّة أن يمنع الهجرة من إفريقية شابّة مثل الخطة? رجعت نحو [ل]? زراعة? في سنغال, إخفاق. واحدة فضلا عن ذلك أيّ يرمي على الطرق ال [ل]? أمل, من الآلاف من [كميكز] اجتماعيّة, هذا شباب [أفريكن], أنّ لاشيء ولا لا أحد ن? سيتوقّف.

[لودويك] ماك [كوين] ديفي واحدة