En dévalant la pente qui menait vers le Bulu Blind Center, nous avions la drôle de sensation de plonger dans un monde à part, un univers jusqu’ici pratiquement inexistant. Nous allions vers quelque chose d’inconnue, mesurant la gravité de notre démarche mais déterminés à franchir ce cap que nous nous étions fixés seulement quelques semaines avant. Je me souviens encore de la joie que nous avions procurée à ces orphelins par notre action ce jour-là au Blind Center, de la fierté qui brûlait en nous, la satisfaction du devoir accompli. Je n’oublierai jamais les notes jouées par cet adolescent presque ordinaire, un Ray Charles en puissance, véritable virtuose d’une musique domptée, et de celle-ci qui nous remplissait d’une gaieté profonde. Que dire de ses petits camarades qui nous offrait leurs plus sincères sourires alors qu’ils ne pouvaient percevoir l’immense bonheur que nous avions à les rendre heureux, en leur donnant un peu de nous. En quittant le Blind Center, nous venions de dessiner par des gestes simples et modestes les perspectives d’un avenir responsable. Nous venions de peindre sur le flou du monde et sur son implacable fatalité, une voie claire et différente où chacun aurait sa chance, sa place au détriment de toute discrimination. C’est ce jour-là, je crois que j’ai su que la jeunesse est une force tranquille. C’est un pouvoir sous-estimée et méprisée de tous, surtout de nous-même les jeunes qui refusont d’assumer les potentialités inimaginables endormies au fond de nous. Pourtant la jeunesse volontaire, créative et déterminée est une mer déchaînée qui rappelle aux dirigeants de nos sociétés malades que l’on est plus qu’une solution de rechange, on est l’avenir. Je reste toujours attristé de voir les énergies dispersées dans les buveries et autres débauches, l’attention détournée vers de futiles préoccupations, de cette marche à contre-sens de l’évolution, la jeunesse perdue dans les brumes du matérialisme où l’individualisme semble susciter d’éphémères passions et s’ériger en unique idéal. Aujourd’hui, être jeune est presque une tragédie. Celle d’une colère qui gronde dans des ventres affamés et diplômés se perdant dans le vacarme des agitations politiciennes. Aujourd’hui, être jeune est presque une comédie. Celle d’une existence qui se cherche dans un monde replié sur lui-même et sur ses privilèges. C’est aussi attendre la manne qui ne viendra pas tel le Godot d’Eugène Ionesco, une attente longue voire éternelle. La jeunesse se doit d’aller à la rencontre d’elle-même, c’est-à-dire avoir de l’ambition et se donner les moyens d’une telle ambition. Elle doit porter l’innovation et l’initiative, puiser au fond de ses forces vives l’esprit créatif qui fera libérer les imaginations, d’encourager tous les talents dans toutes leurs diversités, ceci sous la bannière républicaine et fraternelle. La seule chose qui doit importer à la jeunesse c’est le changement, la possibilité de choix donc d’alternative. Le droit de rêver et de pouvoir réaliser par l’effort ce rêve. L’impression est donnée que l’ascenseur social est en panne, mais au fond il n’a jamais existé. La plupart de nos aînés ont prit les escaliers pour arriver où ils sont. Ils ont grimpés péniblement et courageusement les marches une par une pour pouvoir goûter à la reconnaissance dont ils ont toujours souhaité. Nous allons, par l’éclosion artistique, culturelle, technologique, économique et scientifique, rendre fonctionnelle ce mythique ascenseur social. Et nous allons tous le prendre, un jour ou l’autre, car nous l’aurons mérité.
La jeunesse est restée trop longtemps dans l’ombre, dans des ténèbres épaisses où se terre l’hydre de nos maux sociaux tels que le chômage et l’insécurité, le tribalisme et la discrimination, l’injustice et l’impunité, l’individualisme et l’égoïsme. Une nouvelle page de notre histoire, celle de l’humanité, doit être écrite de la main fougueuse d’une jeunesse debout. Le temps de l’inertie et de l’attentisme irresponsable est révolu, voici venu le progrès en marche, voici venu la jeunesse en mouvement.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

El tiempo de las cerezas.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Al descender la cuesta que llevaba hacia el Bulu Blind Center, teníamos el divertido de sensación de hundir en un mundo separado, un universo jusqu? aquí prácticamente inexistente. ¿Combinamos hacia algo d? factor, midiendo la gravedad de nuestro planteamiento pero determinada a cruzar este cabo que nos habíamos fijado solamente algunas semanas antes. Me acuerdo aún de la alegría que habíamos obtenido a estos huérfanos por nuestra acción ese día al Blind Center, de orgullo que quemaba en nosotros, la satisfacción del deber realizado. ¿Yo n? ¿olvidará nunca las notas jugadas por este adolescente casi ordinario, un Ray Charles en potencia, verdadero virtuoso d? ¿una música superada, y de ésta que nos llenaba d? una alegría profunda. ¿Lo que decir de sus pequeños camaradas que nos ofrecía suyo más sinceras sonrisas entonces qu? ¿no podían percibir l? inmensa felicidad que teníamos los que volver felices, nosotrosdándose un poco de nosotros. ¿Al dejar el Blind Center, acabábamos de dibujar por gestos simples y modestos las perspectivas d? un futuro responsable. Acabábamos de pintar sobre la borrosidad del mundo y sobre su implacable fatalidad, una diferente vía clara y donde cada uno tendría su oportunidad, su lugar en detrimento de toda discriminación. ¿C? ¿es ese día, yo cree que j? supieron que juventud es una fuerza tranquila. ¿C? ¿es un poder subestimada y despreciado de todos, sobre todo nosotros-mismos los jóvenes quienes refusont d? asumir las potencialidades inimaginables dormidas en el fondo nosotros. ¿Con todo la juventud voluntaria, creativa y determinada es un mar desencadenado que recuerda a los dirigentes de nuestras sociedades enfermas que l? ¿se es más qu? ¿una solución de reemplazo, se es l? futuro. ¿Permanezco siempre entristecido de ver las energías dispersadas en los buveries y otros vicios, l? ¿atención desviada hacia vanas preocupaciones, de esta marcha a idea de l? ¿evolución, la juventud perdida en las brumas del materialismo donde l? ¿individualismo parece suscitar d? ¿transitorias pasiones y s? crear en único ideal. ¿Aujourd? hoy, ser joven es una tragedia casi. ¿Aquélla d? una cólera que truena en vientres muertos de hambre y graduados perdiéndose en el estruendo de las agitaciones políticas. ¿Aujourd? hoy, ser joven es una comedia casi. ¿Aquélla d? una existencia que se busca en un mundo doblado sobre sí mismo y sobre sus privilegios. ¿C? ¿es también esperar la cesta que no vendrá como el Godot d? Eugène Ionesco, una espera larga o incluso eterna. ¿Juventud se debe d? ¿ir al encuentro d? ¿ella misma, c? ¿est-à-dire tener de l? ¿ambición y darse los medios d? tal ambición. ¿Debe llevar l? ¿innovación y l? ¿iniciativa, dibujar en el fondo de sus fuerzas vivas l? ¿espíritu creativo que hará liberar las imaginaciones, d? fomentar todos los talentos en todas sus diversidades, esto bajo la bandera republicana y fraternal. ¿La única cosa que debe importar a juventud c? ¿es el cambio, la posibilidad de elección pues d? alternativa. ¿El derecho soñar y por poder realizar por l? esfuerzo este sueño. ¿L? ¿impresión se da que l? ¿ascensor social es averiado, pero básicamente él n? a nunca existida. La mayoría de nuestro mayores tienen tomó las escaleras para llegar dónde son. Subieron penosa y valerosamente las marchas el por el para poder probar al reconocimiento cuyos siempre han deseado. ¿Vamos, por l? aparición artística, cultural, tecnológica, económica y científica, volver funcional este mítico ascensor social. ¿Y vamos todos a tomarlo, un día o l? ¿otro, ya que nosotros l? habrán merecido.
¿Juventud permaneció demasiado mucho tiempo en l? ¿sombra, en oscuridad gruesas donde se tierra l? ¿hydre de nuestros males sociales como el desempleo y l? ¿inseguridad, el tribalisme y la discriminación, l? ¿injusticia y l? ¿impunidad, l? ¿individualismo y l? egoísmo. ¿Una nueva página de nuestra historia, la de l? ¿humanidad, debe escribirse de la mano fogosa d? juventud de pie. ¿El tiempo de l? ¿inercia y de l? política de espera irresponsable es pasada, ahí tienes venido el progreso en marcha, ahí tienes venido juventud en movimiento.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Il tempo delle ciliege.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Scendendo la pendenza che conduceva verso Bulu Blind Center, avevamo il divertente di sensazione di immergere in un mondo distinto, un universo jusqu? qui praticamente inesistente. Combiniamo verso qualcosa d? incognita, che misura la gravità del nostro passo ma determinata a superare questo capo che ci eravamo fissati soltanto alcune settimane prima. Mi ricordo ancora della gioia che avevamo procurato a quest'orphelins con la nostra azione questo giorno allo Blind Center, dell'orgoglio che bruciava in noi, la soddisfazione del dovere compiuto. Io n? dimenticherà mai le note giocate da quest'adolescente quasi ordinario, Ray Charles in potenza, vero virtuose d? una musica superata, e di questa che ci riempiva d? un gaieté profondo. Cosa dire dei suoi piccoli camerati che ci offriva i loro sorrisi più sinceri allora qu? non potevano percepire l? felicità immensa che dovevamo loro rendere felici, dandosi un po'di. Lasciando Blind Center, avevamo appena disegnato con gesti semplici e modesti le prospettive d? un futuro responsabile. Avevamo appena dipinto sull'offuscamento del mondo e sul suo destino implacabile, una via chiara e diversa dove ciascuno avrebbe la sua possibilità, il suo posto a scapito di qualsiasi discriminazione. C? è questo giorno, io credono soltanto j? hanno saputo che la gioventù è una forza calma. C? è un potere sottovalutata e disprezzato di tutti, soprattutto di noi-anche i giovani che refusont d? assumere le potenzialità inimmaginabili ammortizzate in fondo a noi. Tuttavia la gioventù volontaria, creativa e determinata è un mare déchaînée che ricorda ai dirigenti delle nostre società malate soltanto l? si è più qu? una soluzione di sostituzione, si è l? futuro. Resto sempre rattristato di vedere le energie disperse nelle buveries ed altri vizi, l? attenzione deviata verso preoccupazioni inutili, di questa marcia ad idea sbagliata di l? evoluzione, la gioventù persa nelle nebbie del materialismo in cui l? individualismo sembra suscitare d? passioni transitorie e s? stabilire in unico ideale. Aujourd? oggi, essere giovane è quasi una tragedia. Quella d? una rabbia che tuona in ventri morti di fame e laureati perdendosi nel DIN delle agitazioni politicanti. Aujourd? oggi, essere giovane è quasi una commedia. Quella d? un'esistenza che si cerca in un mondo ripiegato su sé stesso e sui suoi privilegi. C? è anche attendere il canestro che non verrà tale Godot d? Eugène Ionesco, un'attesa lunga o eterna. La gioventù si deve d? andare alla riunione d? c? est-à-dire avere di l? ambizione e darsi i mezzi d? tale ambizione. Deve portare l? innovazione e l? iniziativa, attingere in fondo alle sue forze vive l? spirito creativo che farà liberare le immaginazioni, d? incoraggiare tutti i talenti in tutte le loro diversità, questo sotto l'insegna repubblicana e fraterna. La sola cosa che deve importare alla gioventù c? è il cambiamento, la possibilità di scelta dunque d? alternativa. Il diritto di sognare e potere realizzare per l? sforzo questo sogno. L? impressione è data soltanto l? ascensore sociale è guasto, ma in sotterraneo egli n? a mai esistito. La maggior parte dei nostri maggiori ha prese le scale per arrivare dove sono. Hanno scalato penosamente e coraggiosamente i mercati con per potere gustare al riconoscimento di cui hanno sempre auspicato. Andiamo, per l? nascita artistica, culturale, tecnologica, economica e scientifica, rendere funzionale quest'ascensore mitico sociale. E tutti lo prenderemo, un giorno o l? altro, poiché noi l? avranno meritato.
La gioventù è restata troppo a lungo in l? ombra, in oscurità spesse in cui terra l? hydre dei nostri mali sociali come la disoccupazione e l? insicurezza, lo tribalisme e la discriminazione, l? ingiustizia e l? impunità, l? individualismo e l? egoismo. Una nuova pagina della nostra storia, quella di l? umanità, deve essere scritta della mano fougueuse d? una gioventù verticalmente. Il tempo di l? inerzia e di l? attesa irresponsabile è passata, ecco venuto il progresso in marcia, ecco venuto la gioventù in movimento.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Die Zeit der Kirschen.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Dévalant den Abhang, der gegen Bulu Blind Center führte, hatten wir das sonderbare von Gefühl, in eine Sonderwelt, ein Universum zu tauchen jusqu? hier praktisch nicht vorhanden. Wir verbinden in Richtung etwas d? unbekannt mißt den unseres Vorgehens, aber bestimmten Ernst, dieses Kap zu überqueren, das wir uns nur einige Wochen vorher festgelegt hatten. Ich erinnere mich noch an die Freude, die wir diesen Waisen durch unsere Aktion dieser Tag an Blind Center verschafft hatten, vom Stolz, der in uns brannte, die Zufriedenheit der erfüllten Pflicht. Ich n? nie die Vermerke die von diesem fast gewöhnlichen Jugendlichen, einem d potentiellen, echter Virtuose Ray werden Charles vergessen, gespielt wurden? eine gezähmte Musik und von dieser, die uns d füllte? eine tiefe Fröhlichkeit. Was von seinen kleinen Kameraden zu sagen, das uns ihres aufrichtigeres qu-Lächeln dann anbot? sie konnten kein l wahrnehmen? unermeßliches Glück, das wir hatten, sie glücklich zu machen, indem sie ihnen ein wenig uns gaben. Wir verlassen Blind Center, und hatten soeben durch einfache und bescheidene Gesten gezeichnet die Perspektiven d? eine verantwortliche Zukunft. Wir hatten soeben auf der Unschärfe der Welt und auf ihrem unversöhnlichen Verhängnis, einem klaren und anderen Weg gemalt, wo jeder sein Glück hätte, seine Stelle auf Kosten jeder Diskriminierung. C? ist dieser Tag, ich glauben nur j? gewußt haben, daß die Jugend eine ruhige Kraft ist. C? ist eine Macht unterschätzt und verachtet von allen besonders von sogar-uns die Jugendlichen, die refusont d? die tief in uns eingeschlafenen unvorstellbaren Möglichkeiten zu übernehmen. Jedoch die freiwillige, schöpferische und bestimmte Jugend ist ein losgekettetes Meer, das die Führungskräfte unserer kranken Gesellschaften nur l erinnert an? man ist mehr qu? eine Ersatzlösung ist man l? Zukunft. Ich bleibe immer attristé, die in den buveries und anderen Lasterhaftigkeiten zerstreuten Energien zu sehen, l? Beachtung, die in Richtung wertloser Anliegen von diesem Befahren des falschen Gleises umgeleitet wurde von l? Entwicklung, die Jugend, die im Nebel von matérialisme wo l verloren wurde? Individualismus scheint, d hervorzubringen? vergängliche Leidenschaften und s? aufzurichten in einmalig ideal. Aujourd? heute jung ist zu sein fast eine Tragödie. Jene d? ein Zorn, der in ausgehungerten Bäuchen donnert und diplomiert verlierend im Krach der politischen Erregung. Aujourd? heute jung ist zu sein fast eine Komödie. Jene d? eine Existenz, die sich in einer auf sich selbst umgebogenen Welt sucht und auf seinen Privilegien. C? ist auch, den Korb zu erwarten, der nicht kommen wird dies das Godot d? Eugène Ionesco ein langes sogar ewiges Warten. Die Jugend muß sich d? zur Zusammenkunft d zu gehen? sie selbst, c? est-à-dire zu haben von l? Ehrgeiz und sich die Mittel d zu geben? ein solcher Ehrgeiz. Sie muß l tragen? Innovation und l? Initiative tief in ihren kinetischen Energien l zu schöpfen? schöpferischer Geist, der wird die Einbildungen befreien lassen, d? alle Talente in all ihrer Vielfalt, dies unter dem republikanischen und brüderlichen Banner zu ermutigen. Die einzige Sache, die an der Jugend c importieren muß? ist die änderung, die Wahlmöglichkeit also d? Alternative. Das Recht, durch l zu träumen, und verwirklichen zu können? Anstrengung dieser Traum. L? Eindruck wird nur l gegeben? sozialer Aufzug ist defekt, aber im Grunde er n? nie bestandenes a. Die Mehrzahl unserer älteren hat nahm die Treppen, um anzukommen, wo sie sind. Sie sind schmerzvoll und mutig geklettert die Abläufe durch, um an der Anerkennung schmecken zu können, von der sie immer gewünscht haben. Wir gehen durch l? , wirtschaftliches und wissenschaftliches Aufbrechen künstlerisches, kulturell, technologisches funktionell diesen mythischen sozialen Aufzug zu machen. Und wir werden alles es nehmen, ein Tag oder l? anderes, denn wir l? verdient haben werden.
Die Jugend ist zu lange Zeit in l geblieben? Schatten in einer dicken Dunkelheit wo es Erde l? hydre unserer sozialen übel wie die Arbeitslosigkeit und l? Unsicherheit, das tribalisme und die Diskriminierung, l? Ungerechtigkeit und l? Ungestraftheit, l? Individualismus und l? Egoismus. Eine neue Seite unserer Geschichte, jene von l? Menschheit muß von der aufbrausenden Hand d geschrieben werden? eine Jugend aufrecht. Die Zeit l? Trägheit und von l? unverantwortliche abwartende Haltung ist beendet, hier gekommen geht der Fortschritt davon, hier gekommen die Jugend in Bewegung.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

O tempo das cerejas.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Descendo a inclinação que efectuava para o Bulu Blind Center, tínhamos o engraçada de sensação de mergulhar num mundo à parte, um universo jusqu? aqui praticamente inexistente. Combinamos para algo d? incógnita, medindo a gravidade da nossa diligência mas determinada cruzar este cabo que tivéssemo-nos fixado apenas algumas semanas frente. Recordo-me ainda da alegria que tivéssemos procurado a estes órfãos pela nossa acção este dia ao Blind Center, de orgulho que queimava nnós, a satisfação do dever realizado. Mim n? esquecerá nunca as notas brincadas por este adolescente quase comum, Ray Charles em potência, verdadeiro virtuose d? uma música domada, e de esta que nos preenchia d? gaieté profundo. O que dizer dos seus pequenos camaradas que oferecia-nos sua mais sinceros sorrisos então qu? não podiam perceber l? imensa felicidade que tínhamos ele a tornar felizes, nosdando-lhes - ligeiramente. Deixando o Blind Center, acabávamos de desenhar por gestos simples e modestos as perspectivas d? um futuro responsável. Acabávamos de pintar sobre a vaporosidade do mundo e sobre a sua implacável fatalidade, uma via clara e diferente onde cada um teria a sua possibilidade, o seu lugar em detrimento de qualquer discriminação. C? é este dia, mim crê único j? soube que a juventude é uma força tranquila. C? é um poder subestimado e desprezado de todos, sobretudo denós-mesmos os jovens que refusont d? assumir as potencialidades inimagináveis adormecidas basicamente denós. No entanto a juventude voluntária, criativa e determinada é um mar desencadeado que recorda aos líderes das nossas sociedades doentes único l? é-se mais qu? uma solução de substituição, é-se l? futuro. Continuo a ser sempre attristé de ver as energias dispersadas os buveries e outros vícios, l? atenção desviada para inúteis preocupações, deeste degrau à contra-sensos de l? evolução, a juventude perdida nas brumas matérialisme onde l? individualismo parece suscitar d? efémeras paixões e s? erigir único ideal. Aujourd? hoje, ser jovem é quase uma tragédia. A d? uma cólera que brame em ventres affamés e diplomados perdendo-se em vacarme das agitações políticas. Aujourd? hoje, ser jovem é quase uma comédia. A d? uma existência que se procura num mundo replié sobre ele mesmo e sobre os seus privilégios. C? é também esperar o cesto que não virá como Godot d? Eugène Ionesco, uma espera longa ou mesmo eterna. A juventude deve-se d? ir ao encontro d? própria, c? est-à-dire ter de l? ambição e dar-se os meios d? tal ambição. Deve levar l? inovação e l? iniciativa, extrair basicamente das suas forças vivas l? espírito criativo que fará liberar as imaginações, d? incentivar todos os talentos todas as em diversidades, isto sob a bandeira republicano e fraternal. A única coisa que deve importar à juventude c? é a mudança, a possibilidade de escolhas por conseguinte d? alternativa. O direito de sonhar e poder realizar por l? esforço este sonho. L? impressão é dada único l? ascensor social está avaria, mas basicamente ele n? a nunca existido. A maior parte nosso aînés tem tomou escaliers para chegar onde são. Escalaram penosa e corajosamente os degraus um por um para poder provar ao reconhecimento do qual sempre desejaram. Vamos, por l? éclosion artístico, cultural, tecnológico, económico e científico, tornar funcional este mythique ascensor social. E vamos qualquer tomá-lo, um dia ou l? outro, porque nós l? terá merecido.
A juventude tem permanecido demasiado muito tempo em l? sombra, em trevas espessos onde se terra l? hydre dos nossos mais sociais como o desemprego e l? insegurança, o tribalisme e a discriminação, l? injustiça e l? impunidade, l? individualismo e l? egoísmo. Uma nova página da nossa história, a de l? humanidade, deve ser escrita da mão impetuosa d? uma juventude de pé. O tempo de l? inércia e de l? temporização irresponsável é terminada, eis vindo o progresso anda, eis vindo a juventude em movimento.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

The time of cherries.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
By descending the slope which carried out towards Bulu Blind Center, we had funny feeling to plunge in a world separately, a universe jusqu? here practically non-existent. We went towards something D? unknown factor, measuring the gravity of our step but given to cross this course that we had only fixed ourselves a few front weeks. I still remember the joy that we had gotten for these orphans by our action this day in Blind Center, of the pride which burned in us, the satisfaction of the accomplished duty. I N? will never forget the notes played by this almost ordinary teenager, Ray Charles in power, true virtuoso D? an overcome music, and of this one which filled us D? a major gaiety. What to say his/her small comrades who offered then their more sincere smiles qu to us? they could not perceive L? immense happiness that we had to make them happy, in their giving a little us. While leaving Blind Center, we came to draw by gestures the simple and modest prospects D? a responsible future. We had just painted on the blur of the world and its relentless fate, a clear and different way where each one would have its chance, its place with the detriment of any discrimination. C? is this day, I believe that J? knew that youth is a quiet force. C? is a capacity underestimated and scorned of all, especially of ourself the young people who refusont D? to assume the unimaginable potentialities deadened at the bottom of us. However voluntary, creative and given youth is an unchained sea which recalls to the leaders our sick companies that L? one is more qu? is a solution of replacement, one L? future. I remain always saddened to see the energies dispersed in the buveries and other vices, L? attention diverted towards futile concerns, of this walk with misconception of L? evolution, the youth lost in the fogs of the materialism where L? does individualism seem to cause D? transitory passions and S? to set up in single ideal. Aujourd? today, young being is almost a tragedy. That D? an anger which thunders in famished and graduate bellies losing itself in the din of politicking agitations. Aujourd? today, young being is almost a comedy. That D? an existence which is sought in a world folded up on itself and on its privileges. C? is also to await the basket which will not come the such Godot D? Eugene Ionesco, even eternal long waiting. Does youth owe D? to go to the meeting D? itself, C? be-with-statement to have L? ambition and to give average D? such an ambition. It must carry L? innovation and L? initiative, to draw at the bottom of its sharp forces L? creative spirit which will make release imaginations, D? to encourage all the talents in all their diversities, this under the republican and fraternal banner. The only thing which must import with youth C? is the change, the possibility of choice thus D? alternative. Right to dream and be able to realize by L? effort this dream. L? is impression given that L? is social elevator broken down, but at the bottom it N? existed forever. The majority of our elder have took the staircases to arrive where they are. They climbed painfully and courageously the steps one by one to be able to taste with the recognition of which they always wished. We go, by L? blossoming artistic, cultural, technological, economic and scientific, to make functional this mythical social elevator. And we all will take it, one day or L? other, because us L? will have deserved.
Did youth remain too a long time in L? shade, in thick darkness where ground L? hydre of our social evils such as unemployment and L? insecurity, tribalism and discrimination, L? injustice and L? impunity, L? individualism and L? selfishness. A new page of our history, that of L? does humanity, have to be written impetuous hand D? a youth upright. The time of L? inertia and of L? irresponsible wait-and-see policy completed, came here progress moving, come here youth moving.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Tiden av körsbär.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Genom att stiga ned slutta, som bar ut in mot den Bulu rullgardinen, centrera, oss hade rolig känsla som ska kasta sig i en värld separat, en universumjusqu? här praktiskt icke existerande. Vi gick in mot något D? okända dela upp i faktorer och att mäta gravitationen av vårt kliver, men fallen fört korsa detta jagar att vi hade endast fixat oss själva några beklär veckor. Stillbild I minns att glädjen som vi hade fått för dessa föräldralösar av vår handling denna dag i rullgardin, centrera, av stoltheten, som brände i oss, tillfredsställelsen av den fulländade arbetsuppgiften. I N? ska glöm aldrig att noterar lekt av denna nästan det vanligatonåring, strålen som Charles driver in, riktig virtuoso D? en betagen musik, och av denna som fyllde oss D? en ha som huvudämnemunterhet. Vad till något att säga his/hennes små kamrater vem erbjöd därefter deras mer ärliga leenden qu till oss? de kunde inte märka L? enorm lycka, att vi måste att göra dem lyckliga, i deras ge sig lite oss. Stunder som okontrollerat lämnar, centrerar, kom vi att dra vid gester de enkla och blygsamma utsikterna D? en ansvarigframtid. Vi hade precis målat på bluren av världen, och dess oavlåtliga öde, en frikänd och olikt långt, var skulle varje har dess att riskera, dess förlägger med förfånget av någon diskriminering. C? är denna dag, mig tro det J? visste att ungdommen är en tyst styrka. C? är en kapacitet som allra underskattas och hånas, speciellt av ourself ungdomaren som refusont D? för att anta de unimaginable potentialitiesna bedövade längst ner av oss. Idérik och given ungdommen den emellertid för frivilligt bidrag, är unchained havet som återkallar till ledarna våra sjuka företag, som L? en är mer qu? är en lösning av utbyte, ett L? framtid. Jag återstår alltid saddened för att se energierna som skingras i buveriesna och andra laster, L? uppmärksamhet som avledas in mot fruktlösa bekymmer, av denna, går med missuppfattning av L? evolution ungdommen som är borttappad i dimmorna av materialismen var L? verkar individualism för att orsaka D? transitory passioner och S? till uppsättningen upp i singelideal. Aujourd? i dag barn som är det är, nästan en tragedi. Det D? en ilska som åskar i famished och doktorand- bukar som förlorar sig i buller av politicking agitations. Aujourd? i dag barn som är det är, nästan en komedi. Det D? en existens, som söks i en värld vek upp på honom, och på dess privilegierar. C? också är att vänta på korgen som ska inte kommet den sådan Godoten D? Eugene Ionesco, jämnt evigt långt vänta. Varar skyldig ungdommen D? att gå till mötet D? sig själv C? vara-med-meddelande som har L? ambition och att ge genomsnittligt D? en sådan ambition. Det måste bära L? innovation och L? insats att dra längst ner av dess kor tvingar L? den idérika anden, som ska, gör frigörarfantasier, D? att uppmuntra alla talangar sammanlagt deras mångfalder, denna under det republikanska och broderliga banret. Det enda tinget som måste importen med ungdom C? är ändringen, möjligheten av primat thus D? alternativ. Rakt till realiserar drömmen och vid L? försök denna dröm. L? är det givna intrycket det L? är den brutna sociala hissen besegrar, men längst ner det N? existerande för evigt. Majoriteten av vår fläder har tog trappuppgångarna för att ankomma var de är. De klättrade painfully, och modigt kliver en vid en smakar med erkännanden som de önskade av alltid. Vi går, förbi L? blomstra som är konstnärligt som är kulturellt som är teknologiskt som är ekonomiskt och som är vetenskapligt, att göra funktionellt denna mytiska sociala hiss. Och alla oss ska take det, en dag eller L? annat därför att oss L? ska har förtjänat.
Återstod ungdommen för en lång tid i L? skugga i tjockt mörker var slipat L? hydre av våra sociala ondska liksom arbetslöshet och L? osäkerhet, tribalism och diskriminering, L? orättvisa och L? impunity L? individualism och L? själviskhet. En ny sida av vår historia, det av L? måste mänsklighet, att vara skriftligt impetuous räcker D? en upprätt ungdom. Tiden av L? tröghet och av L? ansvarslös avslutad wait-and-seepolitik, kom här framstegflyttningen, kommer här ungdomflyttningen.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Время вишен.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Путем спускать наклон унес к центру Bulu слепому, мы имели funny ощупывание, котор нужно ввергнуть в мире отдельно, jusqu вселенного? здесь практически non-existent. Мы пошли к что-то d? неизвестный фактор, измеряя силу тяжести нашего шага но, котор дали для того чтобы пересечь этот курс что мы только зафиксировали немного передних неделей. Я все еще вспоминаю утеху мы получили для этих сирот нашим действием этот день в слепом центре, гордости которая сгорела в нас, соответствия accomplished обязанности. IИЙ N? никогда не забудет примечания сыгранные этим почти обычным teenager, Рэй Charles в силе, поистине virtuoso d? отжатое нот, и это одного которое заполнило нас d? майор gaiety. Для того чтобы сказать его/ее малые камрадам предложило после этого их более задушевные усмешки qu к нам? они не смогли воспринять l? большое счастье что мы должны сделать их счастливым, в их давать немного мы. Пока оставляющ слепой центр, мы пришли нарисовать жестами просто и скромные перспективности d? ответственное будущее. Мы как раз покрасили на нерезкости мира и своей relentless судьбы, ясной и по-разному дороге где каждое одно имело бы свой шанс, своем месте с detriment любого различения. C? этот день, я верить тому j? знал что молодостью будет тихое усилие. C? будет емкостью недооцененной и scorned всего, специально из ourself молодые люди которые refusont d? принять unimaginable потенциальности омертвлянные на дне нас. Как бы добровольная, творческая и, котор дала молодость unchained море которое вспоминает к руководителям наши больные компании которые l? одно будет больше qu? разрешение замены, одного l? будущее. Я остаю всегда ым увидеть энергии разметанные в buveries и других вице, l? внимание отвлеченное к безрезультатным заботам, этой прогулки с misconception l? развитие, молодость потерянная в fogs materialism где l? кажется, что причиняет индивидуализм d? транзиторные страсти и s? к комплекту вверх в одиночное идеально. Aujourd? сегодня, молодым быть будет почти трагизм. Тот d? гнев гремит внутри famished и постдипломные животы теряя в гаме politicking взволнований. Aujourd? сегодня, молодым быть будет почти комедия. Тот d? существование изыскано в мире сложило вверх на себе и на своих привилегированностях. C? также подождать корзины не придет такое Godot d? Евгений Ionesco, ровный вечный длинний ждать. Молодость задолжает d? пойти к встрече d? сам, c? быть-с-заявление для того чтобы иметь l? гонор и дает средний d? такой гонор. Оно должно снести l? рационализаторство и l? инициатива, нарисовать на дне своего диеза принуждает l? творческий дух сделает воображения отпуска, d? ободрить все талантливости в всей их разнообразности, это под республиканским и по-братски знаменем. Единственная вещь должна импортировать с молодостью c? будет изменением, возможностью выбора таким образом d? алтернатива. Право к сновидению и осуществьте l? усилие это сновидение. L? будет дали впечатлением, котор тот l? социальный лифт break down, но на дне оно n? существовано forever. Большинство нашего старейшини имеет приняло staircases для того чтобы приехать где они. Они взобрались тягостно и отважно шаги one by one пробовали с опознаванием of which они всегда желали. Мы идем, l? blossoming художнический, культурный, технологический, хозяйственный и научный, сделать функционально этот мифический социальный лифт. И мы все примем его, один день или l? другое, потому что мы l? заслужит.
Молодость остала слишком длинним временем в l? тень, в толщиной темноте где земля l? hydre наших социальное зло such as незанятость и l? необеспеченность, tribalism и различение, l? несправедливость и l? ненаказуемость, l? индивидуализм и l? эгоизм. Новая страница нашей истории, то из l? гуманность, должна быть написана impetuous руку d? молодость чистосердечная. Время l? инерция и l? несознательная завершитая политика wait-and-see, пришла здесь прогресс двигая, приходит здесь двигать молодости.


Ludewic Макинтош Kwin de Davy Makasso

De tijd van de kersen.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door de helling snel af te gaan die naar Bulu Blind Center leidde, hadden wij grappig van gevoel om in een aparte wereld, een heelal te duiken jusqu? hier praktisch onbestaande. Wij verbinden naar iets d? onbekende, die van onze methode meet, maar bepaald de ernst om deze kaap te overschrijden die wij alleen maar enkele weken ons voor hadden bepaald. Ik herinner me nog de vreugde die wij aan deze wezen door onze actie die dag aan Blind Center hadden verschaft, van de trots die in ons brandde, de tevredenheid van de vervulde plicht. Ik n? nooit de aantekeningen vergeten die door deze bijna gewone adolescent, Ray zal Charles in macht, echte meester d worden gespeeld? een bedwongen muziek, en van deze die ons d vulde? diepe gaieté. Wat van zijn kleine kameraden zeggen die ons dan van hen oprechtere glimlachen qu aanbood? zij konden l niet waarnemen? enorm geluk dat wij hadden om ze gelukkig te maken, door hun een beetje te geven. Door Blind Center te verlaten, kwamen wij om door eenvoudige en bescheiden gebaren tekenen de vooruitzichten d? een verantwoordelijke toekomst. Wij kwamen om op flou van de wereld en zijn implacable fataliteit, een duidelijke en verschillende weg schilderen waar iedereen zijn geluk zou hebben, zijn plaats ten koste van elke discriminatie. C? is die dag, ik gelooft slechts j? heb geweten dat de jeugd een rustige kracht is. C? is een macht onderschat en minacht van iedereen, vooral van wij zelf de jongeren die refusont d? de onvoorstelbare kansen aanvaarden die onderin ons in slaap doen vallen. Nochtans de vrijwillige, creatieve en bepaalde jeugd is een ontketende zee die aan de leiders van onze zieke vennootschappen slechts l herhaalt? men is meer qu? een oplossing van vervangingsmiddel, is men l? toekomst. Ik blijf altijd bedroeft om de energiebronnen te zien die in buveries en andere losbandigheden worden verspreid, l? aandacht die naar een onbeduidende bezorgdheid, van dit verloop aan begripsfouten van l wordt omgelegd? evolutie, de jeugd die in de mist van het materialisme waar l worden verloren? het individualisme schijnt d te veroorzaken? kortstondige hartstochten en s? oprichten in enig ideaal. Aujourd? vandaag jong is zijn bijna een tragedie. Die d? een woede die in hongerige buiken gromt en gediplomeerd zich verliezend in het lawaai van de politieke opwinding. Aujourd? vandaag jong is zijn bijna een komedie. Die d? een bestaan dat zich in een wereld zoekt die op zelf wordt opgevouwen en op zijn voorrechten. C? eveneens op manne is wachten die niet zoals Godot d zal komen? Eugène Ionesco, een lang en zelfs eeuwig wachten. De jeugd moet zich d? aan de samenkomst d gaan? zelf, c? est-à-dire hebben van l? ambitie en de middelen d zich verschaffen? zo'n ambitie. Zij moet l dragen? innovatie en l? initiatief, onderin zijn dynamische krachten l putten? creatieve geest die de verbeeldingskracht zal laten bevrijden, d? alle talenten in al hun verscheidenheden, dit onder de republikeinse en broederlijke banier stimuleren. Het enige ding dat aan de jeugd c moet invoeren? zijn de verandering, de mogelijkheid van keuze dus d? alternatief. Het recht om te dromen en om per l te kunnen verwezenlijken? inspanning deze droom. L? de indruk wordt slechts l gegeven? de sociale lift is defect, maar het in wezen hij n? nooit bestaan a. Het merendeel van onze ouder heeft nam de trappen om aan te komen waar zij zijn. Zij zijn met moeite en moedig het verloop een door een geklommen om aan de erkenning te kunnen proeven waarvan zij altijd hebben gewenst. Wij gaan, per l? artistiek, cultureel, technologisch, economisch en wetenschappelijk ontluiken, deze mythische sociale lift functioneel maken. En wij gaan alle het nemen, een dag of l? ander, want wij l? zullen verdiend hebben.
De jeugd is te lang in l gebleven? schaduw, in dikke duisternissen waar aarde l? hydre van ons sociaal kwade zoals de werkloosheid en l? onzekerheid, tribalisme en de discriminatie, l? onrechtvaardigheid en l? straffeloosheid, l? individualisme en l? egoïsme. Een nieuwe bladzijde van onze geschiedenis, die van l? de mensheid, moet van de onstuimige hand d geschreven worden? een jeugd staande. De tijd van l? traagheid en van l? de onbezonnen afwachtende houding is verlopen, ziehier gekomen de in werking vooruitgang, ziehier gekomen de jeugd in beweging.


Ludewic Mac Kwin van Davy Makasso

الوقت الكرز.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب ينزل الانحدار أيّ وفى نحو [بولو] مركز عمياء, نحن تلقّينا إحساس مضحكة أن ينغمر في عالم على حدة, كون [جوسقو]? هنا عمليّا [نون-إكسيستنت]. نحن ذهبنا نحو شيء [د]? عاملة مجهولة, يقيس الجاذبيّة من خطوتنا غير أنّ يعطي أن يعبر هذا مسلك أنّ ثبتبنفسي نحن تلقّى فقط [ا فو] أسابيع أماميّة. أنا بعد أتذكّر السعادة أنّ نحن كنّا قد حصلنا ل هذا يتيمات بعملنا هذا يوم في مركز عمياء, من الكبرياء أيّ أحرق في نا, الرضاء من الواجب رسم بارعة. [إي] ن? أبدا سينسى البطاقات يلعب ب هذا مراهقة عاديّة تقريبا, شعاع شارلز في قوة, يصحّ عالمة [د]? يقهر لون موسيقى, ومن هذا واحد أيّ ملأنا [د]? إبتهاج كبريات. ماذا أن يقول [هيس/هر] رفيقات صغيرة الذي قدّم بعد ذلك هم أكثر يصدق ابتسامات [قو] إلى نا? هم استطاع لم يلاحظ [ل]? سعادة ضخمة أنّ نحن اضطرّ جعلتهم سعيدة, في هم يعطي قليلا نا. بينما يترك مركز عمياء, أتى نحن أن يسحب بإشارات البسيطة وتوقعات متواضعة [د]? مستقبل مسؤولة. دهن نحن تلقّى فقط على اللطخة من العالم وقدره عديم شفقة, واضحة وطريق مختلفة حيث [إش ون] تلقّى فرصته, مكانه مع الضرر من أيّ تمييز. [ك]? يكون هذا يوم, أنا صدقت أنّ [ج]? عرف أنّ شباب يسجو قوة. [ك]? يكون قدرة ب استخفّ ويزدرى من كلّ, خصوصا من [أورسلف] الالناس شابّة الذي [رفوسنت] [د]? أن يفترض الإمكانيات [أونيمجنبل] يهمّد في القعر من نا. مهما إراديّة, مبتكرة ويعطى شباب [أونشين] بحث أيّ يتذكّر إلى الزعيمات شركاتنا مريضة أنّ [ل]? واحدة كثير [قو]? يكون حل من إستبدال, واحدة [ل]? مستقبل. أنا أبقى دائما يحزن أن يرى الطاقات يفرق في ال [بوفريس] وأخرى رذائل, [ل]? إنتباه يحوّل نحو اهتمامات غير مجد, من هذا مشية مع [ميسكنسبأيشن] ال [ل]? يضبّب تطور, الشباب يخسر في ال من المادية حيث [ل]? فردانيّة يبدو أن يسبّب [د]? مؤقّتة عواطف و [س]? إلى مجموعة فوق في وحيدة مثاليّة. [أوجوورد]? اليوم, شابّة يكون تقريبا مأساة. أنّ [د]? حالة أيّ يرعد في [فميشد] وبطون متخرّجة يخسربنفسي في الضجيج من [بوليتيكينغ] هيجانات. [أوجوورد]? اليوم, شابّة يكون تقريبا ملهاة. أنّ [د]? طوى وجود أيّ يكون بحثت في عالم فوق على بنفسي وعلى امتيازاته. [ك]? يكون أيضا أن يترقّب السلة أيّ لن يأتي ال هذا [غدوت] [د]? [إيوجن] [إيونسك], يتساوى دائمة طويلة ينتظر. شباب يستدين [د]? أن يذهب إلى الاجتماع [د]? بنفسي, [ك]? [ب-ويث-ستتمنت] أن يتلقّى [ل]? يعطي طموح وأن [د] معدّلة? هذا طموح. هو ينبغي حملت [ل]? إبتداع و [ل]? يجبر مبادرة, أن يسحب في القعر من طرف حادّه [ل]? كحول مبتكرة أيّ سيجعل إطلاق تخيلات, [د]? أن يشجّع [ألّ ث] مواهب في كلّهم تنوعات, هذا تحت الجمهوريّة وراية أخويّة. الشيء وحيد أيّ ينبغي استوردت مع شباب [ك]? يكون التغير, الإمكانية الإختبار لذلك [د]? خيار. يصحّ إلى حلم ويمكن أن يحقّق ب [ل]? جهد هذا حلم. [ل]? يكون إنطباع يعطى أنّ [ل]? يكون مصعد اجتماعيّة اختلّت, غير أنّ في القعر هو ن? يتواجد دائما. الأغلبية من شيختنا أخذ الأدراج أن يصل حيث هم يكونون. هم صعدوا بألم و [كورجووسلي] ال [ستبس] [أن بي ون] أن يكون يمكن أن يذوق مع التمييز [أف وهيش] تمنّى هم دائما. نحن نذهب, ب [ل]? يزهر فنّيّة, ثقافيّة, تكنولوجيّة, اقتصاديّة وعلميّة, أن يجعل وظيفيّة هذا مصعد [مثيكل] اجتماعيّة. وسيأخذ نحن كلّ هو, واحدة يوم أو [ل]? أخرى, لأنّ نا [ل]? يتلقّى سيستحقّ.
شباب بقي أيضا [لونغ تيم] في [ل]? ظل, في ظلام سميكة حيث أرض [ل]? [هدر] من شرورنا اجتماعيّة مثل بطالة و [ل]? إختلال أمن, عشائرية وتمييز, [ل]? ظلم و [ل]? حصانة, [ل]? فردانيّة و [ل]? أنانية. صفحة جديدة من تاريخنا, أنّ من [ل]? إنسانية, يضطرّ كنت كتبت يد متهوّرة [د]? شباب قائمة. الوقت ال [ل]? عطالة ومن [ل]? أتمّ [ويت-ند-س بوليسي] غير مسؤول, أتى هنا تقدم يتحرّك, يأتي هنا شباب يتحرّك.


[لودويك] ماك [كوين] [د] ديفي [مكسّو]