Elle s’appelait Chantal. Un prénom comme un autre, mais porté par un destin singulier. Elle se savait condamnée par une maladie terrible, incurable, insupportable pour elle et pour ses proches. Elle avait demandée aux autorités françaises le droit de mettre fin à ses souffrances, de partir librement et dignement. Un appel de détresse qui se verra opposer une fin de non-recevoir. Quelques jours seulement après ce refus, Chantal s’éteignait, comme Vincent avant elle, dans son appartement loin des flashs et des cameras. Sa mort aura suscitée un profond émoi dans toute la France, remettant la question de l’euthanasie sur la table des politiques et divisant une opinion publique partagée entre ses convictions morales et son respect de la dignité d’autrui. Pourtant, au-delà de toute l’émotion qui entoure et accompagne chaque fois les cas d’euthanasie, émerge une problématique plus complexe sur le « droit de mourir », qui est celle de se demander jusqu’où sommes-nous prêts à aller dans la remise en question de nos propres valeurs ?

L’euthanasie est la réponse finale à une situation particulièrement difficile dans laquelle se trouve une personne atteinte d’une maladie extrêmement grave, et dont les espoirs de guérison sont presque nuls. Cette personne est devenue dépendante et en est arrivée à un état insupportable de déchéance physique ou morale. Elle semble ne plus avoir une qualité de vie honorable. Ainsi, l’euthanasie est un processus qui permet à cette personne de satisfaire son droit de mourir afin de préserver un minimum de dignité, mais aussi de donner à son entourage la possibilité de l’aider dans cette phase délicate de son existence.

Il est important de prendre avec tact ce concept de « droit de mourir » parce que comme l’on souligné certains penseurs et la plupart des législations nationales, c’est une illusion et une vraie fausse idée de se croire maître de sa propre vie et de sa propre mort. Il est cependant vrai que tout homme a le droit de « mourir dans la dignité », ce qui revient à dire que chacun a le droit de vivre « dignement » sa mort. D’où la mission de l’Association pour le Droit à Mourir dans la Dignité (ADMD) française, qui a permis la vulgarisation des soins palliatifs pour l’accompagnement des malades en phase terminale. Sa preocuppation reste de voir s’améliorer les conditions de la prise en charge de la fin de vie.
L’émotion qui naît de la surmédiatisation des cas comme Chantal Sébire et de Vincent Humbert, de la récupération qui en est faite par les partisans de l’euthanasie, ne permet pas de discuter plus sereinement de cette question majeure. Une actualité chassant une autre, le débat s’enflamme aussi rapidement qu’il s’éteint laissant peu de place à une discussion de fond. Pourtant, il est clair que ce n’est pas au XXIe siècle qu’on meurt dans la dignité.

On peut mourir dans la dignité sans nécessairement se donner la mort ou la réclamer d’une autre personne, même si, il est vrai que l’on la souhaite au fond de soi et qu’on l’attend comme une délivrance. Nous pouvons ainsi aider autrui à mourir dans la dignité sans le tuer. Car quoi qu’on dise l’euthanasie reste du point de vu moral, un suicide quand il est infligé par le malade lui-même, et un homicide quand il est donné par quelqu’un d’autre. Les partisans des soins palliatifs selon l’article intéressant publié par la Clinique des soins palliatifs et supportifs de l’Institut Jules Bordet (Université libre de Bruxelles), « s’accordent à reconnaître que, bien que minoritaires, il est des mourants qui ne désirent pas être accompagnés jusqu’au bout de leur chemin ».

Il existe des souffrances que l’on ne peut apaiser, des angoisses, des douleurs physiques, des dégradations qui sont péniblement supportables et qui rendent bien des situations intolérables. L’euthanasie permettrait donc de stopper l’acharnement thérapeutique et de donner l’opportunité au malade de partir non pas la tête haute mais le cœur soulagé de mettre fin à son état et d’épargner à ses proches l’enfer d’une agonie longue et affligeante. En somme, de partir humainement, dans la dignité.
Mais la vraie question ici est celle de savoir qu’est-ce que la dignité ? Où commence t-elle et où finit-elle ? De nos jours, la notion de dignité semble se réduire, avec la recrudescence du culte de la jeunesse, à la simple qualité de vie (le confort, l’apparence physique et mentale), alors qu’elle est avant tout une dimension morale et spirituelle, que l’on soit croyant ou non. Ainsi, la dignité est la possibilité pour une personne de poser des actes libres. C’est là tout le sens que lui accordent les déclarations universelles des droits de l’homme et des libertés. Cependant, l’homme est digne parce qu’il est « homme », c’est-à-dire faisant preuve de morale, et non parce qu’il est capable d’agir librement. La dignité suprême de l’homme, d’autres diront sa « grandeur », c’est « sa capacité d’amour malgré la souffrance et les atteintes à sa dignité extérieure », que peuvent être le handicap, la vieillesse, la dépendance ou la maladie. C’est cette dignité là, « inhérente à la nature humaine » qui fonde la dignité humaine. Ne pas prendre en compte cet aspect des choses, c’est « prendre un chemin dangereux qui peut mener très loin ».

L’euthanasie est une frontière qui ne saurait être franchie au nom de la dignité humaine et de la liberté. Si la loi admet demain que chacun peut demander à mourir en fonction de son appréciation de sa propre dignité, elle reconnaîtra par ricochet que la dignité humaine est une valeur relative. Dès lors, la porte sera ouverte à toutes les dérives.
Même encadrée par une législation « appropriée », la pratique de l’euthanasie ne garantie pas qu’elle sera parfaitement contrôlable. Certains répondront que la loi fixera elle-même la limite à ne pas franchir et laissera au juge un pouvoir discrétionnaire important afin de statuer au cas par cas. Mais alors comment établir cette limite ? Qui aura le droit à cette fin « digne » et qui se verra « recaler » ou devra se contenter d’attendre « sagement » sa « bonne et vieille » mort ? Sur quelles bases se fondera ce pouvoir discrétionnaire du juge ? N’est-ce pas là faire porter au judiciaire une responsabilité trop lourde pour lui, car il ne s’agira pas de donner un avis sur d’éventuels crimes, mais sur des demandes de fin de vie ?

Si nous souhaitons véritablement accompagner des malades dans leur fin de vie, nous devons mettre l’accent sur le « droit de mourir dans l’amour » c’est-à-dire « à ne pas abandonné » et ne pas être abandonné de tous durant tout ce processus. La famille, la chaleur humaine étant dans ces moments là d’un soutien aussi crucial que le sont les soins palliatifs.

L’euthanasie est l’une des interrogations morales et sociétales de ce siècle, au-delà même du débat sur la dignité humaine, car paradoxalement c’est au nom de cette même dignité que l’on veut abolir universellement la peine de mort, il est important de comprendre les impacts réels d’une pareille décision sur le présent et le futur.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Eutanasia: ¿morir? a tarjeta.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
S ’ llamaba a Chantal. ¿Un Pr? ¿m como otro, pero puerto? AR un destino singular. ¿Se sabía condamn? por una enfermedad terrible, incurable, insoportable para ella y para sus prójimos. ¿Tenía demand? ¿a los autorit? ¿fran? ¿el su derecho a poner fin? es sufrimientos, ir libre y dignamente. ¿Una llamada de d? ese que se verá oponer un final de denegación. ¿Por qué días solamente apr? ¿esta denegación, Chantal s ’? ignait, como Vincent antes ella, en su apartamento lejos de los flashs y cámaras. ¿Su muerte tendrá suscit? ¿un profundo? ¿I en toda Francia, volviendo a poner la cuestión de l ’ eutanasia sobre la mesa de las políticas y dividiendo una opinión pública partag? ¿entre sus convicciones morales y su respeto del dignit? ’ otros. ¿Con todo, au-del? ¿e todo l ’? ¿tion que rodea y acompaña siempre los casos d ’ eutanasia? ¿rge une probl? ¿garrapata más compleja sobre el “derecho a morir”, que es la preguntarse jusqu ’ o? ¿Sras. Pr? ¿? ¿1.o en cuestionar de nuestros propios valores?

¿L ’ eutanasia es el r? ¿nse final? ¿situación particuli? ¿miente difícil en que se encuentra a una persona alcanzada d ’ una enfermedad extr? ¿miente grave, y las que esperanzas de gu? su son casi nulos. ¿Esta persona se convirtió en d? ¿ndante y es arriv?? ¿n? ¿t insoportable de d?? la esta física o moral. ¿Parece ya no tener un qualit? e vida honorable. ¿Así pues, l ’ eutanasia es un proceso que permite? ¿ette persona de satisfacer su derecho a morir con el fin de Pr? ¿rver un mínimo de dignit? ¿pero también de dar? ¿él ambiente el possibilit? ¿e l ’ ayudar en esta fase d? cate de su existencia.

¿Es importante tomar con tacto este concepto de “derecho de morir” porque como l ’ él soulign? ¿ertains pensadores y la mayoría de los l? ¿slations nacionales, c ’ son una ilusión y una verdadera falsea ídem? ¿creerse mi? e de su propia vida y su propia muerte. ¿Es sin embargo cierto que todo hombre tiene el derecho “a morir en el dignit? ¿, lo que vuelve de nuevo? ira que cada uno tiene el derecho a vivir su muerte “dignamente”. ¿D ’ o? ¿misión de l ’ Asociación para el Derecho? ¿ourir en el Dignit? ¿ADMD) fran? se, que permitió la vulgarización de los cuidados paliativos para l ’ acompañamiento de los enfermos en fase terminal. ¿Su preocuppation permanece de ver s ’ am? orer las condiciones de la toma a cargo del final de vida.
¿L ’? ¿tion que Na? ¿del surm? ¿atisation de los casos como Chantal S? ¿re y de Vincent Humbert, del r? ¿p? tion que es hecha por los partidarios de l ’ eutanasia, no permite discutir más serenamente de esta cuestión principal. ¿Un actualit? ¿hassant otra, el d? ¿t s ’ enciende también rápidamente qu ’ él s ’? ¿int dejando poco lugar? debate fondo. ¿Con todo, queda claro que este n ’ no está al XXIe si? ¿e qu ’ él meurt en el dignit?

¿Se puede morir en el dignit? ¿años n? ¿ssairement darse la muerte o el r? ¿marca d ’ otra persona, m? ¿si, es cierto lo que l ’ él la desea en el fondo sí y qu ’ él l ’ espera como un d? vrance. ¿Podemos así ayudar a otros? ¿ourir en el dignit? años matarlo. ¿Ya que que qu ’ se diga l ’ eutanasia se permanece del punto de vistas moral, un suicidio cuándo es inflig? ¿AR el enfermo él-m? ¿, y un homicidio cuándo ha subvención? AR quelqu ’ un d ’ otro. ¿Los partidarios de los cuidados paliativos según l ’ artículo int? ¿ssant publi? ¿AR la Clínica de los cuidados paliativos y supportifs de l ’ Instituto Jules Bordet (Universit? ¿ibre de Bruselas), “s ’ conceden? ¿econna? ¿e que, aunque minoritarios, es muriéndose que d? ¿rent no? ¿e accompagn? jusqu ’ al cabo de su camino”.

¿Existe sufrimientos que l ’ no se pueden aliviar, angustias, dolores físicos, d? ¿adations que son p? ¿blement soportables y que vuelven muchas situaciones intol? trigos. ¿L ’ eutanasia permitiría pues par l ’ impaciencia TH? ¿peutique y de dar l ’ opportunit? ¿u enfermo de ir no el t? ¿alta pero el c œ ur soulag? ¿e poner fin? ¿él? ¿t y d ’? ¿rgner? es cercanos l ’ infierno d ’ una agonía larga y afligiendo. ¿En resumen, de ir humanamente, en el dignit?
¿Pero el verdadero se trata el saber qu ’ el dignit? ¿O? ¿mmence t y o? ¿nit? ¿Hoy día, el concepto de dignit? ¿emble se r? ¿ira, con el recrudecimiento del culto de juventud? ¿a simple qualit? e vida (la comodidad, l ’ aparición física y mental), entonces qu ’ es una dimensión sobre todo moral y espiritual, que l ’ se sea creyendo o no. ¿Así pues, el dignit? ¿St el possibilit? Ur una persona de colocar actos libres. ¿C ’ es l? ¿out el sentido que le conceden los d? ¿arations universales de los derechos de l ’ hombre y de los libert? ¿Sin embargo, l ’ hombre es digno parce qu ’ él es “hombre”, c ’ es? ira que demuestra moral, y no parce qu ’ es capaz d ’ actuar libremente. ¿El dignit? ¿upr? ¿de l ’ hombre, d ’ otros dirán su “tamaño”, c ’ es “su capacit? ¿’ amour malgr? ¿a sufrimiento y los ataques? ¿a dignit? ¿xt? ¿Eure”, que pueden? ¿e la desventaja, la vejez, el d? ndance o la enfermedad. ¿C ’ es esta dignit?? ¿“INH? ¿nte? ¿a naturaleza humana” que se funda el dignit? umaine. ¿No tener en cuenta este aspecto de las cosas, c ’ es “tomar un camino peligroso que puede llevar tr? lejos”.

¿L ’ eutanasia es un fronti? ¿quién no sabría? ¿e cruzada en nombre del dignit? ¿umaine y del libert? ¿Si la ley admite mañana lo que cada uno puede pedir? ¿ourir en función su de appr? ¿ation de su propio dignit? ¿ella reconna? ¿a indirecta que el dignit? umaine es un valor relativo. ¿D? ¿entonces se abrirá la puerta? ¿Outes los d? ves.
¿M? ¿encadr? ¿por un l? ¿slation “appropri? ¿”, la práctica de l ’ eutanasia garantía no qu ’ estará perfectamente contr? el. ¿Algunos r? ¿ndront que la ley fijará ella-m? ¿el límite? ¿e no cruzar y dejará al juez un poder discr? onnaire importante con el fin de resolver individualmente. ¿Pero entonces cómo? ¿blir este límite? ¿Quién tendrá el derecho? ¿“digno” ette fino y que se verá “reajustar” o deberá satisfacerse d ’ esperar “sabiamente” su “buena y vieja” muerte? ¿Sobre qué bases se fundará este poder discr? ¿onnaire del juez? ¿N ’ no es l? ¿superficie llevar judicial al responsabilit? ¿rop pesado para él, ya que s ’ no actuará de emitir un dictamen sobre d ’? ¿ntuels crímenes, pero sobre solicitudes de final de vida?

¿Si deseamos v? ¿tablement acompañar enfermos en su final de vida, debemos poner l ’ acento sobre el “derecho a morir en l ’ amor” c ’ somos? ¿ira “? ¿e no abandono? ¿y no? ¿e abandono? e muy durante todo este proceso. ¿La familia, el calor humano? ¿nt en estos momentos l? ’ un apoyo tan crucial que lo son los cuidados paliativos.

¿L ’ eutanasia es l ’ una de las interrogaciones morales y soci? ¿el de este si? ¿e, au-del?? ¿del d? ¿t sobre el dignit? ¿umaine, ya que paradójicamente c ’ es en nombre de este m? ¿dignit? ¿UE l ’ se quiere suprimir universalmente la pena de muerte, es importante incluir los impactos r? ¿s d ’ un similar d? ¿Sión sobre el Pr? nt y el futuro.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Euthanasie: morire? a carta.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Essa s ’ chiamava Chantal. Un pr? m come un altro, ma porto? ar un destino singolare. Si sapeva condamn? con una malattia terribile, incurabile, insopportabile per essa e per i suoi parenti. Aveva demand? ai autorit? fran? il suo diritto di porre fine? sei sofferenze, di partire liberamente e dignement. Un appello di d? esse che si vedrà opporre una fine di rifiuto. Alcuni giorni soltanto apr? questo rifiuto, Chantal s ’? ignait, come Vincent prima di essa, nel suo appartamento lontano dagli flashs e dalle macchine fotografiche. La sua morte avrà suscit? un profondo? i in tutta la Francia, che rimette la questione di l ’ euthanasie sulla tavola delle politiche e che divide un'opinione pubblica partag? tra le sue convinzioni morali ed il suo rispetto della dignit? ’ altro. Tuttavia, au-del? e qualsiasi l ’? tion che circonda ed accompagna ogni volta i casi d ’ euthanasie? rge une probl? tique più complesso “sul diritto di morire„, che è quella di chiedersi jusqu ’ o? le sig.re pr? ? 1 nella riduzione in questione dei nostri valori?

L ’ euthanasie è il r? nse finale? situazione particuli? mentisce difficile nella quale si trova una persona raggiunta d ’ una malattia extr? mentisce grave, e fra cui le speranze di gu? il suo sono quasi nulli. Questa persona è diventata d? ndante e ne è arriv?? n? t insopportabile di d?? questa fisica o morale. Sembra non avere più una qualit? e vita onorata. Così, l ’ euthanasie è un processo che permette? ette persona di soddisfare il suo diritto di morire per pr? rver un minimo di dignit? ma anche di dare? si ambiente la possibilit? e l ’ aiutare tra questa fase d? cate della sua esistenza.

È importante prendere con tatto questo concetto “di diritto di morire„ perché come l ’ si soulign? ertains pensatori e la maggior parte dei l? slations nazionali, c ’ sono un'illusione ed una vera distorce idem? di credersi il mio? e della sua vita e della sua morte. È tuttavia vero che qualsiasi uomo ha il diritto “di morire nella dignit? , cosa che ritorna? ira che ciascuno ha il diritto di vivere “dignement„ la sua morte. D ’ o? missione di l ’ Association per il diritto? ourir nella Dignit? ADMD) fran? che ha permesso la divulgazione delle cure palliative per l ’ accompagnamento dei pazienti in fase terminale. La sua preocuppation resta di vedere s ’ am? orer le condizioni dell'assunzione a carico della fine di vita.
L ’? tion che na? della surm? atisation dei casi come Chantal S? re e di Vincent Humbert, del r? p? tion che ne è fatto dai partigiani di l ’ euthanasie, non permette di discutere più sereinement della questione principale. Una actualit? hassant un'altra, il d? t s ’ infiamma così rapidamente qu ’ egli s ’? int lasciando poco posto? discussione un fondo. Tuttavia, è chiaro che questo n ’ non è al XXIe se? e qu ’ si meurt nella dignit?

Si può morire nella dignit? anni n? ssairement darsi la morte o il r? amer d ’ un'altra persona, m? se, è vero ciò che l ’ si la desidera in fondo a sé e qu ’ si l ’ aspetta come un d? vrance. Possiamo così aiutare altro? ourir nella dignit? anni ucciderlo. Poiché che qu ’ si dicano l ’ euthanasie resta del punto di visto morale, un suicidio quando è inflig? ar il paziente lui-m? , ed un omicidio quando è regalo? ar ’ un d ’ altro. I partigiani delle cure palliative secondo l ’ articolo int? ssant publi? ar la clinica delle cure palliative e supportifs di l ’ Institut Jules Bordet (Universit? ibre di Bruxelles), “s ’ accordano? econna? e che, benché minoritari, sia che muore che d? rent non? e accompagn? jusqu ’ al termine del loro cammino„.

Esistono sofferenze che l ’ non si possono alleviare, angosce, dolori fisici, d? adations che sono p? blement tollerabili e che rendono molte situazioni intol? grani. L ’ euthanasie permetterebbe dunque di fermare l ’ desiderio th? peutique e di dare l ’ opportunit? u malato di partire non la t? alta ma il c œ ur soulag? e porre fine? si? t e d ’? rgner? sei vicino l ’ inferno d ’ un'agonia lunga ed affliggente. Insomma, di partire umanamente, nella dignit?
Ma la vera questione qui è quella di sapere qu ’ la dignit? O? mmence t -elle ed o? nit -elle? Al giorno d'oggi, la nozione di dignit? emble r? ira, con la recrudescenza del culto della gioventù? a semplice qualit? e vita (la comodità, l ’ aspetto fisico e mentale), allora qu ’ è soprattutto una dimensione morale e spiritosa, che l ’ si sia che crede o no. Così, la dignit? st la possibilit? Ur una persona di porre atti liberi. C ’ è l? out il senso che gli concedono i d? arations universali dei diritti di l ’ uomo e dei libert? Tuttavia, l ’ uomo è degno parce qu ’ egli è “uomo„, c ’ è? ira dando prova di morale, e non parce qu ’ è capace d ’ agire liberamente. La dignit? upr? di l ’ uomo, d ’ altri diranno la sua “dimensione„, c ’ è “il suo capacit? ’ amour malgr? a sofferenza ed i danni? a dignit? xt? eure„, che possono? e l'handicap, la vecchiaia, il d? ndance o la malattia. C ’ è questo dignit?? “inh? nte? a natura umana„ che fonda la dignit? umaine. Non tenere conto di quest'aspetto delle cose, c ’ è “prendere un cammino pericoloso che può condurre tr? lontano„.

L ’ euthanasie è una fronti? chi non saprebbe? e superata in nome della dignit? umaine e della libert? Se la legge ammette domani ciò che ciascuno può chiedere? ourir in funzione il suo di appr? ation della sua dignit? essa reconna? a indiretto che la dignit? umaine è un valore relativo. D? allora, la porta sarà aperta? outes i d? ves.
M? encadr? con un l? slation “appropri? „, la pratica di l ’ euthanasie garanzia non qu ’ sarà perfettamente contr? . Alcuni r? ndront che la legge fisserà essa-m? il limite? e non superare e lascerà al giudice un potere discr? onnaire importante per deliberare a caso per caso. Ma allora come? blir questo limite? Chi avrà il diritto? ette fine “degno„ e che si vedrà “riadattare„ o dovrà accontentarsi d ’ attendere “prudentemente„ la sua “buona e vecchia„ morte? Su quali basi si baserà questo potere discr? onnaire del giudice? N ’ non è -ce l? superficie portare giudiziario ad una responsabilit? rop pesante per lui, poiché egli s ’ non agirà di esprimere un parere su d ’? ntuels crimini, ma su domande di fine di vita?

Se desideriamo v? tablement accompagnare pazienti nella loro fine di vita, dobbiamo mettere l ’ accento “sul diritto di morire in l ’ amore„ c ’ è? ira “? e non abbandono? e non? e abbandono? e tutti durante tutto questo processo. La famiglia, il calore umano? nt in questi momenti l? ’ un sostegno così determinante come lo è le cure palliative.

L ’ euthanasie è l ’ una delle interrogazioni morali e soci? di questo se? e, au-del?? del d? t sulla dignit? umaine, poiché paradossalmente c ’ è in nome di questo m? dignit? Ue l ’ si vuole abolire universalmente la pena di morte, è importante comprendere gli impatti r? s d ’ un simile d? sion sul pr? nt ed il futuro.

Ludewic Mac Kwin de Davy

Euthanasie: zu sterben? a Karte.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sie s ’ rief Chantal. Pr? m als ein andere, aber Hafen? ar ein eigenartiges Schicksal. Sie wußte sich condamn? durch eine schreckliche, incurable, unerträglich Krankheit für sie und für ihre Angehörigen. Sie hatte demand? an den autorit? fran? sein Recht, zu beenden? sind Leiden, frei und würdig wegzugehen. Ein Aufruf d? S-Haken, der sich wird ein Ende non-recevoir entgegensetzen sehen. Einige Tage nur apr? diese Ablehnung, Chantal s ’? ignait wie Vincent vor ihr in seinem Appartement weit weg von den flashs und den Kameras. Sein Tod wird haben suscit? ein tiefes? i in ganz Frankreich, das die Frage von l ’ Euthanasie über die Tafel der Politiken verschiebt und das eine öffentliche Meinung teilt, partag? zwischen seinen moralischen überzeugungen und seinem Respekt des dignit? ’ andere. Jedoch au-del? e jedes l ’? tion, das jedesmal die Fälle d umgibt und begleitet ’ Euthanasie? rge une probl? komplexere Zecke auf dem „Recht zu sterben“, die jene ist, jusqu ’ sich o zu fragen? Frauen wir pr? ? 1. in der betreffenden überreichung unserer eigenen Werte?

L ’ ist Euthanasie das r? nse endgültig? Lage particuli? lügt schwierig, in dem eine erreichte Person d ’ eine Krankheit sich befindet extr? lügt ernst, und darunter die Hoffnungen gu? sein sind fast gleich null. Diese Person ist d geworden? ndante und davon ist arriv?? n? unerträglich t d?? diese Physik oder Moral. Sie scheint, kein qualit mehr zu haben? e ehrenwertes Leben. Somit l ’ ist Euthanasie ein Vorgang, der erlaubt? Personenette sein Recht zufriedenzustellen zu sterben pr? rver ein Minimum von dignit? aber auch zu geben? man Umgebung das possibilit? e l ’ in dieser Phase d zu helfen? cate seiner Existenz.

Es ist wichtig, mit Takt dieses Rechtskonzept „zu nehmen zu sterben“, weil wie l ’ man soulign? ertains Denker und die Mehrzahl der l? nationale slations, c ’ ist eine Illusion, und ein wahres verfälscht idem? sich zu glauben mein? e seines eigenen Lebens und seines eigenen Todes. Es ist jedoch wahr, daß jeder Mann das Recht hat, „im dignit zu sterben? , was zurückkommt? Zorn, daß jeder das Recht hat, sein Tod „würdig“ zu leben. D ’ o? Aufgabe von l ’ Association für das Recht? ourir in Dignit? ADMD) fran? es, das die Popularisierung der palliativen Pflege für l erlaubt haben ’ Begleitung der Patienten in Abschlußphase. Sein preocuppation bleibt zu sehen s ’ am? orer die Bedingungen der übernahme des Lebensendes.
L ’? tion das Na? vom surm? atisation der Fälle wie Chantal S? Re und von Vincent Humbert, des r? p? tion, das davon von den Partisanen l ’ Euthanasie gemacht wird, erlaubt nicht, sereinement über diese Hauptfrage zu diskutieren. Ein actualit? hassant eine andere, das d? t s ’ zündet auch schnell qu an ’ er s ’? int läßt wenig Platz? Diskussion ein Grund. Jedoch ist es klar, daß dieses n ’ an XXIe ist, wenn? e qu ’ man meurt im dignit?

Man kann im dignit sterben? Jahre n? ssairement den Tod oder sich das r zu geben? Landmarke d ’ eine andere Person, m? wenn es wahr ist was l ’ man es wünscht tief in ihm und qu ’ man wartet l ’ als ein d? vrance. Wir können so anderen helfen? ourir im dignit? Jahre es zu töten. Denn, das qu ’ man l sagt ’ Euthanasie bleibt vom Punkt von angesichts des moralischen, ein Selbstmord wann ist er inflig? ar der Patient ihn? und ein Mord wann ist er Spende? ar quelqu ’ ein d ’ anderes. Die Partisanen der palliativen Pflege nach l ’ Artikel int? ssant publi? ar die Klinik der palliativen Pflege und supportifs von l ’ Institut Jules Bordet (Universit? ibre von Brüssel) „s ’ gewähren? econna? e, das, obwohl Minderheits- er sterbendes der ist d? rent nicht? e accompagn? jusqu ’ am Ende ihres Weges“.

Es gibt ein Leiden, das l ’ man nicht beruhigen kann, ängste, physische Schmerzen, d? adations, die p sind? blement erträglich und die viele Situationen zurückgeben intol? Getreide. L ’ würde Euthanasie also erlauben, l anzuhalten ’ th-Hingabe? peutique und l zu geben ’ opportunit? krankes u nicht wegzugehen das t? hoch, aber das c œ ur soulag? e zu beenden? man? t und d ’? rgner? sind l ’ Hölle d ’ eine lange Agonie und nah heimsuchend. Insgesamt menschlich wegzugehen im dignit?
Aber die wahre Frage hier ist jene, qu zu wissen ’ das dignit? O? mmence t sie und o? nit sie? Heute das dignitkonzept? emble es r? Zorn mit dem Ansteigen des Kultes der Jugend? a einfaches qualit? e Leben (der Komfort, l ’ physischer und geistiger Anschein), dann qu ’ ist sie vor allem eine moralische und geistige Dimension, daß glaubendes l ist ’ man oder nicht. Somit das dignit? Ster das possibilit? our eine Person freie Handlungen zu stellen. C ’ ist l? out der Sinn, den ihm die d gewähren? universelle arations der Rechte l ’ Mann und der libert? Jedoch l ’ ist Mann würdig parce qu ’ er ist „Mann“, c ’ ist? Zorn, der den Moralbeweis erbringt, und nicht parce qu ’ ist er d ’ fähig, frei zu handeln. Das dignit? upr? von l ’ Mann d ’ werden andere seine „Größe“ sagen, c ’ ist „sein capacit? ’ amour malgr? an Leiden und die Angriffe? a dignit? xt? eure“, daß können? e der Schwachpunkt, das Alter, das d? ndance oder die Krankheit. C ’ ist dieses dignit?? „NHI? nte? an menschlicher Natur“ die das dignit schmilzt? umaine. Diesen Aspekt der Sachen, c nicht ist zu berücksichtigen ’ „einen gefährlichen Weg zu nehmen, der führen kann tr? weit“.

L ’ ist Euthanasie ein fronti? wer wüßte nicht? e überquert im Namen des dignit? umaine und des libert? Wenn das Gesetz morgen was annimmt, kann jeder verlangen? ourir gemäß sein appr? ation von seinem eigenen dignit? sie reconna? indirektes a das das dignit? umaine ist ein relativer Wert. D? lors wird die Tür geöffnet? outes die d? ves.
M? encadr? durch ein l? slation „appropri? “ die Praxis von l ’ Euthanasie qu-Garantie nicht ’ wird sie vollkommen sein contr? . Einige r? ndront, daß das Gesetz befestigen wird sie-m? die Grenze? e nicht wird zu überqueren und dem Richter eine Macht lassen discr? wichtiges onnaire, um von Fall zu Fall zu bestimmen. Aber dann wie? blir diese Grenze? Wer wird das Recht haben? „würdiges“ feines ette und das sich „d schlichten sehen“ oder sich zufriedenstellen muß ’, sein „gut es und alten“ Tod „weise“ abzuwarten? Auf welchen Grundlagen wird sich diese Macht gründen discr? onnaire des Richters? N ’ ist es l? Fläche an gerichtlich responsabilit zu tragen? schweres rop für ihn, denn er wird s ’ nicht handeln, eine Stellungnahme über d abzugeben ’? ntuels Verbrechen, aber auf einem Antrag von Lebensende?

Wenn wir v wünschen? tablement Patienten in ihrem Lebensende zu begleiten müssen wir l stellen ’ Betonung des „Rechts, in l zu sterben ’ Liebe“ c ’ sind? Zorn „? e nicht Aufgabe? und nicht? e Aufgabe? e alle während all dieses Vorgangs. Die Familie, die menschliche Hitze? nt in diesen Zeitpunkten l? ’ sind eine dermaßen entscheidende Unterstützung wie es die palliativen Pflege.

L ’ ist Euthanasie l ’ eine der moralischen Abfragen und soci? von dieses, wenn? e au-del?? vom d? t auf dem dignit? umaine, denn paradoxerweise c ’ ist im Namen dieses m? dignit? EU l ’ will man die Todesstrafe universell abschaffen, es ist wichtig, die Auswirkungen r zu begreifen? s d ’ ein ähnliches d? Sion auf pr? nt und die Zukunft.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Eutanásia: morrer? a mapa.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Ela s ’ chamava Chantal. Um fotorreceptor? m como outro, mas porto? AR um destino singular. Sabia-se condamn? por uma doença terrível, incurável, insuportável para ela e para os seus parentes. Tinha demand? aos autorit? fran? o seu direito de pôr termo? é sofrimentos, livre e dignement partir. Uma chamada de d? esse que ver-se-á opôr um fim de recusa. Alguns dias apenas apr? esta recusa, Chantal s ’? ignait, como Vincent antes deela, no seu apartamento distante dos flashs e as câmaras. A sua morte terá suscit? um profundo? I em toda a França, entregando a pergunta de l ’ eutanásia sobre a mesa das políticas e dividindo uma opinião pública partag? entre as suas convicções morais e o seu respeito do dignit? ’ outro. No entanto, au-del? e qualquer l ’? tion que cerca e acompanha cada vez os casos d ’ eutanásia? rge une probl? tique mais complexo sobre “o direito de morrer”, que é a de interrogar-se jusqu ’ o? Sras. fotorreceptor? ? 1 na diminuição em questão dos nossos próprios valores?

L ’ eutanásia é o r? nse final? situação particuli? mente difícil em qual encontra-se uma pessoa atingida d ’ uma doença extr? mente grave, e cujo as esperanças de gu? seu são quase nulos. Esta pessoa tornou-se d? ndante e é arriv?? n? t insuportável de d?? esta física ou moral. Parece mais não ter um qualit? e vida honrosa. Assim, l ’ eutanásia é um processo que permite? ette pessoa de satisfazer o seu direito de morrer a fim de fotorreceptor? rver um mínimo de dignit? mas também de dar? ele ambiente o possibilit? e l ’ ajudar nesta fase d? cate da sua existência.

É importante tomar com tact este conceito “de direito de morrer” porque como l ’ ele soulign? ertains pensadores e a maior parte dos l? slations nacionais, c ’ é uma ilusão e uma verdadeira falseia idem? crer-se meu? e da sua própria vida e a sua própria morte. É contudo verdadeiro que qualquer homem tem o direito “de morrer no dignit? , o que retorna? irritação que cada um tem o direito de viver a sua “dignement” morte. D ’ o? missão de l ’ Associação para o Direito? ourir no Dignit? ADMD) fran? se, que permitiu a vulgarização dos cuidados paliativos para l ’ acompanhamento dos pacientes em fase terminal. O seu preocuppation permanece de ver s ’ Am.? orer as condições da tomada do fim de vida.
L ’? tion que na? do surm? atisation dos casos como Chantal S? re e de Vincent Humbert, o r? p? tion que é feito pelos partidários de l ’ eutanásia, não permite de discutir mais serenamente desta pergunta essencial. Um actualit? hassant outra, o d? t s ’ inflama tão rapidamente qu ’ ele s ’? int deixando pouco lugar? discussão fundo. No entanto, é claro que este n ’ não está ao XXIe se? e qu ’ ele meurt no dignit?

Pode-se morrer no dignit? anos n? ssairement dar-se a morte ou o r? amargor d ’ outra pessoa, m? se, é verdadeiro o que l ’ ele deseja-o basicamente deele e qu ’ ele l ’ espera como um d? vrance. Podemos assim ajudar outro? ourir no dignit? anos matá-lo. Porque qual qu ’ diga-se l ’ eutanásia permanece-se do ponto tendo em conta moral, um suicídio quando é inflig? AR o paciente ele-m? , e um homicídio quando é dom? AR quelqu ’ um d ’ outro. Os partidários dos cuidados paliativos de acordo com l ’ artigo int? ssant publi? AR a Clínica dos cuidados paliativos e supportifs de l ’ Instituto Jules Bordet (Universit? ibre de Bruxelas), “s ’ atribuem? econna? e que, embora minoritários, seja que morrem que d? rent não? e accompagn? jusqu ’ à extremidade do seu caminho”.

Existe sofrimentos que l ’ não se pode aliviar, angústias, dores físicas, d? adations que são p? blement suportável e que tornam muitas situações intol? trigos. L ’ eutanásia permitiria por conseguinte parar l ’ obstinação GH? peutique e de dar l ’ opportunit? u doente de partir não o t? elevado mas o c œ ur soulag? e pôr termo? ele? t e d ’? rgner? é próximos l ’ inferno d ’ uma agonia longa e afligir. Em suma, de partir humanamente, no dignit?
Mas a verdadeira pergunta aqui é a de saber qu ’ est-ce-que o dignit? O? mmence t e o? nit? Hoje em dia, a noção de dignit? emble se r? irritação, com o recrudescimento do culto da juventude? a simples qualit? e vida (o conforto, l ’ aparência física e mental), então qu ’ é sobretudo uma dimensão moral e espirituala, que l ’ seja-se que crêem ou não. Assim, o dignit? WS o possibilit? our uma pessoa de pôr actos livres. C ’ é l? out o sentido que atribuem-lhe os d? arations universais dos direitos de l ’ homem e os libert? Contudo, l ’ homem é digno parce qu ’ ele é “homem”, c ’ é? irritação demonstrando moral, e não parce qu ’ é capaz d ’ agir livremente. O dignit? upr? de l ’ homem, d ’ outro dirão a sua “grandeza”, c ’ é “seu capacit? ’ amour malgr? a sofrimento e as infracções? a dignit? xt? eure”, que podem? e a deficiência, a velhice, o d? ndance ou a doença. C ’ é este dignit?? “inh? nte? a natureza humana” que derreta o dignit? umaine. Não ter em conta este aspecto das coisas, c ’ é “tomar um caminho perigoso que pode efectuar tr? distante”.

L ’ eutanásia é um fronti? quem não saberia? e cruzado em nome do dignit? umaine e do libert? Se a lei admite amanhã o que cada um pode pedir? ourir em função de som appr? ation o seu próprio dignit? ela reconna? tem por repercussão que o dignit? umaine é um valor relativo. D? na hora, a porta será aberta? outes os d? ves.
M? encadr? por um l? slation “appropri? ”, a prática de l ’ eutanásia garantia não qu ’ estará perfeitamente contr? . Certos r? ndront que a lei fixará ela? o limite? e não cruzar e deixará ao juiz um poder discr? onnaire importante a fim de deliberar numa base casuística. Mas então como? blir este limite? Quem terá o direito? ette fino “digno” e que ver-se-á “reajustar” ou deverá satisfazer-se d ’ esperar “sabiamente” o seu “bom e velha” morte? Sobre quais bases basear-se-ão este poder discr? onnaire do juiz? N ’ não é l? área levar judicial ao responsabilit? rop pesado para ele, porque ele s ’ não agirá de dar um parecer sobre d ’? ntuels crimes, mas sobre pedidos de fim de vida?

Se desejamos v? tablement acompanhar pacientes no seu fim de vida, devemos pôr l ’ acento sobre “o direito de morrer em l ’ amor” c ’ somos? irritação “? e não abandono? e não? e abandono? e muito durante qualquer este processo. A família, o calor humano? nt estes em momentos l? ’ um apoio também crucial que é-o os cuidados paliativos.

L ’ eutanásia é l ’ uma das interrogações morais e soci? este se? e, au-del?? do d? t sobre o dignit? umaine, porque paradoxalmente c ’ é em nome deeste m? dignit? UE l ’ quer-se abulir universalmente a pena de morte, é importante compreender os impactos r? s d ’ um similar d? sion sobre o fotorreceptor? nt e o futuro.

Ludewic Mac Kwin De Davy

Euthanasia: to die? chart has.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
It S ’ called Chantal. A Pr? m like another, but port? rear a singular destiny. It knew condamn? by a terrible, incurable, unbearable disease for it and its close relations. It had demand? with the autorit? fran? its right to put an end? be sufferings, to leave freely and with dignity. A call of D? ess which will be seen opposing an end not-to receive. A few days only apr? this refusal, Chantal S ’? ignait, like Vincent before it, in his apartment far from the flashes and of the cameras. Will its death have suscit? deep? I in all France, giving the question of L ’ euthanasia about the table of the policies and dividing a public opinion partag? between its convictions morals and its respect of the dignit? ’ others. However, with-LED? E any L ’? tion which surrounds and accompanies each time the cases D ’ euthanasia? rge a probl? more complex tick on the “right to die”, which is that to wonder jusqu ’ O? Mrs. us Pr? ? ller in the handing-over in question of our own values?

Is L ’ euthanasia the R? nse final? situation particuli? lies difficult in which a person reached is D ’ a disease extr? lies serious, and of which hopes of gu? its are almost null. Did this person become D? ndante and is arriv?? N? T unbearable of D?? this physique or morals. It seems more not to have a qualit? E life honourable. Thus, L ’ euthanasia is a process which allows? ette nobody to satisfy his right to die in order to Pr? rver a minimum of dignit? but also to give? one entourage the possibilit? E L ’ to help in this phase D? cate of its existence.

It is important to take with tact this concept of “right to die” because like L ’ one soulign? ertains thinkers and majority of the L? is national slations, C ’ an illusion and true false a id? to believe itself my? E of its own life and its clean dead. It is however true that any man has the right “to die in the dignit? , which returns? anger that each one has the right to live “with dignity” its death. D ’ O? mission of L ’ Association for the Right? to ourir in Dignit? ADMD) fran? , which allowed the popularization of the palliative care for L ’ accompaniment of the patients in final phase. Does its preocuppation remain to see S ’ amndt? orer conditions of the assumption of responsibility of the end of lifetime.
L ’? tion which Na? surm? atisation of the cases like Chantal S? Re and of Vincent Humbert, the R? p? tion which is made by it by the partisans of L ’ euthanasia, does not make it possible to discuss this major question peacefully. A actualit? hassant another, D? does T S ’ ignite also quickly qu ’ it S ’? int leaving little place? basic discussion. However, it is clear that this N ’ is not in XXIe if? does E qu ’ one die in the dignit?

One can die in the dignit? years N? ssairement to give death or the R? land-mark D ’ another person, m? if, it is true that L ’ one wishes it at the bottom of oneself and qu ’ one L ’ waits like D? vrance. We can thus help others? to ourir in the dignit? years to kill it. Because what qu ’ one says L ’ euthanasia remains point of considering moral, a suicide when it is inflig? rear the patient him-m? , and a homicide when it is gift? rear quelqu ’ D ’ other. Partisans of the palliative care according to L ’ article int? its publi? rear the Private clinic of the palliative care and supportifs of L ’ Institut Jules Bordet (Universit? ibre of Brussels), “S ’ grant? econna? are E what, although minority, it dying which D? do not rent? E accompagn? jusqu ’ at the end of their road”.

There are sufferings that L ’ one cannot alleviate, anguishes, physical pains, D? adations which are p? blement bearable and which returns many situations intol? corns. Would L ’ euthanasia thus make it possible to stop L ’ eagerness HT? peutic and to give L ’ opportunit? U sick to leave T not? high but C œ ur soulag? E to put an end? one? T and D ’? rgner? be close L ’ hell D ’ an anguish long and afflicting. All in all, to leave humanly, in the dignit?
But the true question here is that to know qu ’ the dignit? O? mmence T it and O? nit it? Nowadays, concept of dignit? emble R? anger, with the recrudescence of the worship of youth? simple qualit has? E life (comfort, L ’ physical and mental appearance), then qu ’ it is before a a whole moral and spiritual dimension, that L ’ one is believing or not. Thus, the dignit? St the possibilit? our a person to pose free acts. Is C ’ L? out the direction which D grant to him? universal arations of the rights of L ’ man and the libert? However, L ’ man is worthy parce qu ’ it is “man”, C ’ is? anger showing morals, and not parce qu ’ it is able D ’ to act freely. The dignit? upr? will L ’ man, D ’ others say its “size”, C ’ is “its capacit? ’ love malgr? has suffering and the attacks? dignit has? xt? the Eure”, which can? E the handicap, old age, D? ndance or the disease. Is C ’ this dignit?? “inh? nte? has human nature” which melts the dignit? umaine. Not to take into account this aspect of the things, C ’ is “to take a dangerous way which can carry out tr? far”.

Is L ’ euthanasia a fronti? who wouldn't know? E crossed in the name of the dignit? umaine and of the libert? If the law admits tomorrow that each one can require? to ourir according to its appr? ation of its clean dignit? it reconna? has by rebound that the dignit? umaine is a relative value. D? at the time, the door will be open? outes D? ves.
M? encadr? by a L? slation “appropri? ”, the practice of L ’ euthanasia guaranteed not qu ’ it will be perfectly contr? . Certain R? will ndront what the law will fix it-m? limit? will E not to cross and leave to the judge a capacity discr? onnaire important in order to rule on a case-by-case basis. But then how? to blir this limit? Who will have the right? ette fine “worthy” and which will see themselves “readjusting” or will have to be satisfied D ’ to await “wisely” its “good and old woman” dead? On which bases will be based this capacity discr? onnaire of the judge? Isn't NR ’ L? surface to carry to legal responsabilit? rop heavy for him, because it S ’ will not act to deliver an opinion on D ’? ntuels crimes, but on requests for end of lifetime?

If we wish v? tablement to accompany by do the patients in their end of lifetime, we have to put L ’ accent on the “right to die in L ’ love” C ’ is? anger “? E not abandonment? and not? E abandonment? E all during all this process. The family, human heat? NT in these moments L? ’ a support as crucial as are to it the palliative care.

Is L ’ euthanasia L ’ one of the morals interrogations and soci? of this if? E, with-LED?? D? T on the dignit? umaine, because paradoxically C ’ is in the name of this m? dignit? ue L ’ one wants to abolish the death penalty universally, it is important to include/understand the impacts R? S D ’ similar D? Sion on Pr? NT and future.

Ludewic Mac Kwin the Davy one

Dödshjälp: att dö? kartlägga har.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Det s-’ kallade Chantal. En Pr? M-något liknande another, men port? fostra en ovanlig öde. Det visste condamn? vid en ruskig, obotlig outhärdlig sjukdom för den och dess nära förbindelse. Det hade begäran? med autoriten? fran? dess rakt till som sätts en avsluta? var sufferings, att lämna fritt och med värdighet. En appell av D? ess, som ska, ses som att motsätter en avsluta inte-till, motta. Några dagar endast apr? denna vägran, Chantal S ’? ignait lika Vincent för den, i hans lägenhet exponerar långtifrån och av kamerorna. Ska dess död har suscit? djupt? I sammanlagt Frankrike som ger ifrågasätta av L ’dödshjälp om bordlägga av politiken och delar en allmän opinionpartag? mellan dess övertygelsemoral och dess respekt av digniten? ’ andra. Emellertid med-LEDDE? E något L ’? tion som omger och medföljer varje gång ’dödshjälpen för fall D? rge en probl? mer komplex fästing på ”rätt att dö”, som är det som undrar jusqu’nolla? Fru oss Pr? ? i handingen-over in ifrågasätta av vårt eget värderar?

Är L ’dödshjälp ret? nsefinal? lägeparticuli? ligger svårt i vilket en nådd person är D-’ per sjukdomextr? ligger allvarligt, och av vilka hopp av guen? dess var nästan ogiltig. denna person blir D? ndante och är arriv?? N? T som är outhärdlig av D?? dessa fysik eller moral. Det verkar mer för att inte ha en qualit? Hedervärt e-liv. Således är L ’dödshjälp ett processaa som låter? ette inget som tillfredsställer hans rätt att döför att Pr? rver per minimi av dignit? men också att ge sig? ett följe possibiliten? E L ’ som ska hjälpas i denna, arrangerar gradvis D? cate av dess existens.

Det är viktigt att ta med takt detta begrepp av ”rätt att dö” därför att likt L soulign för ’ en? ertainstänkarear och majoritet av let? är medborgareslations, c-’ en illusion och riktigt falskt ett ID? att tro sig som är min? E av dess egna liv och dess rena dead. Det är emellertid riktigt att någon man har rätten ”som dör i digniten? , som går tillbaka? reta upp att varje har bor rakt till ”med värdighet” dess död. D-’NOLLA? beskickning av L ’anslutning för rätten? till ourir i Dignit? Fran för ADMD)? , som tillåtet popularizationen av den palliative omsorgen för L ’ackompanjemang av tålmodina i slutfas. Återstår dess preocuppation att se s-’amndt? oreren villkorar av antagandet av ansvar av avsluta av livstid.
L ’? tion som Na? surm? atisation av fallen lika Chantal S? Beträffande och av Vincent Humbert, ret? p? tionen, som göras av det av partisorna av L ’dödshjälp, gör inte det möjlighet för att diskutera denna ha som huvudämne ifrågasätter peacefully. En actualit? hassant another, D? antänder ’ för T S också snabbt qu-’ det s-’? internt lämna förlägger lite? grundläggande diskussion. Emellertid är det frikänden att denna n-’ inte är i XXIe om? dör ’ en för E qu i digniten?

Man kan dö i digniten? år N? ssairement som ger död eller ret? ’ för land-mark D en annan person, M? om det är riktigt att L ’ en önskar det som är längst ner av honom och qu-’ en L ’väntningar likt D? vrance. Vi kan thus hjälpa andra? till ourir i digniten? år som dödar den. Därför att vilka något att säga L ’dödshjälp för qu-’ en återstår, peka av att betrakta moral, ett självmord, när det är inflig? fostra den tålmodig honom-M? , och ett mord, när det är gåvan? bakre ’ för quelqu’ D annan. Partisan av den palliative omsorgen enligt L ’ precisera sina anklagelser mot internt? ssant publi? fostra den privata kliniken av den palliative omsorgen och supportifsna av L ’ Institut Jules Bordet (Universit? ibre av Bryssel), ”s-’lån? econna? är E vad, även om minoritet, det som dör som D? hyra inte? E-accompagn? jusqu’ på avsluta av deras väg”.

Där är sufferings, som L ’ en kan inte lätta, kval, läkarundersökning plågor, D? adations som är p? uthärdlig blement och, som går intol för många lägen tillbaka? havre. Skulle L ’dödshjälp gör thus det möjlighet för att stoppa L ’ivern HT? peutic och att ge L ’opportunit? Sjuk U att lämna T inte? kick men soulag för c-œur? E som sätter en avsluta? en? T- och D-’? rgner? var nära L ’ för ’helvete D per det långa kval och att drabba. Sammantaget att lämna mänskligt, i digniten?
Men de riktiga ifrågasätter är här det som vet qu-’ digniten? Nolla? mmence T det och nolla? nit det? Nuförtiden begrepp av dignit? emble R? reta upp med recrudescencen av dyrkanen av ungdommen? enkel qualit har? E-liv (komfort, L ’läkarundersökning och mentalt utseendemässigt), därefter qu-’ är det för en hel moral, och negro spiritual dimensionerar, tror det L ’ en eller inte. Således digniten? St possibiliten? vårt agerar en person som ska poseras fritt. Är C ’ L? ut riktningen som D-lån till honom? universella arations av rätterna av L ’man och liberten? Emellertid är L ’man värdig parcequ-’ som det är ”manen”, c-’ är? reta upp visningmoral och inte parcequ-’ som det är kompetent D-’ som fritt agerar. Digniten? upr? ska L ’manen, D-’ som andra den dess något att säga ”storleksanpassar”, c-’, är ”dess capacit? ’förälskelsemalgr? har att lida och attackerna? dignit har? xt? Euren”, som kan? E handikappet, gamling, D? ndance eller sjukdomen. Är c-’ denna dignit?? ”inh? nte? har människanaturen” som smälter digniten? umaine. Att inte ta in i konto denna aspekt av saker är c-’ ”att ta ett farligt långt som kan bära ut tr? långt”.

Är L ’dödshjälp en fronti? skulle vem för att inte veta? E korsade i det känt av digniten? umaine och av liberten? Om lagen medger i morgon att varje kan kräva? till ourir enligt dess appr? ation av dess rena dignit? det reconna? har vid ombundet som digniten? umainen är en släkting värderar. D? på tiden är den ska dörren öppen? outes D? ves.
M? encadr? vid ett L? slation”appropri? ” är öva av L garanterad inte qu-’ för ’ dödshjälpen som den ska, perfekt contr? . Bestämt R? ska ndront vad lagen ska knipan honom-M? begränsa? ska E för att inte korsa och lämna till domaren en kapacitetsdiscr? onnaire som är viktig för att härska på enfall bas. Men därefter hur? till blir begränsar detta? Ska vem har rätten? ”den värdiga” etteboten och, som ska, ser sig ”readjusting” eller ska måste att vara tillfredsställd D-’ som ”klokt” väntar på dess dead ”för den bra och gammala kvinnan”? På vilka ska baser baseras denna kapacitetsdiscr? onnaire av domaren? Inte är NR-’ L? ytbehandla för att bära till laglig responsabilit? rop-skurkroll för honom, därför att det s-’ som ska för att inte agera för att leverera en åsikt på D-’? ntuelsbrott, men på förfrågan för avslutar av livstid?

Om vi önskar v? tablementen som ska medföljas by, gör tålmodina i deras avslutar av livstid, oss måste att sätta L ’brytning på ”rätt att dö i c-’en för L ’förälskelse” är? ilska ”? Abandonment för E inte? och inte? E-abandonment? E all under allt detta processaa. Familjen, människa värmer? NT i dessa ögonblick L? ’ en så avgörande service, som är till den den palliative omsorgen.

Är L ’dödshjälp L ’ en av moral utfrågningar och socien? av detta om? E med-LEDDE?? D? T på digniten? umaine, därför att paradoxically c-’ är i det känt av detta M? dignit? ue L ’ en önskar att avskaffa dödsstraff universal, det är viktig att inkludera/förstår att får effekt R? ’ liknande D för S D? Sion på Pr? NT och framtid.

Ludewic Mac Kwin Davyen en

Euthanasia: умереть? диаграмма имеет.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Оно ’ s вызвало Chantal. Pr? m любит другие, но порт? поднимите исключительный destiny. Оно знало condamn? ужасным, неизлечимым, unbearable заболеванием для его и своими близкия отношения. Оно имело требование? с autorit? fran? свое право положить конец? будьте страданиями, выйти свободно и с саном. Звонок d? ess увидит сопротивляться конец не-к получают. Немного дней только апрель? это неоказание, ’ Chantal s? ignait, как Винсент перед им, в его квартире far from вспышки и камер. Своя смерть имеет suscit? глубоко? Iий в всей Франции, давая вопрос l euthanasia ’ о таблице политик и разделяя partag общественного мнения? между своими нравственностями осуждений и своим уважением dignit? ’ другие. Однако, с-LED? E любой l ’? tion окружает и сопровождает each time euthanasia ’ случаев d? rge probl? более сложное тикание на «правом, котор нужно умереть», которое то для того чтобы интересовать ’ o jusqu? Mrs. мы Pr? ? ller в hand over в вопросе наших собственных значений?

Будет l euthanasia ’ r? выпускные экзамены nse? particuli ситуации? лежит трудно в достигли персона, котор будет ’ d extr заболеванием? лежат серьезно, и of which упования gu? сво будьте почти нулев. Сделала эта персона будет d? ndante и будет arriv?? N? T unbearable d?? эти physique или нравственности. Оно кажется, что больше имеет qualit? Жизнь e почетная. Таким образом, l euthanasia ’ будет процесс который позволяет? ette никто для того чтобы удовлетворять его право умереть Pr? rver минимум dignit? но также дать? одно entourage possibilit? E l ’, котор будет помогать в этом участке d? cate своего существования.

Важно принять с тактичностью эту принципиальную схему «правого к плашке» потому что как l soulign ’ одного? мыслители ertains и большинство l? будут национальные slations, ’ c иллюзионом и поистине ложное идентификация? верить мое? E своей собственной жизни и своих чистых умерших. Оно однако поистине что любой человек имеет право «умереть в dignit? , который возвращает? злите что каждое одно имеет право жить «с саном» своя смерть. ’ O D? полет l ассоциации ’ для права? к ourir в Dignit? Fran ADMD)? , который позволило популяризацию паллиативной внимательности для l аккомпанимента ’ пациентов в окончательном участке. Остают, что видит свое preocuppation amndt ’ s? условия orer предположения ответственности конца продолжительности жизни.
L ’? tion Na? surm? atisation случаев любит Chantal s? Re и Винсент Humbert, r? p? tion сделано им партизанами l euthanasia ’, не делает его по возможности обсудить этот главный вопрос мирно. Actualit? hassant другие, d? ’ t s воспламеняет также быстро ’ qu оно ’ s? внутренне покидающ меньшее место? основное обсуждение. Однако, оно ясно что это ’ n не в XXIe если? ’ одно e qu умирает в dignit?

Можно умереть в dignit? леты n? ssairement для того чтобы дать смерть или r? ’ наземного ориентира d другая персона, m? если, оно поистине, то что l ’ одно желает его на дне себя и ’ одно l ’ qu ждет как d? vrance. Мы можем таким образом помочь другим? к ourir в dignit? леты, котор нужно убить его. Потому что что ’ одно qu говорит l euthanasia ’ остает пунктом рассмотрения нравственности, суицид когда будет inflig? поднимите пациента он-m? , и человекоубийство когда это будет подарком? заднее ’ ’ d quelqu другое. Партизаны паллиативной внимательности согласно l статье ’ внутренне? publi знает? поднимите приватную клинику паллиативных внимательности и supportifs l ’ Institut Jules Bordet (Universit? ibre Brussels), «дар ’ s? econna? e, XOT4 несовершеннолетие, оно умирая которое d? не арендуйте? Accompagn e? ’ jusqu на конце их дороги».

Будут страдания l ’ одно не может разрешить, мучат, физические боли, d? adations будут p? blement bearable и возвращает intol много ситуаций? corns. L euthanasia ’ таким образом сделал бы его по возможности остановить l eagerness HT ’? peutic и дать l opportunit ’? Больной u для того чтобы оставить t не? максимум но œ c soulag ur? E для того чтобы положить конец? одно? ’ t и d? rgner? будьте близким l ’ ада d ’ мука длинняя и afflicting. Все в всех, выйти людск, в dignit?
Но поистине вопрос здесь то для того чтобы знать ’ qu dignit? O? mmence t оно и o? nit оно? Nowadays, принципиальная схема dignit? emble r? злите, с recrudescence поклонения молодости? просто qualit имеет? Жизнь e (комфорт, l возникновение ’ физическое и умственное), после этого ’ qu перед вс нравственно и духовный размер, тот l ’ одно верит или не. Таким образом, dignit? St possibilit? наш персона для того чтобы представить свободно поступки. Будет c ’ l? вне направление дар d к ему? всеобщие arations прав l человека ’ и libert? Однако, l человеком ’ будет достойное ’ это будет «человеком», ’ qu parce, котор c? злите показать нравственности, и не ’ qu parce, котор будет способным ’ d, котор нужно подействовать свободно. Dignit? upr? l человек ’, ’ d другие скажет свой «размер», ’ c «свои capacit? malgr влюбленности ’? имеет терпеть и нападения? dignit имеет? xt? Eure», которое может? E гандикап, престарелый возраст, d? ndance или заболевание. Будет ’ c это dignit?? «inh? nte? имеет человеческая природа» плавит dignit? umaine. Не учесть этот аспект вещей, ’ c должно «принять опасную дорогу которая может унести tr? далеко».

Будет l euthanasia ’ fronti? не знало бы? E пересек in the name of dignit? umaine и libert? Если закон впустит завтра, то что каждое одно может требовать? к ourir согласно своему appr? ation своего чистого dignit? оно reconna? имеет отскоком dignit? umaine будет относительным значением. D? at the time, дверь будет открыта? outes d? ves.
M? encadr? l? appropri slation «? », практика l euthanasia ’ гарантировала не ’ qu, котор будет совершенно contr? . Некоторый r? ndront закон будет fix несет ворсину с? предел? e не пересечет и не выйдет к судить discr емкости? onnaire важное для того чтобы управлять на основание случа--случая. Но после этого как? к blir этот предел? Будет иметь право? ette точное «достойно» и увидит, что «readjusting» или быть удовлетворяемым ’ d для того чтобы подождать «велемудро» своих «умерших хорошей и старой женщины»? На которых основаниях оснует этому discr емкости? onnaire судьи? Не ’ l NR? поверхность, котор нужно снести к законному responsabilit? rop тяжелый для его, потому что он ’ s не подействуют, что поставил мнение на ’ d? злодеяния ntuels, но на запросах для конца продолжительности жизни?

Если мы желаем v? tablement, котор нужно сопроводить мимо делает пациентов в их конце продолжительности жизни, мы должно одеть в l акцент ’ «правый для того чтобы умереть в ’ c l влюбленности ’»? гнев «? Затерянность e не? и не? Затерянность e? E совсем во время полностью этого процесса. Семья, людская жара? NT в этих моментах l? ’ поддержка как критическая как к ей паллиативная внимательность.

Будет l euthanasia l ’ одним ’ нравственностей расспрашиваниями и soci? этого если? E, с-LED?? D? T на dignit? umaine, потому что парадоксально ’ c in the name of этот m? dignit? ue l ’ одно хочет отменить штраф смерти всеобще, оно важно для того чтобы включить/понимает удары r? ’ подобный d s d? Sion на Pr? NT и будущее.

Макинтош Kwin Ludewic Davy одно

Euthanasie: sterven? a kaart.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Zij noemde s ’ Chantal. Pr? m als een ander, maar haven? ar een opvallend lot. Zij wist zich condamn? door een verschrikkelijke, ongeneeslijke, ondraaglijke ziekte voor haar en zijn verwanten. Zij had demand? aan autorit? fran? het zijn recht om eind te zetten? bent lijden, vrij en waardig te vertrekken. Een verzoek van d? esse die zich een eind van non-recevoir zal zien tegenoverstellen. Enkele dagen alleen maar apr? deze weigering, Chantal s ’? ignait, als Vincent voor haar, in zijn appartement ver van flashs en de camera's. Zijn dode zal suscit hebben? diep? i in heel Frankrijk, overhandigend de vraag van l ’ euthanasie over de tafel van de beleidsmaatregelen en verdelend een publieke opinie partag? tussen zijn morele overtuigingen en zijn naleving van dignit? ’ anderen. Nochtans au-del? e elk l ’? tion die de gevallen d elke keer ’ euthanasie omgeeft en vergezelt? rge een probl? ingewikkeldere tique op „het recht om te sterven“, die die is zich jusqu ’ o af te vragen? mmes wij pr? ? in de overhandiging in kwestie van onze eigen waarden?

L ’ is euthanasie r? nse definitief? situatie particuli? liegt moeilijk waarin zich een getroffen persoon d ’ een ziekte extr bevindt? liegt ernstig, en waarvan de hoop van gu? zijn zijn bijna nul. Deze persoon is d geworden? ndante en is arriv?? n? ondraaglijk t d?? deze natuurkunde of moraal. Zij schijnt geen qualit meer te hebben? e eerbaar leven. Aldus l ’ is euthanasie een proces dat toelaat? ette persoon om zijn recht tevreden te stellen om te sterven teneinde pr? rver een minimum van dignit? maar ook om te geven? men omgeving possibilit? e l ’ in deze fase d helpen? cate van zijn bestaan.

Het is belangrijk om met tact dit concept van „recht te nemen om te sterven“ omdat als l ’ men soulign? ertains denkers en het merendeel van l? nationale slations, c ’ zijn een illusie en waar vervalst idem? om zich te geloven mijn? e van zijn eigen leven en zijn eigen dode. Het is echter waar dat iedere man het recht heeft om „in dignit te sterven? , hetgeen terugkomt? ire dat iedereen het recht heeft om „waardig“ zijn dode te leven. D ’ o? taak van l ’ Vereniging voor het Recht? ourir in Dignit? ADMD) fran? , die de vulgarisatie van de palliatifs zorgen voor l ’ begeleiding van de zieken in eindfase heeft toegelaten. Zijn preocuppation blijft om s ’ am te zien? orer de voorwaarden voor het ten laste nemen van het eind van leven.
L ’? tion die na? van surm? atisation van de gevallen als Chantal S? re en van Vincent Humbert, van r? p? tion die door de aanhangers van l ’ euthanasie ervan wordt gedaan, maakt niet het mogelijk om sereinement over deze belangrijke vraag te discussiëren. Een actualit? hassant een ander, d? t s ’ steekt even snel als in brand ’ hij s ’? int latend weinig plaats? discussie een bodem. Nochtans is het duidelijk dat dit n ’ niet aan XXIe is als? e qu ’ men meurt in dignit?

Men kan in dignit sterven? jaar n? ssairement de dood of r zich wijden? baken d ’ een andere persoon, m? als, het waar wat l ’ men het wenst onderin zichzelf is en qu ’ men wacht l ’ als een d? vrance. Wij kunnen aldus anderen helpen? ourir in dignit? jaar het doden. Want wat qu ’ men l ’ euthanasie blijft van het punt van gezien moreel zegt, een zelfmoord wanneer is hij inflig? ar de zieke hem-m? , en een moord wanneer is hij gift? quelqu ar ’ een d ’ ander. De aanhangers van de palliatifs zorgen volgens l ’ artikel int? ssant publi? ar de Kliniek van de palliatifs zorgen en supportifs van l ’ Instituut Jules Bordet (Universit? kennen ibre van Brussel), „s ’ toe? econna? e die, hoewel minderheids, die hij die d is sterven? rent niet? e accompagn? jusqu ’ aan het einde van hun weg“.

Er bestaat een lijden dat l ’ men kan geruststellen, angsten, lichamelijke pijnen, d? adations die p zijn? blement draaglijk en die vele situaties intol teruggeven? tarwe. L ’ zou euthanasie dus het mogelijk maken om l te stoppen ’ hardnekkigheid th? peutique en om l te geven ’ opportunit? ziek u om niet te vertrekken t? hoog maar c œ ur soulag? e eind zetten? men? t en d ’? rgner? bent nabij l ’ enfer d ’ een lange doodsstrijd en lijdend. Kortom om menselijk te vertrekken, in dignit?
Maar de echte vraag hier is die qu te weten ’ is dignit? O? mmence t zij en o? nit zij? Tegenwoordig het begrip dignit? emble r? ire, met recrudescence van de verering van de jeugd? a eenvoudige qualit? e leven (het comfort, l ’ lichamelijke en psychische schijn), dan qu ’ is zij vooral een morele en geestelijke dimensie, dat l is die ’ men of niet geloven. Aldus dignit? St possibilit? our een persoon om vrije handelingen te leggen. C ’ is l? out de richting die hem d toekennen? universele arations van de rechten van l ’ man en libert? Nochtans l ’ is de man waardig parce qu ’ hij is „man“, c ’ is? ire die blijk van moraal geeft, en niet- parce qu ’ is hij in staat d ’ vrij handelen. Dignit? upr? van l ’ man, d ’ zullen anderen zijn „grootte“ zeggen, c ’ is „zijn capacit? ’ liefde malgr? aan lijden en de aanslagen? a dignit? xt? eure“, dat kunnen? e de handicap, de ouderdom, d? ndance of de ziekte. C ’ is dit dignit?? „inh? nte? aan menselijke natuur“ die van dignit de basis vormt? umaine. Niet dit aspect van de dingen, c is in aanmerking nemen ’ „een gevaarlijke weg nemen die kan leiden tr? ver“.

L ’ is euthanasie een fronti? zou wie niet weten? e overschreden namens dignit? umaine en van libert? Als de wet morgen wat toegeeft kan iedereen vragen? ourir in functie van zijn appr? ation van zijn eigen dignit? zij reconna? heeft per keilen dat dignit? umaine is een relatieve waarde. D? tijdens zal de deur geopend worden? outes d? ves.
M? encadr? door een l? slation „appropri? “, de praktijk van l ’ euthanasie garantie niet qu ’ zal zij uitstekend contr zijn? . Bepaalde r? ndront dat de wet zij-m zal bepalen? de grens? e niet zal overschrijden en aan de rechter een macht discr overlaten? belangrijke onnaire teneinde zich geval per geval uit te spreken. Maar dan hoe? blir deze grens? Wie het recht zal hebben? „waardige“ fijne ette en die zich „zal zien afwijzen“ of zich d zal moeten tevredenstellen ’ op zijn „goed en oude“ dode „wijs“ wachten? Op welke basis zal deze macht discr zich baseren? onnaire van de rechter? N ’ is het niet l? plaats aan rechterlijk responsabilit dragen? zware rop voor hem, want hij zal s ’ niet handelen om een advies te geven over d ’? ntuels misdaden, maar op vragen van eind van leven?

Als wij v wensen? tablement zieken in hun eind van leven vergezellen, moeten wij l zetten ’ nadruk op „het recht om in l te sterven ’ liefde“ c ’ zijn? ire „? e niet verlaten? en niet? e verlaten? e allemaal tijdens alle dit proces. De familie, de menselijke hitte? nt in deze momenten l? ’ is een even fundamentele steun als het de palliatifs zorgen.

L ’ is euthanasie l ’ een van de morele ondervragingen en soci? van dit als? e, au-del?? van d? t op dignit? umaine, want paradoxaal c ’ zijn namens dit m? dignit? de EU l ’ wil men de doodstraf algemeen afschaffen, het is belangrijk om het effect r te begrijpen? s d ’ een dergelijk d? Sion op pr? nt en de toekomst.

Ludewic Mac Kwin Van Davy

قتل رحيم: أن يموت? مخططة يتلقّى.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
دعا هو [س] ’ [شنتل]. [بر]? [م] يحبّ آخر, غير أنّ مينة? ربّيت مصير فريد. هو عرف [كندمن]? برهيبة, عضالة, مرض طاق ل هو وعلاقاته قريبة. هو تلقّى طلب? مع ال [أوتوريت]? [فرن]? حقه أن يضع نهاية? آلام, أن يترك بحرّيّة ومع كرامة. دعوة ال [د]? يستلم [إسّ] أيّ كنت سيرى يتعارض نهاية [نوت-تو]. [ا فو] أيام فقط أبريل - نيسان? هذا رفض, [شنتل] [س] ’? [إينيت], مثل فانسنت قبل هو, في شقته [فر فروم] البري ومن الآلة تصوير. موته سيتلقّى [سوسكيت]? عميقا? [إي] في كلّ فرنسا, يعطي السؤال ال [ل] ’ قتل رحيم حول الطاولة من السياسات ويقسم عامّة رأي [برتغ]? بين ه قناعة [مورلس] وإحترامه من ال [دينيت]? ’ أخرى. مهما, [ويث-لد]? [إ] أيّ [ل] ’? [أيشن] أيّ يحيط ويرافق [إش تيم] الحالات [د] ’ قتل رحيم? [رج] [بروبل]? أكثر تكتكة معقّدة على ال "يصحّ أن يموت", أيّ يكون أنّ أن يتساءل [جوسقو] ’ [و]? [مرس.] نا [بر]? ? [لّر] في ال [هندينغ-وفر] في سؤال من نا خاصّة قيم?

يكون [ل] ’ قتل رحيم ال [ر]? [نس] [فينل]? حالة [برتيكلي]? يكذب يصعب في أيّ شخص يبلغ يكون [د] ’ [ا] مرض [إإكستر]? يكذبون جدّيّة, و [أف وهيش] أمل ال [غ]? ه تقريبا معدومة. أتمّ هذا شخص يصبح [د]? [ندنت] و[أرّيف]?? ن? [ت] طاق من [د]?? هذا بنية الجسم أو [مورلس]. هو يبدو أكثر لا أن يتلقّى [قوليت]? [إ] حياة شريفة. لذلك, [ل] ’ قتل رحيم عملية أيّ يسمح? [إتّ] لا أحد أن يرضي حقه أن يموت [إين وردر تو] [بر]? [رفر] [ا] حدّ أدنى ال [دينيت]? غير أنّ أيضا أن يعطي? واحدة حاشية ال [بوسّيبيليت]? [إ] [ل] ’ أن يساعد في هذا طور [د]? [كت] من وجوده.

هو مهمّة أن يأخذ مع لباقة هذا مفهوم من "يصحّ إلى قالب" لأنّ مثل [ل] ’ واحدة [سولين]? [إرتينس] مفكرات وأغلبية من ال [ل]? يكونون [سلأيشنس] وطنيّة, [ك] ’ وهم ويصحّ زائفة [إيد]? أن يصدقبنفسي ي? [إ] من ه خاصّة حياة وموتىه نظيفة. هو مهما يصحّ أنّ يتلقّى أيّ رجل الحق "أن يموت في ال [دينيت]? , أيّ يرجع? أغضبت أنّ يتلقّى [إش ون] الحق أن يعيش "مع كرامة" موته. [د] ’ [و]? مهمة ال [ل] ’ جمعية للحق? إلى [أورير] في [دينيت]? صباحا) [فرن]? , أيّ سمح التعميم من العناية مسكّنة ل [ل] ’ مرافقة من المريضات في طور نهائيّة. [بريوكبّأيشن] ه يبقى أن يرى [س] ’ [أمندت]? [أرر] شروط من الافتراض المسؤولية من النهاية المتوسّط عمر.
[ل] ’? [أيشن] أيّ [نا]? [سورم]? يحبّ [أتيسأيشن] من الحالات [شنتل] [س]? [ر] ومن فانسنت [هومبرت], ال [ر]? [ب]? لا يجعل [أيشن] أيّ يكون جعلت ب هو بالمناصرات ال [ل] ’ قتل رحيم, هو يمكن أن يتناقش هذا سؤال كبريات سلميّا. [أكتثليت]? [هسّنت] آخر, [د]? [ت] [س] ’ يشعل أيضا سريعا [قو] ’ هو [س] ’? دوليّة يترك بعض مكان? نقاشة أساسيّة. مهما, هو واضحة أنّ هذا ن ليس ’ في [إكسإكسي] إن? [إ] [قو] ’ واحدة يموت في ال [دينيت]?

واحدة يستطيع متت في ال [دينيت]? سنون ن? ه أن يعطي موت أو ال [ر]? [لند-مرك] [د] ’ آخر شخص, [م]? إن, هو يكون يصحّ أنّ يتمنّى [ل] ’ واحدة هو في القعر من بنفسي و [قو] ’ واحدة [ل] ’ ينتظر مثل [د]? [فرنس]. نحن يستطيع لذلك ساعدت أخرى? إلى [أورير] في ال [دينيت]? سنون أن يقتل هو. لأنّ ما [قو] ’ واحدة يقول [ل] ’ قتل رحيم يبقى نقطة من يعتبر حكمة, إنتحار عندما هو [إينفليغ]? ربّيت المريضة [هيم-م]? , وعمليّة قتل عندما هو هبة? خلفيّة [قولقو] ’ [د] ’ أخرى. مناصرات من العناية مسكّنة وفقا ل [ل] ’ مادة دوليّة? [سّنت] [بوبلي]? ربّيت المصحة خاصّة من المسكّنة عناية و [سوبّورتيفس] ال [ل] ’ [إينستيتثت] جولس [بوردت] ([أونيفرست]? [إيبر] بركسيل), "[س] ’ منحة? [إكنّا]? يكون [إ] ماذا, رغم أنّ أقلية, هو يصبغ أيّ [د]? لا يستأجر? [إ] [أكّومبن]? [جوسقو] ’ في النهاية من طريقهم".

هناك آلام أنّ [ل] ’ واحدة يستطيع لا يخفّف, يكرب, آلام طبيعيّة, [د]? [أدأيشنس] أيّ يكون [ب]? [بلمنت] محتملة وأيّ يرجع كثير حالات [إينتول]? ذرة. [ل] ’ قتل رحيم لذلك جعل هو يمكن أن يتوقّف [ل] ’ شوق [هت]? [بيوتيك] وأن يعطي [ل] ’ [أبّورتثنيت]? [أو] مريضة أن يترك [ت] لا? إرتفاع غير أنّ [ك] œ [أور] [سولغ]? [إ] أن يضع نهاية? واحدة? [ت] و [د] ’? [رنر]? [ل] قريبة ’ جحيم [د] ’ [أن] كرب طويلة ويحزن. كلّ في كلّ, أن يترك بإنسانيّة, في ال [دينيت]?
غير أنّ ال صحّ سؤال هنا أنّ أن يعرف [قو] ’ ال [دينيت]? [و]? [مّنس] [ت] هو و [و]? صؤابة هو? في هذه الأيّام, مفهوم ال [دينيت]? [إمبل] [ر]? أغضبت, مع ال [ركرودسنس] من العبادة الشباب? يتلقّى [قوليت] بسيطة? [إ] حياة (راحة, [ل] ’ طبيعيّة ومظهر عقليّة), بعد ذلك [قو] ’ هو قبل كاملة أخلاقية ويصدق بعد روحانيّة, أنّ [ل] ’ واحدة أو لا. لذلك, ال [دينيت]? [ست] ال [بوسّيبيليت]? نا شخص أن يطرح أعمال حرّة. يكون [ك] ’ [ل]? خارجا الاتّجاه أيّ [د] منحة إلى ه? [أرأيشنس] عالميّة من الحقوق ال [ل] ’ رجل وال [ليبرت]? مهما, [ل] ’ رجل جديرة [برس] [قو] ’ هو يكون "رجل", [ك] ’? أغضبت يبدي [مورلس], ولا [برس] [قو] ’ هو يكون يمكن [د] ’ أن يتصرّف بحرّيّة. ال [دينيت]? [أوبر]? [ل] ’ رجل, [د] ’ أخرى سيقول ه "حجم", [ك] ’ يكون "ه [كبست]? ’ حالة حبّ [ملغر]? يتلقّى يعاني والهجوم? [دينيت] يتلقّى? [إكست]? [إيور]", أيّ يستطيع? [إ] العقبة, شيخوخة, [د]? [ندنس] أو المرض. يكون [ك] ’ هذا [دينيت]?? "[إينه]? [نت]? يتلقّى طبيعة إنسانيّة" أيّ يذوب ال [دينيت]? [أومين]. لا أن [تك ينتو كّوونت] هذا مظهر من الأشياء, [ك] ’ "أن يأخذ طريق خطرة أيّ يستطيع وفيت [تر]? بعيدا".

يكون [ل] ’ قتل رحيم [فرونتي]? لم يعرف الذي? [إ] يعبر باسم ال [دينيت]? [أومين] ومن ال [ليبرت]? إن القانون يعترف غدا أنّ [إش ون] يستطيع تطلّبت? إلى [أورير] وفقا ل [أبّر] ه? [أأيشن] من [دينيت] ه نظيفة? هو [ركنّا]? يتلقّى بإرتداد أنّ ال [دينيت]? [أومين] قيمة نسبيّة. [د]? [أت ث تيم], سيكون الباب مفتوحة? [أوتس] [د]? [فس].
[م]? [إنكدر]? ب [ل]? [سلأيشن] "[أبّروبري]? ", ضمن الممارسة ال [ل] ’ قتل رحيم لا [قو] ’ هو سيكون تماما [كنتر]? . [ر] مؤكّدة? أردت [ندرونت] ماذا القانون سيثبت [إيت-م]? حد? سيعبر [إ] لن أن وسيترك إلى ال قضيت قدرة [ديسكر]? [أنّير] مهمّة [إين وردر تو] حكمت على [كس-ب-كس] أساس. غير أنّ بعد ذلك كيف? إلى [بلير] هذا حد? الذي سيتلقّى الحق? [إتّ] دقيقة "جديرة" وأيّ سيرىبنفسي "يعيد" أو سيضطرّ كنت يرضى [د] ’ أن يترقّب "بحكمة" ه "جيّدة وقديمة إمرأة" موتى? سيؤسّس على الذي أسس كنت هذا قدرة [ديسكر]? [أنّير] من القاضية? ليس [نر] ’ [ل]? سطح أن يحمل إلى جائز [رسبونسبيليت]? [روب] ثقيلة ل ه, لأنّ هو [س] ’ لن يتصرّف أن يسلّم رأي على [د] ’? [نتثلس] جرائم, غير أنّ على طلبات لنهاية المتوسّط عمر?

إن نحن نتمنّى [ف]? يتمّ [تبلمنت] أن يرافق جانبا المريضات في نهايتهم المتوسّط عمر, نحن يضطرّ وضعت [ل] ’ نبرة على ال "يصحّ أن يموت في [ل] ’ حالة حبّ" [ك] ’? حالة "? [إ] لا هجر? ولا? [إ] هجر? [إ] جميعا أثناء كلّ هذا عملية. الأسرة, حرارة إنسانيّة? [نت] في هذا أعزام [ل]? ’ دعم مثل حاسمة بما أنّ إلى هو العناية مسكّنة.

يكون [ل] ’ قتل رحيم [ل] ’ واحدة من ال [مورلس] إستجوابات و [سس]? من هذا إن? [إ], [ويث-لد]?? [د]? [ت] على ال [دينيت]? [أومين], لأنّ مفارقة [ك] ’ يكون باسم هذا [م]? [دينيت]? يريد [أو] [ل] ’ واحدة أن يلغي العقوبة الإعدام عموما, هو مهمّة أن يتضمّن/يفهم التأثير صدمة [ر]? [س] [د] ’ [د] مماثلة? [سون] على [بر]? [نت] ومستقبل.

[لودويك] ماك [كوين] ديفي واحدة