A quoi peut ressembler une vie en 2050, dans un monde ayant jugulé ses gaz à effet de serre dans tous les domaines ?

Quelques pistes... On vivra sans doute dans des logements très différents et plus ludiques : avec plusieurs peaux, des coques successives qui changeront complètement la ventilation et relègueront probablement le chauffage au musée. Nos bâtiments deviendront des sources d’énergie, ils seront truffés de panneaux solaires. Les fenêtres deviendront intelligentes, elles seront transparentes le jour et lumineuses la nuit. Les bons vieux éclairages à interrupteurs n'existeront plus, l'ambiance sera gérée automatiquement et avec le moins de dépenses énergétiques.
Dans 50 ans la voiture telle qu’on la connaît aujourd’hui aura disparu. Les transports seront beaucoup plus efficaces et très modulables. En ville on se déplacera en commun dans des petits véhicules et dans des tramways. Pour aller d’une ville à l’autre, on se délassera dans des TGV bien plus rapides qu’aujourd’hui. Ils seront alimentés par des éoliennes disposées le long des voies (ce qui ne gênera personne...). Par contre il faudra probablement faire une croix sur les voyages très lointains en avion, car les avions auront un coût prohibitif à l'époque s’ils continuent à dépendre du pétrole.

Qu'est-ce qu'on mangera dans 50 ans ?
Des bons produits locaux et de saison bien sûr ! La viande provoque beaucoup d’émissions de gaz à effet de serre à cause de l’énergie que sa production nécessite. Il faudra donc faire évoluer le goût de nos enfants et les réhabituer à un régime plus varié (en plus c'est meilleur pour la santé).

Ce monde sera différent du nôtre, mais il ne sera pas nécessairement moins agréable à vivre - bien au contraire ! Il reste à l’inventer et à le mettre en place assez vite. Car si l'humanité ne jugule pas ses gaz à effet de serre, le monde de 2050 sera nettement moins enthousiasmant: climat déréglé, tempêtes, canicules, récessions économiques, réfugiés climatiques, guerres pour l'eau et le pétrole, misère extrême, destructions de la biodiversité...

En menos de 50 años.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿A que puede asemejar una vida en 2050, en un mundo suprimiendo sus gases de efecto invernadero en todos los ámbitos?

Algunas pistas… Se vivirá seguramente en alojamientos muy diferentes y más lúdicos: con varias pieles, de los cascos sucesivos que cambiarán completamente el desglose y relegarán probablemente la calefacción al museo. ¿Nuestros edificios se volverán fuentes d? energía, serán trufas de los paneles solares. Las ventanas se volverán inteligentes, serán transparentes el día y luminosas la noche. Las órdenes viejos alumbrados a interruptores no existirán ya, se administrará automáticamente el ambiente y con el menos de gastos energéticos.
¿En 50 años el tal coche qu? ¿se la conoce aujourd? hoy habrá desaparecido. Los transportes serán mucho más eficaces y muy flexibles. En ciudad se desplazará conjuntamente en pequeños vehículos y en tranvías. ¿Para ir d? ¿una ciudad a l? ¿otro, se se descansará en TAV bien más rápidos qu? ¿aujourd? hoy. Serán abastecidos por aeromotores dispuestos a lo largo de las vías (lo que no obstruirá nadie…). ¿Por el contrario será necesario hacer probablemente una cruz sobre los viajes muy alejados en avión, ya que los aviones tendrán un coste prohibitivo en la época s? siguen dependiendo del petróleo.

¿Qu'est-ce-qu' se comerá en 50 años?
Buenos productos locales y temporada ¡por supuesto! ¿La carne causa mucho d? ¿emisiones de gas de efecto invernadero debido a l? energía que su producción requiere. Será necesario pues hacer evolucionar el gusto de nuestros niños y los réhabituer a un régimen más variado (además es mejor para la salud).

¡Este mundo será diferente de nuestro, pero no será necesariamente menos agradable a vivir - al contrario! ¿Permanece a l? inventar y a establecerlo bastante rápidamente. Ya que si la humanidad no suprime sus gases de efecto invernadero, el mundo de 2050 será claramente entusiasmando menos: clima desreglamentado, tormentas, canículas, recesiones económicas, refugiados climáticos, guerras para el agua y el petróleo, miseria extrema, destrucciones de la biodiversidad…

In meno di 50 anni.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
A che può somigliare una vita nel 2050, in un mondo che ha soppresso i suoi gas a effetto serra in tutti i settori?

Alcuni tracciati… Si vivrà certamente in alloggi molto diversi e più ludici: con molte pelli, dei gusci successivi che cambieranno completamente la ventilazione e relegheranno probabilmente il riscaldamento al museo. I nostri edifici diventeranno fonti d? energia, saranno tartufi di pannelli solari. Le finestre diventeranno intelligenti, saranno trasparenti il giorno e luminose la notte. I buoni vecchie illuminazione a commutatori non esisteranno più, l'ambiente sarà gestito automaticamente e con minori spese energetiche.
Tra 50 anni l'automobile tale qu? la conosce aujourd? oggi sarà scomparso. I trasporti saranno molto più efficaci e molto flessibili. In città ci si muoverà in comune in piccoli veicoli ed in tram. Per andare d? una città a l? altro, ci si riposerà in un TGV molto più rapidi qu? aujourd? oggi. Saranno alimentati da mulini a vento disposti lungo le vie (e questo non ostruirà nessuno…). Invece occorrerà probabilmente fare un incrocio sui viaggi molto lontani in aereo, poiché gli aerei avranno un costo proibitivo all'epoca s? continuano a dipendere dal petrolio.

Qu'est-ce-qu'si mangierà tra 50 anni?
Buoni prodotti locali ed una stagione certamente! La carne causa molto d? emissioni di gas a effetto serra a causa di l? energia che la sua produzione richiede. Occorrerà dunque fare evolvere il gusto dei nostri bambini ed i réhabituer ad un regime più variato (più in è migliore per la salute).

Questo mondo sarà diverso dal nostro, ma non sarà necessariamente meno piacevoli a vivere - al contrario! Resta a l? inventare ed a realizzarlo abbastanza rapidamente. Poiché se l'umanità non sopprime i suoi gas a effetto serra, il mondo del 2050 sarà chiaramente meno entusiasmando: clima sregolato, tempeste, canicules, recessioni economiche, profughi climatici, guerre per l'acqua ed il petrolio, miseria estrema, distruzioni della biodiversità…

In weniger als 50 Jahren.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
A, das ähneln kann ein Leben im Jahre 2050, in einer Welt, die ihr Gas mit Treibhauseffekt in allen Bereichen unterdrückt hat?

Einige Spuren… Man wird zweifellos in sehr anderen und Spiel- Wohnungen leben: mit mehreren Häuten von den aufeinanderfolgenden Rümpfen, die gänzlich die Ventilation wechseln und wahrscheinlich die Heizung auf das Museum verweisen werden. Unsere Gebäude werden Quellen d werden? Energie werden sie Sonnenbretttrüffeln sein. Die Fenster werden intelligent werden, sie werden am Tag transparent sein und leuchtend die Nacht. Die Bons werden alte Schalterbeleuchtungen nicht mehr bestehen, die Umgebung wird automatisch und mit die wenigsten Ausgaben im Bereich der Energie verwaltet.
In 50 Jahren das Kraftfahrzeug wie qu? man kennt es aujourd? heute verschwunden sein wird. Der Verkehr wird viel wirksamer und sehr modulables sein. In Stadt wird man zusammen in kleinen Fahrzeugen und in Straßenbahnen reisen. Um zu gehen d? eine Stadt l? anderes wird man sich in einem qu-TGV sehr viel schneller entspannen? aujourd? heute. Sie werden durch Windmühlen versorgt, die entlang der Wege verfügt wurden (was niemanden behindern wird…). Dagegen wird man wahrscheinlich müssen ein Kreuz auf den sehr entfernten Reisen mit dem Flugzeug machen, denn die Flugzeuge werden verbotskosten seinerzeit haben s? sie hängen weiterhin vom Erdöl ab.

Qu'est-ce-qu' man wird in 50 Jahren essen?
Gute lokale Produkte und eine Saison natürlich! Das Fleisch verursacht viel d? Gasemissionen mit Treibhauseffekt wegen der l? Energie, die ihre Produktion erfordert. Man wird also müssen den Geschmack unserer Kinder und sich die réhabituer an einem variierteren Regime entwickeln lassen (außerdem ist es für die Gesundheit besser).

Diese Welt wird vom unseren verschieden sein, aber es wird nicht notwendigerweise weniger angenehm sein zu leben - vielmehr! Er bleibt an l? zu erfinden und es ziemlich schnell zu schaffen. Denn, wenn die Menschheit ihr Gas nicht unterdrückt mit Treibhauseffekt, wird die Welt von 2050 sein deutlich weniger, die begeistert: verstelltes Klima, Stürme, Hitzewellen, wirtschaftliche Rezessionen, klimatische Flüchtlinge, Kriege für das Wasser und das Erdöl, extremes Elend, Zerstörungen der Artenvielfalt…

Em menos de 50 anos.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
A qual pode assemelhar-se uma vida em 2050, num mundo que tem jugulado os seus gases à efeito de estufa todos os domínios?

Algumas pistas… Viverá-se sem dúvida em alojamentos muito diferentes e mais lúdicos: com várias peles, dos cascos sucessivos que alterarão completamente a ventilação e relègueront provavelmente o aquecimento ao museu. As nossas construções tornar-se-ão fontes d? energia, serão trufas de painéis solares. As janelas ficarão inteligentes, serão transparentes o dia e luminosos a noite. Os cupões velhas iluminações à interruptores não existirão mais, o ambiente será gerido automaticamente e com menos de despesas energéticas.
Em 50 anos o automóvel tal qu? conhece-o-se aujourd? hoje terá desaparecido. Os transportes serão muito mais eficazes e muito moduláveis. Na cidade deslocar-se-á conjuntamente em pequenos veículos e eléctricos. Para ir d? uma cidade à l? outro, descansar-se-á-se em TGV bem mais rápida qu? aujourd? hoje. Serão alimentados por aerodínamos dispostas ao longo das vias (o que não obstruirá ninguém…). Em contrapartida será necessário uma cruz provavelmente fazer sobre as viagens muito remotas em avião, porque os aviões terão um custo proibitivo à época s? continuam a depender do petróleo.

Qu'est-ce-qu' comerá-se em 50 anos?
Bons produtos locais e estação certamente! A carne provoca muito d? emissões de gases à efeito de estufa devido a l? energia que a sua produção necessita. Será necessário por conseguinte fazer evoluir o gosto das nossas crianças e os réhabituer a um regime mais variado (além disso é melhor para a saúde).

Este mundo será diferente o nosso, mas não será necessariamente mais agradável a viver - bem pelo contrário! Permanece à l? inventar e instaurá-lo bastante rapidamente. Porque se a humanidade não jugula os seus gases à efeito de estufa, o mundo de 2050 será claramente que entusiasma menos: clima déréglé, tempestades, canicules, retiradas económicas, refugiados climáticos, guerras para a água e o petróleo, miséria extrema, destruições da biodiversidade…

In less than 50 years.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
With what can resemble a life in 2050, in a world having suppressed its gases for purpose of greenhouse in all the fields?

Some tracks… One will undoubtedly live in very different and more ludic residences: with several skins, successive hulls which will change ventilation completely and will probably relegate the heating to the museum. Will our buildings become sources D? energy, they will be truffles of solar panels. The windows will become intelligent, they will be transparent the day and luminous the night. The good old men lightings with switches will not exist any more, environment will be managed automatically and with less energy expenditure.
In 50 years the car such qu? it is known aujourd? today will have disappeared. Transport will be much more effective and very flexible. Downtown one will move jointly in small vehicles and trams. To go D? a city with L? will other, one be rested in TGV much faster qu? aujourd? today. They will be fed by wind mills laid out along the ways (what will not obstruct anybody…). On the other hand it will probably be necessary to make a cross on the very remote voyages by plane, because the planes will have a prohibitory cost at the time S? they continue to depend on oil.

What will one eat in 50 years?
Good local products and of season of course! Does the meat cause much D? gas emissions for purpose of greenhouse because of L? energy which its production requires. It will thus be necessary to make evolve/move the taste of our children and the réhabituer with a mode more varied (in more it is better for health).

This world will be different from ours, but it will not be necessarily less pleasant to live - quite to the contrary! It remains with L? to invent and to rather quickly set up it. Because if humanity does not suppress its gases for purpose of greenhouse, the world of 2050 will be definitely less filling with enthusiasm: put out of order climate, economic storms, heat waves, recessions, climatic refugees, wars for water and oil, extreme misery, destruction of the biodiversity…

I mer mindre än 50 år.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Med vad kan likna ett liv i 2050, i en värld som har dämpat dess, gasar för ämnar av det växthuset sätter in sammanlagt?

Något spårar…, En ska otvivelaktigt direkt i mycket olika och mer ludic uppehåll: med flera flår, på varandra följande skrov som ska ändringsventilation fullständigt och ska förvisar antagligen uppvärmningen till museet. Ska våra byggnader blir källor D? energi ska de är tryfflar av sol- paneler. Fönstren ska blivet intelligent, ska de är genomskinliga dagen och lysande natten. De bra gamal manlightingsna med kopplar ska för att inte finnas något mera, klaras av den ska miljön automatiskt och med mindre energiförbrukning.
I 50 år bilen sådan qu? det är den bekant aujourden? i dag ska har försvunnit. Transport ska är mycket effektivare och mycket böjlig. I stadens centrum ska flyttning gemensamt i lilla medel och spårvagnar. Att gå D? en stad med L? ska annat, ett vilas i TGV mycket snabbare qu? aujourd? i dag. De ska matas by lindar mal lagt ut längs vägen (vad ska för att inte blockera vem som helst…). Å ena sidan ska det är antagligen nödvändigt att göra ett argt på de very avlägsna resorna vid plant, därför att hyvlar ska har ett förbuds- att kosta på tiden S? de fortsätter för att bero på olja.

Ska vad en äter i 50 år?
Bra lokalprodukter och av säsongen naturligtvis! Orsakar meaten mycket D? gasa utsläpp för ämnar av växthus på grund av L? energi som dess produktion kräver. Det ska är thus nödvändigt att göra att evolve/flyttning smaken av våra barn och réhabitueren med ett mer omväxlande funktionsläge (i mer det är bättre för vård-).

Denna värld ska är olik från vår, men den ska för att inte vara nödvändigtvis mindre angenäm att bo - ganska till motsatsen! Det återstår med L? att uppfinna och till den snarlika snabbt uppsättningen upp den. Ämna av växthus, världen av ska 2050 är bestämt mindre fyllning med entusiasm: därför att, om mänsklighet inte dämpar dess, gasar för, satt ut ur beställa klimatet, ekonomiska stormar, värmeböljor, nedgångar, climatic flyktingar, kriger för bevattnar och oljer, ytterlighetmisär, förstörelse av biodiversityen…,

В меньш чем 50 летах.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
С смогите походить жизнь в 2050, в мире подавляя свои газы с цель парник в всех полях?

Некоторые следы… Одно несомненно будет жить в очень по-разному и более ludic резиденциях: с несколькими кож, последовательные корпусы которые изменят вентиляцию вполне и вероятно relegate топление к музею. Будьте наши здания станьте источниками d? энергия, они будут трюфелями солнечных батарей. Окна станут толковейшими, они будут прозрачны день и светяще ноча. Хорошие старые освещения людей с переключателями не будут существовать больше, окружающая среда будет управляться автоматически и с меньше расходованием энергии.
В 50 летах автомобиль такой qu? это будет известный aujourd? сегодня исчезнет. Переход будет очень более эффективн и очень гибок. Городское одно двинет совместно в малые корабли и трамы. Пойти d? город с l? другое, одно будет отдохнуто в TGV гораздо быстре qu? aujourd? сегодня. Они будут поданы станами ветра lay out вдоль дорог (не помешают anybody…). С другой стороны вероятно будет обязательно сделать крест на очень дистанционных рейсах плоскостью, потому что плоскости будут иметь prohibitory цену вовремя s? они продолжаются зависеть на масле.

Есть в 50 летах?
Хорошие местные продукты и сезона of course! Мясо причиняет много d? выброса газа с цель парник из-за l? энергия своя продукция требует. Таким образом будет обязательно сделать эволюционировать/движение вкус наших детей и réhabituer с режимом более менять (в больше более лучшее для здоровья).

Этот мир отличит ours, но не будет обязательно более менее приятно жить - довольно to the contrary! Оно остает с l? изобрести и довольно быстро установить вверх его. Потому что если гуманность не подавляет свои газы с цель парник, то мир 2050 определенно более менее будет заполнять с восторгом: положите out of order климат, хозяйственные штормы, тепловые волны, рецессии, климатические беженцев, войны для воды и масло, весьма нищету, разрушение biodiversity…

In minder dan 50 jaar.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
A dat kan lijken een leven in 2050, in een wereld stopgezet zijn gassen met broeikaseffect op alle gebieden?

Enkele mogelijkheden… Men zal waarschijnlijk in zeer verschillend en meer spel huisvestingen leven: met verschillende huiden, van de opeenvolgende schalen die de ventilatie volledig zullen veranderen en de verwarming waarschijnlijk naar het museum zullen verdringen. Onze gebouwen zullen bronnen d worden? energie, zullen zij truffels van zonnepanelen zijn. De vensters zullen intelligent worden, zij zullen transparant de dag en lichtgevend de nacht zijn. De bonnen zal de oude verlichting aan schakelaars niet meer bestaan, de sfeer zal automatisch en met minder van energieverbruik beheerd worden.
In 50 jaar de auto zoals qu? men kent het aujourd? vandaag zal verdwenen zijn. Het vervoer zal veel meer efficiënt en zeer modulables zijn. In stad zal men zich gezamenlijk in kleine voertuigen en trams verplaatsen. Om te gaan d? een stad aan l? ander, zal men zich in de TGV veel sneller qu ontspannen? aujourd? vandaag. Zij zullen door éoliennes gevoed worden die langs de wegen worden beschikt (wat niemand… zal belemmeren). Daarentegen zal men waarschijnlijk een kruis op de zeer verre reizen in vliegtuig moeten doen, want de vliegtuigen zullen toendertijd prohibitieve kosten s hebben? zij blijven van de aardolie afhangen.

Qu'est-ce-qu' zal men in 50 jaar eten?
Goede plaatselijke producten en een seizoen natuurlijk! Het vlees veroorzaakt veel? emissie van gassen met broeikaseffect wegens l? energie die zijn productie vereist. Men zal dus moeten doen evolueren de smaak van onze kinderen en réhabituer aan een meer gevarieerde regeling (bovendien is het beter voor de gezondheid).

Deze wereld zal verschillend van ons zijn, maar het zal niet noodzakelijkerwijs minder aangenaam zijn om te leven - in tegendeel! Er blijft aan l? uitvinden en om het vrij snel op te stellen. Want als de mensheid niet haar gassen met broeikaseffect stopzet, zal de wereld van 2050 zijn die duidelijk minder enthousiast maakt: in de war gebracht klimaat, stormen, hondsdagen, economische teruggang, klimatologische vluchtelingen, oorlogen voor het water en de aardolie, uiterste ellende, vernielingen van de biodiversiteit…

في أقلّ من 50 سنون.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
مع ماذا يستطيع شابهت حياة في 2050, في عالم يتلقّى يوقف غازاته لغرض الدفيئة في [ألّ ث] مجالات?

بعض آثار… سيعيش واحدة دون شكّ في جدّا مختلفة وأكثر إقامات [لوديك]: مع عدّة جلد, هياكل متعاقبة أيّ سيغيّر تهوية تماما وعلى الأرجح سيبعد التدفئة إلى المتحف. أردت بناياتنا يصبح مصادر [د]? طاقة, سيكون هم كمأة من لوح شمسيّة. سيصبح النافذات ذكيّة, هم سيكونون شفّافة اليوم ومضيئة الليلة. الجيّدة قديمة رجال لن يتواجد [ليغتينغس] مع مفاتيح بعد الآن, بيئة كنت سيدير تلقائيّا ومع أقلّ [إنرج إكسبنديتثر].
في 50 سنون السيارة هذا [قو]? هو يعرف [أوجوورد]? سيختفي اليوم يتلقّى. نقل سيكون كثير أكثر فعّالة وجدّا مرنة. في وسط المدينة سيتحرّك واحدة معا في صغيرة عربات وترامات. أن يذهب [د]? مدينة مع [ل]? أخرى, واحدة كنت سيستريح في [تغف] كثير [قو] سريعة? [أوجوورد]? اليوم. هم كنت سيغذّون بريح مطاحن [لي ووت] على طول الطرق (ماذا لن يعيق أيّ شخص…). [أن ث ون هند] سيكون هو على الأرجح ضروريّة أن يجعل صليب على الأسفار بعيد جدّا بطائرة, لأنّ الطائرات سيتلقّون تكلفة [بروهيبيتوري] [أت ث تيم] [س]? هم يستمرّون أن يعتمد على زيت.

ماذا واحدة سيأكل في 50 سنون?
منتوجات جيّدة محلّية ومن فصل [أف كورس]! اللحظ يسبّب كثير [د]? [غس ميسّيون] لغرض الدفيئة بسبب [ل]? طاقة أيّ إنتاجه يتطلّب. هو لذلك سيكون ضروريّة أن يجعل تطوّرت/حركة الذوق من أطفالنا وال [رهبيتثر] مع أسلوب أكثر يتغيّر (في أكثر هو جيّدة لصحة).

سيكون هذا عالم مختلفة من خاصّتي, غير أنّ هو لن [ب] بالضّرورة أقلّ ممتعة أن يعيش - الى حدّ بعيد بالعكس! هو يبقى مع [ل]? أن يخترع وأن بالأحرى سريعا ثبتت فوق هو. لأنّ إن إنسانية لا يوقف غازاته لغرض الدفيئة, العالم من 2050 كنت بالتّأكيد أقلّ سيملأ مع حماسة: وضعت مناخ معطّلة, عواصف اقتصاديّة, حرارة موجات, فترة ركود, لاجئ مناخيّة, حروب لماء وزيت, شقاء متطرّفة, تدمير من ال [بيوديفرستي]…

A quoi peut ressembler une vie en 2050, dans un monde ayant jugulé ses gaz à effet de serre dans tous les domaines ?

Quelques pistes... On vivra sans doute dans des logements très différents et plus ludiques : avec plusieurs peaux, des coques successives qui changeront complètement la ventilation et relègueront probablement le chauffage au musée. Nos bâtiments deviendront des sources d’énergie, ils seront truffés de panneaux solaires. Les fenêtres deviendront intelligentes, elles seront transparentes le jour et lumineuses la nuit. Les bons vieux éclairages à interrupteurs n'existeront plus, l'ambiance sera gérée automatiquement et avec le moins de dépenses énergétiques.
Dans 50 ans la voiture telle qu’on la connaît aujourd’hui aura disparu. Les transports seront beaucoup plus efficaces et très modulables. En ville on se déplacera en commun dans des petits véhicules et dans des tramways. Pour aller d’une ville à l’autre, on se délassera dans des TGV bien plus rapides qu’aujourd’hui. Ils seront alimentés par des éoliennes disposées le long des voies (ce qui ne gênera personne...). Par contre il faudra probablement faire une croix sur les voyages très lointains en avion, car les avions auront un coût prohibitif à l'époque s’ils continuent à dépendre du pétrole.

Qu'est-ce qu'on mangera dans 50 ans ?
Des bons produits locaux et de saison bien sûr ! La viande provoque beaucoup d’émissions de gaz à effet de serre à cause de l’énergie que sa production nécessite. Il faudra donc faire évoluer le goût de nos enfants et les réhabituer à un régime plus varié (en plus c'est meilleur pour la santé).

Ce monde sera différent du nôtre, mais il ne sera pas nécessairement moins agréable à vivre - bien au contraire ! Il reste à l’inventer et à le mettre en place assez vite. Car si l'humanité ne jugule pas ses gaz à effet de serre, le monde de 2050 sera nettement moins enthousiasmant: climat déréglé, tempêtes, canicules, récessions économiques, réfugiés climatiques, guerres pour l'eau et le pétrole, misère extrême, destructions de la biodiversité...

Vencimiento 2050.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿A que puede asemejar una vida en 2050, en un mundo suprimiendo sus gases de efecto invernadero en todos los ámbitos?

Algunas pistas… Se vivirá seguramente en alojamientos muy diferentes y más lúdicos: con varias pieles, cascos sucesivos que cambiarán completamente el desglose y relegarán probablemente la calefacción al museo. ¿Nuestros edificios se volverán fuentes d? energía, serán trufas de los paneles solares. Las ventanas se volverán inteligentes, serán transparentes el día y luminosas la noche. Las órdenes viejos alumbrados a interruptores no existirán ya, se administrará automáticamente el ambiente y con el menos de gastos energéticos.
¿En 50 años el tal coche qu? ¿se la conoce aujourd? hoy habrá desaparecido. Los transportes serán mucho más eficaces y muy flexibles. En ciudad se desplazará conjuntamente en pequeños vehículos y en tranvías. ¿Para ir d? ¿una ciudad a l? ¿otro, se se descansará en TAV bien más rápidos qu? ¿aujourd? hoy. Serán abastecidos por aeromotores dispuestos a lo largo de las vías (lo que no obstruirá nadie…). ¿Por el contrario será necesario hacer probablemente una cruz sobre los viajes muy alejados en avión, ya que los aviones tendrán un coste prohibitivo en la época s? siguen dependiendo del petróleo.

¿Qu'est-ce-qu' se comerá en 50 años?
Buenos productos locales y temporada ¡por supuesto! ¿La carne causa mucho d? ¿emisiones de gas de efecto invernadero debido a l? energía que su producción requiere. Será necesario pues hacer evolucionar el gusto de nuestros niños y los réhabituer a un régimen más variado (además es mejor para la salud).

¡Este mundo será diferente de nuestro, pero no será necesariamente menos agradable a vivir - al contrario! ¿Permanece a l? inventar y a establecerlo bastante rápidamente. Ya que si la humanidad no suprime sus gases de efecto invernadero, el mundo de 2050 será claramente entusiasmando menos: clima desreglamentado, tormentas, canículas, recesiones económicas, refugiados climáticos, guerras para el agua y el petróleo, miseria extrema, destrucciones de la biodiversidad…

Scadenza 2050.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
A che può somigliare una vita nel 2050, in un mondo che ha soppresso i suoi gas a effetto serra in tutti i settori?

Alcuni tracciati… Si vivrà certamente in alloggi molto diversi e più ludici: con molte pelli, dei gusci successivi che cambieranno completamente la ventilazione e relegheranno probabilmente il riscaldamento al museo. I nostri edifici diventeranno fonti d? energia, saranno tartufi di pannelli solari. Le finestre diventeranno intelligenti, saranno trasparenti il giorno e luminose la notte. I buoni vecchie illuminazione a commutatori non esisteranno più, l'ambiente sarà gestito automaticamente e con minori spese energetiche.
Tra 50 anni l'automobile tale qu? la conosce aujourd? oggi sarà scomparso. I trasporti saranno molto più efficaci e molto flessibili. In città ci si muoverà in comune in piccoli veicoli ed in tram. Per andare d? una città a l? altro, ci si riposerà in un TGV molto più rapidi qu? aujourd? oggi. Saranno alimentati da mulini a vento disposti lungo le vie (e questo non ostruirà nessuno…). Invece occorrerà probabilmente fare un incrocio sui viaggi molto lontani in aereo, poiché gli aerei avranno un costo proibitivo all'epoca s? continuano a dipendere dal petrolio.

Qu'est-ce-qu'si mangierà tra 50 anni?
Buoni prodotti locali ed una stagione certamente! La carne causa molto d? emissioni di gas a effetto serra a causa di l? energia che la sua produzione richiede. Occorrerà dunque fare evolvere il gusto dei nostri bambini ed i réhabituer ad un regime più variato (più in è migliore per la salute).

Questo mondo sarà diverso dal nostro, ma non sarà necessariamente meno piacevoli a vivere - al contrario! Resta a l? inventare ed a realizzarlo abbastanza rapidamente. Poiché se l'umanità non sopprime i suoi gas a effetto serra, il mondo del 2050 sarà chiaramente meno entusiasmando: clima sregolato, tempeste, canicules, recessioni economiche, profughi climatici, guerre per l'acqua ed il petrolio, miseria estrema, distruzioni della biodiversità…

Fälligkeitsdatum 2050.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
A, das ähneln kann ein Leben im Jahre 2050, in einer Welt, die ihr Gas mit Treibhauseffekt in allen Bereichen unterdrückt hat?

Einige Spuren… Man wird zweifellos in sehr anderen und Spiel- Wohnungen leben: mit mehreren Häuten von den aufeinanderfolgenden Rümpfen, die gänzlich die Ventilation wechseln und wahrscheinlich die Heizung auf das Museum verweisen werden. Unsere Gebäude werden Quellen d werden? Energie werden sie Sonnenbretttrüffeln sein. Die Fenster werden intelligent werden, sie werden am Tag transparent sein und leuchtend die Nacht. Die Bons werden alte Schalterbeleuchtungen nicht mehr bestehen, die Umgebung wird automatisch und mit die wenigsten Ausgaben im Bereich der Energie verwaltet.
In 50 Jahren das Kraftfahrzeug wie qu? man kennt es aujourd? heute verschwunden sein wird. Der Verkehr wird viel wirksamer und sehr modulables sein. In Stadt wird man zusammen in kleinen Fahrzeugen und in Straßenbahnen reisen. Um zu gehen d? eine Stadt l? anderes wird man sich in einem qu-TGV sehr viel schneller entspannen? aujourd? heute. Sie werden durch Windmühlen versorgt, die entlang der Wege verfügt wurden (was niemanden behindern wird…). Dagegen wird man wahrscheinlich müssen ein Kreuz auf den sehr entfernten Reisen mit dem Flugzeug machen, denn die Flugzeuge werden verbotskosten seinerzeit haben s? sie hängen weiterhin vom Erdöl ab.

Qu'est-ce-qu' man wird in 50 Jahren essen?
Gute lokale Produkte und eine Saison natürlich! Das Fleisch verursacht viel d? Gasemissionen mit Treibhauseffekt wegen der l? Energie, die ihre Produktion erfordert. Man wird also müssen den Geschmack unserer Kinder und sich die réhabituer an einem variierteren Regime entwickeln lassen (außerdem ist es für die Gesundheit besser).

Diese Welt wird vom unseren verschieden sein, aber es wird nicht notwendigerweise weniger angenehm sein zu leben - vielmehr! Er bleibt an l? zu erfinden und es ziemlich schnell zu schaffen. Denn, wenn die Menschheit ihr Gas nicht unterdrückt mit Treibhauseffekt, wird die Welt von 2050 sein deutlich weniger, die begeistert: verstelltes Klima, Stürme, Hitzewellen, wirtschaftliche Rezessionen, klimatische Flüchtlinge, Kriege für das Wasser und das Erdöl, extremes Elend, Zerstörungen der Artenvielfalt…

Prazo 2050.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
A qual pode assemelhar-se uma vida em 2050, num mundo que tem jugulado os seus gases à efeito de estufa todos os domínios?

Algumas pistas… Viverá-se sem dúvida em alojamentos muito diferentes e mais lúdicos: com várias peles, dos cascos sucessivos que alterarão completamente a ventilação e relègueront provavelmente o aquecimento ao museu. As nossas construções tornar-se-ão fontes d? energia, serão trufas de painéis solares. As janelas ficarão inteligentes, serão transparentes o dia e luminosos a noite. Os cupões velhas iluminações à interruptores não existirão mais, o ambiente será gerido automaticamente e com menos de despesas energéticas.
Em 50 anos o automóvel tal qu? conhece-o-se aujourd? hoje terá desaparecido. Os transportes serão muito mais eficazes e muito moduláveis. Na cidade deslocar-se-á conjuntamente em pequenos veículos e eléctricos. Para ir d? uma cidade à l? outro, descansar-se-á-se em TGV bem mais rápida qu? aujourd? hoje. Serão alimentados por aerodínamos dispostas ao longo das vias (o que não obstruirá ninguém…). Em contrapartida será necessário uma cruz provavelmente fazer sobre as viagens muito remotas em avião, porque os aviões terão um custo proibitivo à época s? continuam a depender do petróleo.

Qu'est-ce-qu' comerá-se em 50 anos?
Bons produtos locais e estação certamente! A carne provoca muito d? emissões de gases à efeito de estufa devido a l? energia que a sua produção necessita. Será necessário por conseguinte fazer evoluir o gosto das nossas crianças e os réhabituer a um regime mais variado (além disso é melhor para a saúde).

Este mundo será diferente o nosso, mas não será necessariamente mais agradável a viver - bem pelo contrário! Permanece à l? inventar e instaurá-lo bastante rapidamente. Porque se a humanidade não jugula os seus gases à efeito de estufa, o mundo de 2050 será claramente que entusiasma menos: clima déréglé, tempestades, canicules, retiradas económicas, refugiados climáticos, guerras para a água e o petróleo, miséria extrema, destruições da biodiversidade…

Expiry 2050.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
With what can resemble a life in 2050, in a world having suppressed its gases for purpose of greenhouse in all the fields?

Some tracks… One will undoubtedly live in very different and more ludic residences: with several skins, successive hulls which will change ventilation completely and will probably relegate the heating to the museum. Will our buildings become sources D? energy, they will be truffles of solar panels. The windows will become intelligent, they will be transparent the day and luminous the night. The good old men lightings with switches will not exist any more, environment will be managed automatically and with less energy expenditure.
In 50 years the car such qu? it is known aujourd? today will have disappeared. Transport will be much more effective and very flexible. Downtown one will move jointly in small vehicles and trams. To go D? a city with L? will other, one be rested in TGV much faster qu? aujourd? today. They will be fed by wind mills laid out along the ways (what will not obstruct anybody…). On the other hand it will probably be necessary to make a cross on the very remote voyages by plane, because the planes will have a prohibitory cost at the time S? they continue to depend on oil.

What will one eat in 50 years?
Good local products and of season of course! Does the meat cause much D? gas emissions for purpose of greenhouse because of L? energy which its production requires. It will thus be necessary to make evolve/move the taste of our children and the réhabituer with a mode more varied (in more it is better for health).

This world will be different from ours, but it will not be necessarily less pleasant to live - quite to the contrary! It remains with L? to invent and to rather quickly set up it. Because if humanity does not suppress its gases for purpose of greenhouse, the world of 2050 will be definitely less filling with enthusiasm: put out of order climate, economic storms, heat waves, recessions, climatic refugees, wars for water and oil, extreme misery, destruction of the biodiversity…

Upphörande 2050.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Med vad kan likna ett liv i 2050, i en värld som har dämpat dess, gasar för ämnar av det växthuset sätter in sammanlagt?

Något spårar…, En ska otvivelaktigt direkt i mycket olika och mer ludic uppehåll: med flera flår, på varandra följande skrov som ska ändringsventilation fullständigt och ska förvisar antagligen uppvärmningen till museet. Ska våra byggnader blir källor D? energi ska de är tryfflar av sol- paneler. De ska fönstren blir intelligent, ska de är genomskinliga dagen och lysande natten. De bra gamal manlightingsna med kopplar ska för att inte finnas något mera, klaras av den ska miljön automatiskt och med mindre energiförbrukning.
I 50 år bilen sådan qu? det är den bekant aujourden? i dag ska har försvunnit. Transport ska är mycket effektivare och mycket böjlig. I stadens centrum ska flyttning gemensamt i lilla medel och spårvagnar. Att gå D? en stad med L? ska annat, ett vilas i TGV mycket snabbare qu? aujourd? i dag. De ska matas by lindar mal lagt ut längs vägen (vad ska för att inte blockera vem som helst…). Å ena sidan ska det är antagligen nödvändigt att göra ett argt på de very avlägsna resorna vid plant, därför att hyvlar ska har ett förbuds- att kosta på tiden S? de fortsätter för att bero på olja.

Ska vad en äter i 50 år?
Bra lokalprodukter och av säsongen naturligtvis! Orsakar meaten mycket D? gasa utsläpp för ämnar av växthus på grund av L? energi som dess produktion kräver. Det ska är thus nödvändigt att göra att evolve/flyttning smaken av våra barn och réhabitueren med ett mer omväxlande funktionsläge (i mer det är bättre för vård-).

Denna värld ska är olik från vår, men den ska för att inte vara nödvändigtvis mindre angenäm att bo - ganska till motsatsen! Det återstår med L? att uppfinna och till den snarlika snabbt uppsättningen upp den. Ämna av växthus, världen av ska 2050 är bestämt mindre fyllning med entusiasm: därför att, om mänsklighet inte dämpar dess, gasar för, satt ut ur beställa klimatet, ekonomiska stormar, värmeböljor, nedgångar, climatic flyktingar, kriger för bevattnar och oljer, ytterlighetmisär, förstörelse av biodiversityen…,

Expiry 2050.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
С смогите походить жизнь в 2050, в мире подавляя свои газы с цель парник в всех полях?

Некоторые следы… Одно несомненно будет жить в очень по-разному и более ludic резиденциях: с несколькими кож, последовательные корпусы которые изменят вентиляцию вполне и вероятно relegate топление к музею. Будьте наши здания станьте источниками d? энергия, они будут трюфелями солнечных батарей. Окна станут толковейшими, они будут прозрачны день и светяще ноча. Хорошие старые освещения людей с переключателями не будут существовать больше, окружающая среда будет управляться автоматически и с меньше расходованием энергии.
В 50 летах автомобиль такой qu? это будет известный aujourd? сегодня исчезнет. Переход будет очень более эффективн и очень гибок. Городское одно двинет совместно в малые корабли и трамы. Пойти d? город с l? другое, одно будет отдохнуто в TGV гораздо быстре qu? aujourd? сегодня. Они будут поданы станами ветра lay out вдоль дорог (не помешают anybody…). С другой стороны вероятно будет обязательно сделать крест на очень дистанционных рейсах плоскостью, потому что плоскости будут иметь prohibitory цену вовремя s? они продолжаются зависеть на масле.

Есть в 50 летах?
Хорошие местные продукты и сезона of course! Мясо причиняет много d? выброса газа с цель парник из-за l? энергия своя продукция требует. Таким образом будет обязательно сделать эволюционировать/движение вкус наших детей и réhabituer с режимом более менять (в больше более лучшее для здоровья).

Этот мир отличит ours, но не будет обязательно более менее приятно жить - довольно to the contrary! Оно остает с l? изобрести и довольно быстро установить вверх его. Потому что если гуманность не подавляет свои газы с цель парник, то мир 2050 определенно более менее будет заполнять с восторгом: положите out of order климат, хозяйственные штормы, тепловые волны, рецессии, климатические беженцев, войны для воды и масло, весьма нищету, разрушение biodiversity…

Termijn 2050.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
A dat kan lijken een leven in 2050, in een wereld stopgezet zijn gassen met broeikaseffect op alle gebieden?

Enkele mogelijkheden… Men zal waarschijnlijk in zeer verschillend en meer spel huisvestingen leven: met verschillende huiden, van de opeenvolgende schalen die de ventilatie volledig zullen veranderen en de verwarming waarschijnlijk naar het museum zullen verdringen. Onze gebouwen zullen bronnen d worden? energie, zullen zij truffels van zonnepanelen zijn. De vensters zullen intelligent worden, zij zullen transparant de dag en lichtgevend de nacht zijn. De bonnen zal de oude verlichting aan schakelaars niet meer bestaan, de sfeer zal automatisch en met minder van energieverbruik beheerd worden.
In 50 jaar de auto zoals qu? men kent het aujourd? vandaag zal verdwenen zijn. Het vervoer zal veel meer efficiënt en zeer modulables zijn. In stad zal men zich gezamenlijk in kleine voertuigen en trams verplaatsen. Om te gaan d? een stad aan l? ander, zal men zich in de TGV veel sneller qu ontspannen? aujourd? vandaag. Zij zullen door éoliennes gevoed worden die langs de wegen worden beschikt (wat niemand… zal belemmeren). Daarentegen zal men waarschijnlijk een kruis op de zeer verre reizen in vliegtuig moeten doen, want de vliegtuigen zullen toendertijd prohibitieve kosten s hebben? zij blijven van de aardolie afhangen.

Qu'est-ce-qu' zal men in 50 jaar eten?
Goede plaatselijke producten en een seizoen natuurlijk! Het vlees veroorzaakt veel? emissie van gassen met broeikaseffect wegens l? energie die zijn productie vereist. Men zal dus moeten doen evolueren de smaak van onze kinderen en réhabituer aan een meer gevarieerde regeling (bovendien is het beter voor de gezondheid).

Deze wereld zal verschillend van ons zijn, maar het zal niet noodzakelijkerwijs minder aangenaam zijn om te leven - in tegendeel! Er blijft aan l? uitvinden en om het vrij snel op te stellen. Want als de mensheid niet haar gassen met broeikaseffect stopzet, zal de wereld van 2050 zijn die duidelijk minder enthousiast maakt: in de war gebracht klimaat, stormen, hondsdagen, economische teruggang, klimatologische vluchtelingen, oorlogen voor het water en de aardolie, uiterste ellende, vernielingen van de biodiversiteit…

انقضاء 2050.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
مع ماذا يستطيع شابهت حياة في 2050, في عالم يتلقّى يوقف غازاته لغرض الدفيئة في [ألّ ث] مجالات?

بعض آثار… سيعيش واحدة دون شكّ في جدّا مختلفة وأكثر إقامات [لوديك]: مع عدّة جلد, هياكل متعاقبة أيّ سيغيّر تهوية تماما وعلى الأرجح سيبعد التدفئة إلى المتحف. أردت بناياتنا يصبح مصادر [د]? طاقة, سيكون هم كمأة من ألوان شمسيّة. سيصبح النافذات ذكيّة, هم سيكونون شفّافة اليوم ومضيئة الليل. الجيّدة قديمة رجال لن يتواجد [ليغتينغس] مع مفاتيح بعد الآن, بيئة كنت سيدير تلقائيّا ومع أقلّ [إنرج إكسبنديتثر].
في 50 سنون السيارة هذا [قو]? هو يعرف [أوجوورد]? سيختفي اليوم يتلقّى. نقل سيكون كثير أكثر فعّالة وجدّا مرنة. في وسط المدينة سيتحرّك واحدة معا في صغيرة عربات وترامات. أن يذهب [د]? مدينة مع [ل]? أخرى, واحدة كنت سيستريح في [تغف] كثير [قو] سريعة? [أوجوورد]? اليوم. هم كنت سيغذّون بريح مطاحن [لي ووت] على طول الطرق (ماذا لن يعيق أيّ شخص…). [أن ث ون هند] سيكون هو على الأرجح ضروريّة أن يجعل صليب على الأسفار بعيد جدّا بطائرة, لأنّ الطائرات سيتلقّون تكلفة [بروهيبيتوري] [أت ث تيم] [س]? هم يستمرّون أن يعتمد على زيت.

ماذا واحدة سيأكل في 50 سنون?
منتوجات جيّدة محلّية ومن فصل [أف كورس]! اللحظ يسبّب كثير [د]? [غس ميسّيون] لغرض الدفيئة بسبب [ل]? طاقة أيّ إنتاجه يتطلّب. هو لذلك سيكون ضروريّة أن يجعل تطوّرت/حركة الذوق من أطفالنا وال [رهبيتثر] مع أسلوب أكثر يتغيّر (في أكثر هو جيّدة لصحة).

سيكون هذا عالم مختلفة من خاصّتي, غير أنّ هو لن [ب] بالضّرورة أقلّ ممتعة أن يعيش - الى حدّ بعيد بالعكس! هو يبقى مع [ل]? أن يخترع وأن بالأحرى سريعا ثبتت فوق هو. لأنّ إن إنسانية لا يوقف غازاته لغرض الدفيئة, العالم من 2050 كنت بالتّأكيد أقلّ سيملأ مع حماسة: وضعت مناخ معطّلة, عواصف اقتصاديّة, حرارة موجات, فترة ركود, لاجئ مناخيّة, حروب لماء وزيت, شقاء متطرّفة, تدمير من ال [بيوديفرستي]…

En dévalant la pente qui menait vers le Bulu Blind Center, nous avions la drôle de sensation de plonger dans un monde à part, un univers jusqu’ici pratiquement inexistant. Nous allions vers quelque chose d’inconnue, mesurant la gravité de notre démarche mais déterminés à franchir ce cap que nous nous étions fixés seulement quelques semaines avant. Je me souviens encore de la joie que nous avions procurée à ces orphelins par notre action ce jour-là au Blind Center, de la fierté qui brûlait en nous, la satisfaction du devoir accompli. Je n’oublierai jamais les notes jouées par cet adolescent presque ordinaire, un Ray Charles en puissance, véritable virtuose d’une musique domptée, et de celle-ci qui nous remplissait d’une gaieté profonde. Que dire de ses petits camarades qui nous offrait leurs plus sincères sourires alors qu’ils ne pouvaient percevoir l’immense bonheur que nous avions à les rendre heureux, en leur donnant un peu de nous. En quittant le Blind Center, nous venions de dessiner par des gestes simples et modestes les perspectives d’un avenir responsable. Nous venions de peindre sur le flou du monde et sur son implacable fatalité, une voie claire et différente où chacun aurait sa chance, sa place au détriment de toute discrimination. C’est ce jour-là, je crois que j’ai su que la jeunesse est une force tranquille. C’est un pouvoir sous-estimée et méprisée de tous, surtout de nous-même les jeunes qui refusont d’assumer les potentialités inimaginables endormies au fond de nous. Pourtant la jeunesse volontaire, créative et déterminée est une mer déchaînée qui rappelle aux dirigeants de nos sociétés malades que l’on est plus qu’une solution de rechange, on est l’avenir. Je reste toujours attristé de voir les énergies dispersées dans les buveries et autres débauches, l’attention détournée vers de futiles préoccupations, de cette marche à contre-sens de l’évolution, la jeunesse perdue dans les brumes du matérialisme où l’individualisme semble susciter d’éphémères passions et s’ériger en unique idéal. Aujourd’hui, être jeune est presque une tragédie. Celle d’une colère qui gronde dans des ventres affamés et diplômés se perdant dans le vacarme des agitations politiciennes. Aujourd’hui, être jeune est presque une comédie. Celle d’une existence qui se cherche dans un monde replié sur lui-même et sur ses privilèges. C’est aussi attendre la manne qui ne viendra pas tel le Godot d’Eugène Ionesco, une attente longue voire éternelle. La jeunesse se doit d’aller à la rencontre d’elle-même, c’est-à-dire avoir de l’ambition et se donner les moyens d’une telle ambition. Elle doit porter l’innovation et l’initiative, puiser au fond de ses forces vives l’esprit créatif qui fera libérer les imaginations, d’encourager tous les talents dans toutes leurs diversités, ceci sous la bannière républicaine et fraternelle. La seule chose qui doit importer à la jeunesse c’est le changement, la possibilité de choix donc d’alternative. Le droit de rêver et de pouvoir réaliser par l’effort ce rêve. L’impression est donnée que l’ascenseur social est en panne, mais au fond il n’a jamais existé. La plupart de nos aînés ont prit les escaliers pour arriver où ils sont. Ils ont grimpés péniblement et courageusement les marches une par une pour pouvoir goûter à la reconnaissance dont ils ont toujours souhaité. Nous allons, par l’éclosion artistique, culturelle, technologique, économique et scientifique, rendre fonctionnelle ce mythique ascenseur social. Et nous allons tous le prendre, un jour ou l’autre, car nous l’aurons mérité.
La jeunesse est restée trop longtemps dans l’ombre, dans des ténèbres épaisses où se terre l’hydre de nos maux sociaux tels que le chômage et l’insécurité, le tribalisme et la discrimination, l’injustice et l’impunité, l’individualisme et l’égoïsme. Une nouvelle page de notre histoire, celle de l’humanité, doit être écrite de la main fougueuse d’une jeunesse debout. Le temps de l’inertie et de l’attentisme irresponsable est révolu, voici venu le progrès en marche, voici venu la jeunesse en mouvement.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

El tiempo de las cerezas.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¿Al descender la cuesta que llevaba hacia el Bulu Blind Center, teníamos el divertido de sensación de hundir en un mundo separado, un universo jusqu? aquí prácticamente inexistente. ¿Combinamos hacia algo d? factor, midiendo la gravedad de nuestro planteamiento pero determinada a cruzar este cabo que nos habíamos fijado solamente algunas semanas antes. Me acuerdo aún de la alegría que habíamos obtenido a estos huérfanos por nuestra acción ese día al Blind Center, de orgullo que quemaba en nosotros, la satisfacción del deber realizado. ¿Yo n? ¿olvidará nunca las notas jugadas por este adolescente casi ordinario, un Ray Charles en potencia, verdadero virtuoso d? ¿una música superada, y de ésta que nos llenaba d? una alegría profunda. ¿Lo que decir de sus pequeños camaradas que nos ofrecía suyo más sinceras sonrisas entonces qu? ¿no podían percibir l? inmensa felicidad que teníamos los que volver felices, nosotrosdándose un poco de nosotros. ¿Al dejar el Blind Center, acabábamos de dibujar por gestos simples y modestos las perspectivas d? un futuro responsable. Acabábamos de pintar sobre la borrosidad del mundo y sobre su implacable fatalidad, una diferente vía clara y donde cada uno tendría su oportunidad, su lugar en detrimento de toda discriminación. ¿C? ¿es ese día, yo cree que j? supieron que juventud es una fuerza tranquila. ¿C? ¿es un poder subestimada y despreciado de todos, sobre todo nosotros-mismos los jóvenes quienes refusont d? asumir las potencialidades inimaginables dormidas en el fondo nosotros. ¿Con todo la juventud voluntaria, creativa y determinada es un mar desencadenado que recuerda a los dirigentes de nuestras sociedades enfermas que l? ¿se es más qu? ¿una solución de reemplazo, se es l? futuro. ¿Permanezco siempre entristecido de ver las energías dispersadas en los buveries y otros vicios, l? ¿atención desviada hacia vanas preocupaciones, de esta marcha a idea de l? ¿evolución, la juventud perdida en las brumas del materialismo donde l? ¿individualismo parece suscitar d? ¿transitorias pasiones y s? crear en único ideal. ¿Aujourd? hoy, ser joven es una tragedia casi. ¿Aquélla d? una cólera que truena en vientres muertos de hambre y graduados perdiéndose en el estruendo de las agitaciones políticas. ¿Aujourd? hoy, ser joven es una comedia casi. ¿Aquélla d? una existencia que se busca en un mundo doblado sobre sí mismo y sobre sus privilegios. ¿C? ¿es también esperar la cesta que no vendrá como el Godot d? Eugène Ionesco, una espera larga o incluso eterna. ¿Juventud se debe d? ¿ir al encuentro d? ¿ella misma, c? ¿est-à-dire tener de l? ¿ambición y darse los medios d? tal ambición. ¿Debe llevar l? ¿innovación y l? ¿iniciativa, dibujar en el fondo de sus fuerzas vivas l? ¿espíritu creativo que hará liberar las imaginaciones, d? fomentar todos los talentos en todas sus diversidades, esto bajo la bandera republicana y fraternal. ¿La única cosa que debe importar a juventud c? ¿es el cambio, la posibilidad de elección pues d? alternativa. ¿El derecho soñar y por poder realizar por l? esfuerzo este sueño. ¿L? ¿impresión se da que l? ¿ascensor social es averiado, pero básicamente él n? a nunca existida. La mayoría de nuestro mayores tienen tomó las escaleras para llegar dónde son. Subieron penosa y valerosamente las marchas el por el para poder probar al reconocimiento cuyos siempre han deseado. ¿Vamos, por l? aparición artística, cultural, tecnológica, económica y científica, volver funcional este mítico ascensor social. ¿Y vamos todos a tomarlo, un día o l? ¿otro, ya que nosotros l? habrán merecido.
¿Juventud permaneció demasiado mucho tiempo en l? ¿sombra, en oscuridad gruesas donde se tierra l? ¿hydre de nuestros males sociales como el desempleo y l? ¿inseguridad, el tribalisme y la discriminación, l? ¿injusticia y l? ¿impunidad, l? ¿individualismo y l? egoísmo. ¿Una nueva página de nuestra historia, la de l? ¿humanidad, debe escribirse de la mano fogosa d? juventud de pie. ¿El tiempo de l? ¿inercia y de l? política de espera irresponsable es pasada, ahí tienes venido el progreso en marcha, ahí tienes venido juventud en movimiento.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Il tempo delle ciliege.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Scendendo la pendenza che conduceva verso Bulu Blind Center, avevamo il divertente di sensazione di immergere in un mondo distinto, un universo jusqu? qui praticamente inesistente. Combiniamo verso qualcosa d? incognita, che misura la gravità del nostro passo ma determinata a superare questo capo che ci eravamo fissati soltanto alcune settimane prima. Mi ricordo ancora della gioia che avevamo procurato a quest'orphelins con la nostra azione questo giorno allo Blind Center, dell'orgoglio che bruciava in noi, la soddisfazione del dovere compiuto. Io n? dimenticherà mai le note giocate da quest'adolescente quasi ordinario, Ray Charles in potenza, vero virtuose d? una musica superata, e di questa che ci riempiva d? un gaieté profondo. Cosa dire dei suoi piccoli camerati che ci offriva i loro sorrisi più sinceri allora qu? non potevano percepire l? felicità immensa che dovevamo loro rendere felici, dandosi un po'di. Lasciando Blind Center, avevamo appena disegnato con gesti semplici e modesti le prospettive d? un futuro responsabile. Avevamo appena dipinto sull'offuscamento del mondo e sul suo destino implacabile, una via chiara e diversa dove ciascuno avrebbe la sua possibilità, il suo posto a scapito di qualsiasi discriminazione. C? è questo giorno, io credono soltanto j? hanno saputo che la gioventù è una forza calma. C? è un potere sottovalutata e disprezzato di tutti, soprattutto di noi-anche i giovani che refusont d? assumere le potenzialità inimmaginabili ammortizzate in fondo a noi. Tuttavia la gioventù volontaria, creativa e determinata è un mare déchaînée che ricorda ai dirigenti delle nostre società malate soltanto l? si è più qu? una soluzione di sostituzione, si è l? futuro. Resto sempre rattristato di vedere le energie disperse nelle buveries ed altri vizi, l? attenzione deviata verso preoccupazioni inutili, di questa marcia ad idea sbagliata di l? evoluzione, la gioventù persa nelle nebbie del materialismo in cui l? individualismo sembra suscitare d? passioni transitorie e s? stabilire in unico ideale. Aujourd? oggi, essere giovane è quasi una tragedia. Quella d? una rabbia che tuona in ventri morti di fame e laureati perdendosi nel DIN delle agitazioni politicanti. Aujourd? oggi, essere giovane è quasi una commedia. Quella d? un'esistenza che si cerca in un mondo ripiegato su sé stesso e sui suoi privilegi. C? è anche attendere il canestro che non verrà tale Godot d? Eugène Ionesco, un'attesa lunga o eterna. La gioventù si deve d? andare alla riunione d? c? est-à-dire avere di l? ambizione e darsi i mezzi d? tale ambizione. Deve portare l? innovazione e l? iniziativa, attingere in fondo alle sue forze vive l? spirito creativo che farà liberare le immaginazioni, d? incoraggiare tutti i talenti in tutte le loro diversità, questo sotto l'insegna repubblicana e fraterna. La sola cosa che deve importare alla gioventù c? è il cambiamento, la possibilità di scelta dunque d? alternativa. Il diritto di sognare e potere realizzare per l? sforzo questo sogno. L? impressione è data soltanto l? ascensore sociale è guasto, ma in sotterraneo egli n? a mai esistito. La maggior parte dei nostri maggiori ha prese le scale per arrivare dove sono. Hanno scalato penosamente e coraggiosamente i mercati con per potere gustare al riconoscimento di cui hanno sempre auspicato. Andiamo, per l? nascita artistica, culturale, tecnologica, economica e scientifica, rendere funzionale quest'ascensore mitico sociale. E tutti lo prenderemo, un giorno o l? altro, poiché noi l? avranno meritato.
La gioventù è restata troppo a lungo in l? ombra, in oscurità spesse in cui terra l? hydre dei nostri mali sociali come la disoccupazione e l? insicurezza, lo tribalisme e la discriminazione, l? ingiustizia e l? impunità, l? individualismo e l? egoismo. Una nuova pagina della nostra storia, quella di l? umanità, deve essere scritta della mano fougueuse d? una gioventù verticalmente. Il tempo di l? inerzia e di l? attesa irresponsabile è passata, ecco venuto il progresso in marcia, ecco venuto la gioventù in movimento.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Die Zeit der Kirschen.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Dévalant den Abhang, der gegen Bulu Blind Center führte, hatten wir das sonderbare von Gefühl, in eine Sonderwelt, ein Universum zu tauchen jusqu? hier praktisch nicht vorhanden. Wir verbinden in Richtung etwas d? unbekannt mißt den unseres Vorgehens, aber bestimmten Ernst, dieses Kap zu überqueren, das wir uns nur einige Wochen vorher festgelegt hatten. Ich erinnere mich noch an die Freude, die wir diesen Waisen durch unsere Aktion dieser Tag an Blind Center verschafft hatten, vom Stolz, der in uns brannte, die Zufriedenheit der erfüllten Pflicht. Ich n? nie die Vermerke die von diesem fast gewöhnlichen Jugendlichen, einem d potentiellen, echter Virtuose Ray werden Charles vergessen, gespielt wurden? eine gezähmte Musik und von dieser, die uns d füllte? eine tiefe Fröhlichkeit. Was von seinen kleinen Kameraden zu sagen, das uns ihres aufrichtigeres qu-Lächeln dann anbot? sie konnten kein l wahrnehmen? unermeßliches Glück, das wir hatten, sie glücklich zu machen, indem sie ihnen ein wenig uns gaben. Wir verlassen Blind Center, und hatten soeben durch einfache und bescheidene Gesten gezeichnet die Perspektiven d? eine verantwortliche Zukunft. Wir hatten soeben auf der Unschärfe der Welt und auf ihrem unversöhnlichen Verhängnis, einem klaren und anderen Weg gemalt, wo jeder sein Glück hätte, seine Stelle auf Kosten jeder Diskriminierung. C? ist dieser Tag, ich glauben nur j? gewußt haben, daß die Jugend eine ruhige Kraft ist. C? ist eine Macht unterschätzt und verachtet von allen besonders von sogar-uns die Jugendlichen, die refusont d? die tief in uns eingeschlafenen unvorstellbaren Möglichkeiten zu übernehmen. Jedoch die freiwillige, schöpferische und bestimmte Jugend ist ein losgekettetes Meer, das die Führungskräfte unserer kranken Gesellschaften nur l erinnert an? man ist mehr qu? eine Ersatzlösung ist man l? Zukunft. Ich bleibe immer attristé, die in den buveries und anderen Lasterhaftigkeiten zerstreuten Energien zu sehen, l? Beachtung, die in Richtung wertloser Anliegen von diesem Befahren des falschen Gleises umgeleitet wurde von l? Entwicklung, die Jugend, die im Nebel von matérialisme wo l verloren wurde? Individualismus scheint, d hervorzubringen? vergängliche Leidenschaften und s? aufzurichten in einmalig ideal. Aujourd? heute jung ist zu sein fast eine Tragödie. Jene d? ein Zorn, der in ausgehungerten Bäuchen donnert und diplomiert verlierend im Krach der politischen Erregung. Aujourd? heute jung ist zu sein fast eine Komödie. Jene d? eine Existenz, die sich in einer auf sich selbst umgebogenen Welt sucht und auf seinen Privilegien. C? ist auch, den Korb zu erwarten, der nicht kommen wird dies das Godot d? Eugène Ionesco ein langes sogar ewiges Warten. Die Jugend muß sich d? zur Zusammenkunft d zu gehen? sie selbst, c? est-à-dire zu haben von l? Ehrgeiz und sich die Mittel d zu geben? ein solcher Ehrgeiz. Sie muß l tragen? Innovation und l? Initiative tief in ihren kinetischen Energien l zu schöpfen? schöpferischer Geist, der wird die Einbildungen befreien lassen, d? alle Talente in all ihrer Vielfalt, dies unter dem republikanischen und brüderlichen Banner zu ermutigen. Die einzige Sache, die an der Jugend c importieren muß? ist die änderung, die Wahlmöglichkeit also d? Alternative. Das Recht, durch l zu träumen, und verwirklichen zu können? Anstrengung dieser Traum. L? Eindruck wird nur l gegeben? sozialer Aufzug ist defekt, aber im Grunde er n? nie bestandenes a. Die Mehrzahl unserer älteren hat nahm die Treppen, um anzukommen, wo sie sind. Sie sind schmerzvoll und mutig geklettert die Abläufe durch, um an der Anerkennung schmecken zu können, von der sie immer gewünscht haben. Wir gehen durch l? , wirtschaftliches und wissenschaftliches Aufbrechen künstlerisches, kulturell, technologisches funktionell diesen mythischen sozialen Aufzug zu machen. Und wir werden alles es nehmen, ein Tag oder l? anderes, denn wir l? verdient haben werden.
Die Jugend ist zu lange Zeit in l geblieben? Schatten in einer dicken Dunkelheit wo es Erde l? hydre unserer sozialen übel wie die Arbeitslosigkeit und l? Unsicherheit, das tribalisme und die Diskriminierung, l? Ungerechtigkeit und l? Ungestraftheit, l? Individualismus und l? Egoismus. Eine neue Seite unserer Geschichte, jene von l? Menschheit muß von der aufbrausenden Hand d geschrieben werden? eine Jugend aufrecht. Die Zeit l? Trägheit und von l? unverantwortliche abwartende Haltung ist beendet, hier gekommen geht der Fortschritt davon, hier gekommen die Jugend in Bewegung.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

O tempo das cerejas.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Descendo a inclinação que efectuava para o Bulu Blind Center, tínhamos o engraçada de sensação de mergulhar num mundo à parte, um universo jusqu? aqui praticamente inexistente. Combinamos para algo d? incógnita, medindo a gravidade da nossa diligência mas determinada cruzar este cabo que tivéssemo-nos fixado apenas algumas semanas frente. Recordo-me ainda da alegria que tivéssemos procurado a estes órfãos pela nossa acção este dia ao Blind Center, de orgulho que queimava nnós, a satisfação do dever realizado. Mim n? esquecerá nunca as notas brincadas por este adolescente quase comum, Ray Charles em potência, verdadeiro virtuose d? uma música domada, e de esta que nos preenchia d? gaieté profundo. O que dizer dos seus pequenos camaradas que oferecia-nos sua mais sinceros sorrisos então qu? não podiam perceber l? imensa felicidade que tínhamos ele a tornar felizes, nosdando-lhes - ligeiramente. Deixando o Blind Center, acabávamos de desenhar por gestos simples e modestos as perspectivas d? um futuro responsável. Acabávamos de pintar sobre a vaporosidade do mundo e sobre a sua implacável fatalidade, uma via clara e diferente onde cada um teria a sua possibilidade, o seu lugar em detrimento de qualquer discriminação. C? é este dia, mim crê único j? soube que a juventude é uma força tranquila. C? é um poder subestimado e desprezado de todos, sobretudo denós-mesmos os jovens que refusont d? assumir as potencialidades inimagináveis adormecidas basicamente denós. No entanto a juventude voluntária, criativa e determinada é um mar desencadeado que recorda aos líderes das nossas sociedades doentes único l? é-se mais qu? uma solução de substituição, é-se l? futuro. Continuo a ser sempre attristé de ver as energias dispersadas os buveries e outros vícios, l? atenção desviada para inúteis preocupações, deeste degrau à contra-sensos de l? evolução, a juventude perdida nas brumas matérialisme onde l? individualismo parece suscitar d? efémeras paixões e s? erigir único ideal. Aujourd? hoje, ser jovem é quase uma tragédia. A d? uma cólera que brame em ventres affamés e diplomados perdendo-se em vacarme das agitações políticas. Aujourd? hoje, ser jovem é quase uma comédia. A d? uma existência que se procura num mundo replié sobre ele mesmo e sobre os seus privilégios. C? é também esperar o cesto que não virá como Godot d? Eugène Ionesco, uma espera longa ou mesmo eterna. A juventude deve-se d? ir ao encontro d? própria, c? est-à-dire ter de l? ambição e dar-se os meios d? tal ambição. Deve levar l? inovação e l? iniciativa, extrair basicamente das suas forças vivas l? espírito criativo que fará liberar as imaginações, d? incentivar todos os talentos todas as em diversidades, isto sob a bandeira republicano e fraternal. A única coisa que deve importar à juventude c? é a mudança, a possibilidade de escolhas por conseguinte d? alternativa. O direito de sonhar e poder realizar por l? esforço este sonho. L? impressão é dada único l? ascensor social está avaria, mas basicamente ele n? a nunca existido. A maior parte nosso aînés tem tomou escaliers para chegar onde são. Escalaram penosa e corajosamente os degraus um por um para poder provar ao reconhecimento do qual sempre desejaram. Vamos, por l? éclosion artístico, cultural, tecnológico, económico e científico, tornar funcional este mythique ascensor social. E vamos qualquer tomá-lo, um dia ou l? outro, porque nós l? terá merecido.
A juventude tem permanecido demasiado muito tempo em l? sombra, em trevas espessos onde se terra l? hydre dos nossos mais sociais como o desemprego e l? insegurança, o tribalisme e a discriminação, l? injustiça e l? impunidade, l? individualismo e l? egoísmo. Uma nova página da nossa história, a de l? humanidade, deve ser escrita da mão impetuosa d? uma juventude de pé. O tempo de l? inércia e de l? temporização irresponsável é terminada, eis vindo o progresso anda, eis vindo a juventude em movimento.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

The time of cherries.
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
By descending the slope which carried out towards Bulu Blind Center, we had funny feeling to plunge in a world separately, a universe jusqu? here practically non-existent. We went towards something D? unknown factor, measuring the gravity of our step but given to cross this course that we had only fixed ourselves a few front weeks. I still remember the joy that we had gotten for these orphans by our action this day in Blind Center, of the pride which burned in us, the satisfaction of the accomplished duty. I N? will never forget the notes played by this almost ordinary teenager, Ray Charles in power, true virtuoso D? an overcome music, and of this one which filled us D? a major gaiety. What to say his/her small comrades who offered then their more sincere smiles qu to us? they could not perceive L? immense happiness that we had to make them happy, in their giving a little us. While leaving Blind Center, we came to draw by gestures the simple and modest prospects D? a responsible future. We had just painted on the blur of the world and its relentless fate, a clear and different way where each one would have its chance, its place with the detriment of any discrimination. C? is this day, I believe that J? knew that youth is a quiet force. C? is a capacity underestimated and scorned of all, especially of ourself the young people who refusont D? to assume the unimaginable potentialities deadened at the bottom of us. However voluntary, creative and given youth is an unchained sea which recalls to the leaders our sick companies that L? one is more qu? is a solution of replacement, one L? future. I remain always saddened to see the energies dispersed in the buveries and other vices, L? attention diverted towards futile concerns, of this walk with misconception of L? evolution, the youth lost in the fogs of the materialism where L? does individualism seem to cause D? transitory passions and S? to set up in single ideal. Aujourd? today, young being is almost a tragedy. That D? an anger which thunders in famished and graduate bellies losing itself in the din of politicking agitations. Aujourd? today, young being is almost a comedy. That D? an existence which is sought in a world folded up on itself and on its privileges. C? is also to await the basket which will not come the such Godot D? Eugene Ionesco, even eternal long waiting. Does youth owe D? to go to the meeting D? itself, C? be-with-statement to have L? ambition and to give average D? such an ambition. It must carry L? innovation and L? initiative, to draw at the bottom of its sharp forces L? creative spirit which will make release imaginations, D? to encourage all the talents in all their diversities, this under the republican and fraternal banner. The only thing which must import with youth C? is the change, the possibility of choice thus D? alternative. Right to dream and be able to realize by L? effort this dream. L? is impression given that L? is social elevator broken down, but at the bottom it N? existed forever. The majority of our elder have took the staircases to arrive where they are. They climbed painfully and courageously the steps one by one to be able to taste with the recognition of which they always wished. We go, by L? blossoming artistic, cultural, technological, economic and scientific, to make functional this mythical social elevator. And we all will take it, one day or L? other, because us L? will have deserved.
Did youth remain too a long time in L? shade, in thick darkness where ground L? hydre of our social evils such as unemployment and L? insecurity, tribalism and discrimination, L? injustice and L? impunity, L? individualism and L? selfishness. A new page of our history, that of L? does humanity, have to be written impetuous hand D? a youth upright. The time of L? inertia and of L? irresponsible wait-and-see policy completed, came here progress moving, come here youth moving.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Tiden av körsbär.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Genom att stiga ned slutta, som bar ut in mot den Bulu rullgardinen, centrera, oss hade rolig känsla som ska kasta sig i en värld separat, en universumjusqu? här praktiskt icke existerande. Vi gick in mot något D? okända dela upp i faktorer och att mäta gravitationen av vårt kliver, men fallen fört korsa detta jagar att vi hade endast fixat oss själva några beklär veckor. Stillbild I minns att glädjen som vi hade fått för dessa föräldralösar av vår handling denna dag i rullgardin, centrera, av stoltheten, som brände i oss, tillfredsställelsen av den fulländade arbetsuppgiften. I N? ska glöm aldrig att noterar lekt av denna nästan det vanligatonåring, strålen som Charles driver in, riktig virtuoso D? en betagen musik, och av denna som fyllde oss D? en ha som huvudämnemunterhet. Vad till något att säga his/hennes små kamrater vem erbjöd därefter deras mer ärliga leenden qu till oss? de kunde inte märka L? enorm lycka, att vi måste att göra dem lyckliga, i deras ge sig lite oss. Stunder som okontrollerat lämnar, centrerar, kom vi att dra vid gester de enkla och blygsamma utsikterna D? en ansvarigframtid. Vi hade precis målat på bluren av världen, och dess oavlåtliga öde, en frikänd och olikt långt, var skulle varje har dess att riskera, dess förlägger med förfånget av någon diskriminering. C? är denna dag, mig tro det J? visste att ungdommen är en tyst styrka. C? är en kapacitet som allra underskattas och hånas, speciellt av ourself ungdomaren som refusont D? för att anta de unimaginable potentialitiesna bedövade längst ner av oss. Idérik och given ungdommen den emellertid för frivilligt bidrag, är unchained havet som återkallar till ledarna våra sjuka företag, som L? en är mer qu? är en lösning av utbyte, ett L? framtid. Jag återstår alltid saddened för att se energierna som skingras i buveriesna och andra laster, L? uppmärksamhet som avledas in mot fruktlösa bekymmer, av denna, går med missuppfattning av L? evolution ungdommen som är borttappad i dimmorna av materialismen var L? verkar individualism för att orsaka D? transitory passioner och S? till uppsättningen upp i singelideal. Aujourd? i dag barn som är det är, nästan en tragedi. Det D? en ilska som åskar i famished och doktorand- bukar som förlorar sig i buller av politicking agitations. Aujourd? i dag barn som är det är, nästan en komedi. Det D? en existens, som söks i en värld vek upp på honom, och på dess privilegierar. C? också är att vänta på korgen som ska inte kommet den sådan Godoten D? Eugene Ionesco, jämnt evigt långt vänta. Varar skyldig ungdommen D? att gå till mötet D? sig själv C? vara-med-meddelande som har L? ambition och att ge genomsnittligt D? en sådan ambition. Det måste bära L? innovation och L? insats att dra längst ner av dess kor tvingar L? den idérika anden, som ska, gör frigörarfantasier, D? att uppmuntra alla talangar sammanlagt deras mångfalder, denna under det republikanska och broderliga banret. Det enda tinget som måste importen med ungdom C? är ändringen, möjligheten av primat thus D? alternativ. Rakt till realiserar drömmen och vid L? försök denna dröm. L? är det givna intrycket det L? är den brutna sociala hissen besegrar, men längst ner det N? existerande för evigt. Majoriteten av vår fläder har tog trappuppgångarna för att ankomma var de är. De klättrade painfully, och modigt kliver en vid en smakar med erkännanden som de önskade av alltid. Vi går, förbi L? blomstra som är konstnärligt som är kulturellt som är teknologiskt som är ekonomiskt och som är vetenskapligt, att göra funktionellt denna mytiska sociala hiss. Och alla oss ska take det, en dag eller L? annat därför att oss L? ska har förtjänat.
Återstod ungdommen för en lång tid i L? skugga i tjockt mörker var slipat L? hydre av våra sociala ondska liksom arbetslöshet och L? osäkerhet, tribalism och diskriminering, L? orättvisa och L? impunity L? individualism och L? själviskhet. En ny sida av vår historia, det av L? måste mänsklighet, att vara skriftligt impetuous räcker D? en upprätt ungdom. Tiden av L? tröghet och av L? ansvarslös avslutad wait-and-seepolitik, kom här framstegflyttningen, kommer här ungdomflyttningen.


Ludewic Mac Kwin de Davy Makasso

Время вишен.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Путем спускать наклон унес к центру Bulu слепому, мы имели funny ощупывание, котор нужно ввергнуть в мире отдельно, jusqu вселенного? здесь практически non-existent. Мы пошли к что-то d? неизвестный фактор, измеряя силу тяжести нашего шага но, котор дали для того чтобы пересечь этот курс что мы только зафиксировали немного передних неделей. Я все еще вспоминаю утеху мы получили для этих сирот нашим действием этот день в слепом центре, гордости которая сгорела в нас, соответствия accomplished обязанности. IИЙ N? никогда не забудет примечания сыгранные этим почти обычным teenager, Рэй Charles в силе, поистине virtuoso d? отжатое нот, и это одного которое заполнило нас d? майор gaiety. Для того чтобы сказать его/ее малые камрадам предложило после этого их более задушевные усмешки qu к нам? они не смогли воспринять l? большое счастье что мы должны сделать их счастливым, в их давать немного мы. Пока оставляющ слепой центр, мы пришли нарисовать жестами просто и скромные перспективности d? ответственное будущее. Мы как раз покрасили на нерезкости мира и своей relentless судьбы, ясной и по-разному дороге где каждое одно имело бы свой шанс, своем месте с detriment любого различения. C? этот день, я верить тому j? знал что молодостью будет тихое усилие. C? будет емкостью недооцененной и scorned всего, специально из ourself молодые люди которые refusont d? принять unimaginable потенциальности омертвлянные на дне нас. Как бы добровольная, творческая и, котор дала молодость unchained море которое вспоминает к руководителям наши больные компании которые l? одно будет больше qu? разрешение замены, одного l? будущее. Я остаю всегда ым увидеть энергии разметанные в buveries и других вице, l? внимание отвлеченное к безрезультатным заботам, этой прогулки с misconception l? развитие, молодость потерянная в fogs materialism где l? кажется, что причиняет индивидуализм d? транзиторные страсти и s? к комплекту вверх в одиночное идеально. Aujourd? сегодня, молодым быть будет почти трагизм. Тот d? гнев гремит внутри famished и постдипломные животы теряя в гаме politicking взволнований. Aujourd? сегодня, молодым быть будет почти комедия. Тот d? существование изыскано в мире сложило вверх на себе и на своих привилегированностях. C? также подождать корзины не придет такое Godot d? Евгений Ionesco, ровный вечный длинний ждать. Молодость задолжает d? пойти к встрече d? сам, c? быть-с-заявление для того чтобы иметь l? гонор и дает средний d? такой гонор. Оно должно снести l? рационализаторство и l? инициатива, нарисовать на дне своего диеза принуждает l? творческий дух сделает воображения отпуска, d? ободрить все талантливости в всей их разнообразности, это под республиканским и по-братски знаменем. Единственная вещь должна импортировать с молодостью c? будет изменением, возможностью выбора таким образом d? алтернатива. Право к сновидению и осуществьте l? усилие это сновидение. L? будет дали впечатлением, котор тот l? социальный лифт break down, но на дне оно n? существовано forever. Большинство нашего старейшини имеет приняло staircases для того чтобы приехать где они. Они взобрались тягостно и отважно шаги one by one пробовали с опознаванием of which они всегда желали. Мы идем, l? blossoming художнический, культурный, технологический, хозяйственный и научный, сделать функционально этот мифический социальный лифт. И мы все примем его, один день или l? другое, потому что мы l? заслужит.
Молодость остала слишком длинним временем в l? тень, в толщиной темноте где земля l? hydre наших социальное зло such as незанятость и l? необеспеченность, tribalism и различение, l? несправедливость и l? ненаказуемость, l? индивидуализм и l? эгоизм. Новая страница нашей истории, то из l? гуманность, должна быть написана impetuous руку d? молодость чистосердечная. Время l? инерция и l? несознательная завершитая политика wait-and-see, пришла здесь прогресс двигая, приходит здесь двигать молодости.


Ludewic Макинтош Kwin de Davy Makasso

De tijd van de kersen.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Door de helling snel af te gaan die naar Bulu Blind Center leidde, hadden wij grappig van gevoel om in een aparte wereld, een heelal te duiken jusqu? hier praktisch onbestaande. Wij verbinden naar iets d? onbekende, die van onze methode meet, maar bepaald de ernst om deze kaap te overschrijden die wij alleen maar enkele weken ons voor hadden bepaald. Ik herinner me nog de vreugde die wij aan deze wezen door onze actie die dag aan Blind Center hadden verschaft, van de trots die in ons brandde, de tevredenheid van de vervulde plicht. Ik n? nooit de aantekeningen vergeten die door deze bijna gewone adolescent, Ray zal Charles in macht, echte meester d worden gespeeld? een bedwongen muziek, en van deze die ons d vulde? diepe gaieté. Wat van zijn kleine kameraden zeggen die ons dan van hen oprechtere glimlachen qu aanbood? zij konden l niet waarnemen? enorm geluk dat wij hadden om ze gelukkig te maken, door hun een beetje te geven. Door Blind Center te verlaten, kwamen wij om door eenvoudige en bescheiden gebaren tekenen de vooruitzichten d? een verantwoordelijke toekomst. Wij kwamen om op flou van de wereld en zijn implacable fataliteit, een duidelijke en verschillende weg schilderen waar iedereen zijn geluk zou hebben, zijn plaats ten koste van elke discriminatie. C? is die dag, ik gelooft slechts j? heb geweten dat de jeugd een rustige kracht is. C? is een macht onderschat en minacht van iedereen, vooral van wij zelf de jongeren die refusont d? de onvoorstelbare kansen aanvaarden die onderin ons in slaap doen vallen. Nochtans de vrijwillige, creatieve en bepaalde jeugd is een ontketende zee die aan de leiders van onze zieke vennootschappen slechts l herhaalt? men is meer qu? een oplossing van vervangingsmiddel, is men l? toekomst. Ik blijf altijd bedroeft om de energiebronnen te zien die in buveries en andere losbandigheden worden verspreid, l? aandacht die naar een onbeduidende bezorgdheid, van dit verloop aan begripsfouten van l wordt omgelegd? evolutie, de jeugd die in de mist van het materialisme waar l worden verloren? het individualisme schijnt d te veroorzaken? kortstondige hartstochten en s? oprichten in enig ideaal. Aujourd? vandaag jong is zijn bijna een tragedie. Die d? een woede die in hongerige buiken gromt en gediplomeerd zich verliezend in het lawaai van de politieke opwinding. Aujourd? vandaag jong is zijn bijna een komedie. Die d? een bestaan dat zich in een wereld zoekt die op zelf wordt opgevouwen en op zijn voorrechten. C? eveneens op manne is wachten die niet zoals Godot d zal komen? Eugène Ionesco, een lang en zelfs eeuwig wachten. De jeugd moet zich d? aan de samenkomst d gaan? zelf, c? est-à-dire hebben van l? ambitie en de middelen d zich verschaffen? zo'n ambitie. Zij moet l dragen? innovatie en l? initiatief, onderin zijn dynamische krachten l putten? creatieve geest die de verbeeldingskracht zal laten bevrijden, d? alle talenten in al hun verscheidenheden, dit onder de republikeinse en broederlijke banier stimuleren. Het enige ding dat aan de jeugd c moet invoeren? zijn de verandering, de mogelijkheid van keuze dus d? alternatief. Het recht om te dromen en om per l te kunnen verwezenlijken? inspanning deze droom. L? de indruk wordt slechts l gegeven? de sociale lift is defect, maar het in wezen hij n? nooit bestaan a. Het merendeel van onze ouder heeft nam de trappen om aan te komen waar zij zijn. Zij zijn met moeite en moedig het verloop een door een geklommen om aan de erkenning te kunnen proeven waarvan zij altijd hebben gewenst. Wij gaan, per l? artistiek, cultureel, technologisch, economisch en wetenschappelijk ontluiken, deze mythische sociale lift functioneel maken. En wij gaan alle het nemen, een dag of l? ander, want wij l? zullen verdiend hebben.
De jeugd is te lang in l gebleven? schaduw, in dikke duisternissen waar aarde l? hydre van ons sociaal kwade zoals de werkloosheid en l? onzekerheid, tribalisme en de discriminatie, l? onrechtvaardigheid en l? straffeloosheid, l? individualisme en l? egoïsme. Een nieuwe bladzijde van onze geschiedenis, die van l? de mensheid, moet van de onstuimige hand d geschreven worden? een jeugd staande. De tijd van l? traagheid en van l? de onbezonnen afwachtende houding is verlopen, ziehier gekomen de in werking vooruitgang, ziehier gekomen de jeugd in beweging.


Ludewic Mac Kwin van Davy Makasso

الوقت الكرز.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ب ينزل الانحدار أيّ وفى نحو [بولو] مركز عمياء, نحن تلقّينا إحساس مضحكة أن ينغمر في عالم على حدة, كون [جوسقو]? هنا عمليّا [نون-إكسيستنت]. نحن ذهبنا نحو شيء [د]? عاملة مجهولة, يقيس الجاذبيّة من خطوتنا غير أنّ يعطي أن يعبر هذا مسلك أنّ ثبتبنفسي نحن تلقّى فقط [ا فو] أسابيع أماميّة. أنا بعد أتذكّر السعادة أنّ نحن كنّا قد حصلنا ل هذا يتيمات بعملنا هذا يوم في مركز عمياء, من الكبرياء أيّ أحرق في نا, الرضاء من الواجب رسم بارعة. [إي] ن? أبدا سينسى البطاقات يلعب ب هذا مراهقة عاديّة تقريبا, شعاع شارلز في قوة, يصحّ عالمة [د]? يقهر لون موسيقى, ومن هذا واحد أيّ ملأنا [د]? إبتهاج كبريات. ماذا أن يقول [هيس/هر] رفيقات صغيرة الذي قدّم بعد ذلك هم أكثر يصدق ابتسامات [قو] إلى نا? هم استطاع لم يلاحظ [ل]? سعادة ضخمة أنّ نحن اضطرّ جعلتهم سعيدة, في هم يعطي قليلا نا. بينما يترك مركز عمياء, أتى نحن أن يسحب بإشارات البسيطة وتوقعات متواضعة [د]? مستقبل مسؤولة. دهن نحن تلقّى فقط على اللطخة من العالم وقدره عديم شفقة, واضحة وطريق مختلفة حيث [إش ون] تلقّى فرصته, مكانه مع الضرر من أيّ تمييز. [ك]? يكون هذا يوم, أنا صدقت أنّ [ج]? عرف أنّ شباب يسجو قوة. [ك]? يكون قدرة ب استخفّ ويزدرى من كلّ, خصوصا من [أورسلف] الالناس شابّة الذي [رفوسنت] [د]? أن يفترض الإمكانيات [أونيمجنبل] يهمّد في القعر من نا. مهما إراديّة, مبتكرة ويعطى شباب [أونشين] بحث أيّ يتذكّر إلى الزعيمات شركاتنا مريضة أنّ [ل]? واحدة كثير [قو]? يكون حل من إستبدال, واحدة [ل]? مستقبل. أنا أبقى دائما يحزن أن يرى الطاقات يفرق في ال [بوفريس] وأخرى رذائل, [ل]? إنتباه يحوّل نحو اهتمامات غير مجد, من هذا مشية مع [ميسكنسبأيشن] ال [ل]? يضبّب تطور, الشباب يخسر في ال من المادية حيث [ل]? فردانيّة يبدو أن يسبّب [د]? مؤقّتة عواطف و [س]? إلى مجموعة فوق في وحيدة مثاليّة. [أوجوورد]? اليوم, شابّة يكون تقريبا مأساة. أنّ [د]? حالة أيّ يرعد في [فميشد] وبطون متخرّجة يخسربنفسي في الضجيج من [بوليتيكينغ] هيجانات. [أوجوورد]? اليوم, شابّة يكون تقريبا ملهاة. أنّ [د]? طوى وجود أيّ يكون بحثت في عالم فوق على بنفسي وعلى امتيازاته. [ك]? يكون أيضا أن يترقّب السلة أيّ لن يأتي ال هذا [غدوت] [د]? [إيوجن] [إيونسك], يتساوى دائمة طويلة ينتظر. شباب يستدين [د]? أن يذهب إلى الاجتماع [د]? بنفسي, [ك]? [ب-ويث-ستتمنت] أن يتلقّى [ل]? يعطي طموح وأن [د] معدّلة? هذا طموح. هو ينبغي حملت [ل]? إبتداع و [ل]? يجبر مبادرة, أن يسحب في القعر من طرف حادّه [ل]? كحول مبتكرة أيّ سيجعل إطلاق تخيلات, [د]? أن يشجّع [ألّ ث] مواهب في كلّهم تنوعات, هذا تحت الجمهوريّة وراية أخويّة. الشيء وحيد أيّ ينبغي استوردت مع شباب [ك]? يكون التغير, الإمكانية الإختبار لذلك [د]? خيار. يصحّ إلى حلم ويمكن أن يحقّق ب [ل]? جهد هذا حلم. [ل]? يكون إنطباع يعطى أنّ [ل]? يكون مصعد اجتماعيّة اختلّت, غير أنّ في القعر هو ن? يتواجد دائما. الأغلبية من شيختنا أخذ الأدراج أن يصل حيث هم يكونون. هم صعدوا بألم و [كورجووسلي] ال [ستبس] [أن بي ون] أن يكون يمكن أن يذوق مع التمييز [أف وهيش] تمنّى هم دائما. نحن نذهب, ب [ل]? يزهر فنّيّة, ثقافيّة, تكنولوجيّة, اقتصاديّة وعلميّة, أن يجعل وظيفيّة هذا مصعد [مثيكل] اجتماعيّة. وسيأخذ نحن كلّ هو, واحدة يوم أو [ل]? أخرى, لأنّ نا [ل]? يتلقّى سيستحقّ.
شباب بقي أيضا [لونغ تيم] في [ل]? ظل, في ظلام سميكة حيث أرض [ل]? [هدر] من شرورنا اجتماعيّة مثل بطالة و [ل]? إختلال أمن, عشائرية وتمييز, [ل]? ظلم و [ل]? حصانة, [ل]? فردانيّة و [ل]? أنانية. صفحة جديدة من تاريخنا, أنّ من [ل]? إنسانية, يضطرّ كنت كتبت يد متهوّرة [د]? شباب قائمة. الوقت ال [ل]? عطالة ومن [ل]? أتمّ [ويت-ند-س بوليسي] غير مسؤول, أتى هنا تقدم يتحرّك, يأتي هنا شباب يتحرّك.


[لودويك] ماك [كوين] [د] ديفي [مكسّو]

“On peut toujours plus que ce que l’on croit pouvoir”.

Joseph Kessel.

Qu’est-ce qu’être jeune ?

La réponse à cette question m’a poussé à m’interroger non seulement sur le sens du mot « jeune » mais sur ce tout, cet ensemble auquel j’appartiens et qui est connu sur le nominatif « jeunesse ». Cette « jeunesse » trop souvent associée à « ivresse ».
L’ivresse d’un temps que l’on croit infini, élastique et éternel. L’ivresse d’un monde qui nous offre les repères les plus rigides et en même temps les plus flous. L’ivresse des émotions nouvelles et innocentes d’un age où l’on croit que tous les excès sont possible, d’une période de la vie où l’insouciance est de mise.
Comprendre la jeunesse c’est commencer une réflexion qui ne mènera pas l’esprit curieux là où il voudrait aller. Car aussi étrange que cela puisse paraître la jeunesse n’est pas simplement une étape transitoire dans la vie de l’homme, c’est l’ultime détour dans le parcours de l’esprit. En franchissant ce tourbillon de sentimentalisme, l’homme se forgera le caractère qui sera sien le reste de son existence, des leçons retenues au cours de ce passage il se fera maître ou esclave d’un monde qui cherchera à le posséder. La jeunesse est donc un moment délicat dans la formation de l’homme, un de ces instants où le délire s’érige en caresse de la perdition.
Je ne me suis jamais senti aussi jeune qu’aujourd’hui, aussi miniscule et insignifiant qu’à cette heure. J’ai entamé ma marche mais le parcours me semble si long et si périlleux que j’ai l’impression que je n’y arriverai pas. L’envie me prend souvent de rejoindre les rangs d’une jeunesse plongée dans les brumes des alcools et autres plaisirs de mon age. Les choses seraient plus facile, les responsabilités moins lourdes. Mais lorsque je regarde autour de moi, la misère et la pauvreté côtoient l’insécurité et le désespoir. L’immondice devient le luxe de ce qui ont tout perdu et qui n’ont rien. Lorsque je pose mes yeux sur cette souffrance ambiante et oppressante, des milliers de mes frères et sœurs qui se meurent dans un coin du monde et dont les cris sont couverts par le vacarme des discours politiciens, je me dis tout bas que je n’ai pas le droit de faire semblant, d’ignorer que quelque part, ailleurs ou près de moi, il y a des âmes à l’agonie.
Mon engagement dans la lutte contre les désastres sociaux, de l’injustice humaine et de la souffrance des innocents, est né de cette volonté de faire face à mes responsabilités tant que j’en ai encore de l’énergie. J’ai en moi les armes du changement : une jeunesse vigoureuse, une détermination à toute épreuve, une créativité riche et une vision claire de ce qui est juste pour ce monde. Cet engagement, je l’ai acquis assez tôt, dans les premières heures de l’adolescence je me suis senti proche de cette catégorie de personnes qui se meut péniblement dans l’obscurité de l’obésité du monde. De mes camarades qui avaient du mal à s’en sortir faute de n’avoir rien englouti de la journée à des amis qui semblaient trouvés le temps long avec un ventre aussi creux les promesses de nos dirigeants. J’ai compris que je ne serai vraiment heureux dans cette société que si j’aide mes semblables en retroussant les manches et en plongeant mes mains dans le cambouis.
J’ai les mains sales. Je les ai plongés dans le sang des innocents afin de stopper l’hémorragie sociale. Elles sont couvertes de la merde d’un